Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Bł. Czesław, którego wspomina dziś Kościół, a w sposób szczególny archidiecezja wrocławska, był obok św. Jacka jednym z pierwszych dominikanów na ziemiach polskich. Wsławił się cudem, który w opinii ówczesnych mieszkańców Wrocławia uratował ich przed pewną i okrutną śmiercią z rąk Tatarów.
Maria Simma (1915-2004) to Austriaczka, prosta wiejska kobieta, która miała łaskę kontaktu z duszami czyśćcowymi. Trzykrotnie usiłowała wstąpić do klasztoru, ale ze względu na stan zdrowia za każdym razem spotykała się z odmową. Od 1940 r. zaczęła mieć widzenia dusz czyśćcowych. Widzeniom tym towarzyszyły dotkliwe cierpienia fizyczne.
„Sam rozum wystarczy, by wiedzieć, że niszczenie niewinnego życia ludzkiego jest złem” – odpowiedział arcybiskup Joseph Naumann z Kansas City na krytykę, że katolicy chcą narzucić innym swoje wierzenia religijne głosując przeciwko aborcji. Jednocześnie zaznaczył, że „wiara pomaga zrozumieć godność każdego życia ludzkiego stworzonego na obraz Boży”.
Ile razy pierś ma odetchnie, ile razy serce moje uderzy, ile razy krew moja zapulsuje w organiźmie moim, tyle tysięcy razy pragnę uwielbić miłosierdzie Twoje, o Trójco Przenajświętsza. Pragnę się cała przemienić w miłosierdzie Twoje i być żywym odbiciem Ciebie, o Panie, niech ten największy przymiot Boga, to jest niezgłębione miłosierdzie Jego, przejdzie przez serce i duszę moją do bliźnich.
Ks. Sławomir Kostrzewa: Komu ufasz - czerwonej nitce czy Jezusowi Chrystusowi?
Eliasz to jeden z największych proroków Starego Testamentu. Żył w IX w. przed Chrystusem. Swą działalność rozwijał zwłaszcza za rządów króla Achaba (874-853); zakończył ją za czasów króla Ochozjasza (853-852). Wspomina go Księga Kronik, ale znany jest przede wszystkim dzięki Księgom Królewskim.
"Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je..."
Przygotowanie bezpośrednie do spowiedzi to nie ten krótki moment, kiedy stoimy w kolejce do konfesjonału. Wtedy praktycznie jest już za późno, by dobrze się przygotować do spowiedzi. Bezpośrednie przygotowanie do sakramentu pojednania powinno obejmować jakiś konkretny czas naszego trwania przed Bogiem w prawdzie o sobie. Może to być wieczór przed dniem spowiedzi albo jakiś bardzo konkretny czas poświęcony wyłącznie na to przygotowanie
„Jest (...) kilka faktów dotyczących masonerii, poświadczonych zarówno jej własnymi dokumentami, jak i słowami jej własnych członków, które wskazują na to, że ma ona nie tylko inklinacje religijne, ale jest w pełni rozwiniętą religią” – pisze Raymund Maria na portalu „Life Site News”. A skoro tak, to oznacza, że katolik nie może być masonem, wbrew zapewnieniom samych masonów, iż loża jest otwarta na wszelkie religie.
Jezuita ks. Wojciech Żmudziński uważa, że „herezją najbardziej dziś rozpowszechnioną pośród praktykujących katolików jest przekonanie, że na niebo trzeba zasłużyć”.
„Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten jest Mi bratem, siostrą i matką”
Karol Stępień urodził się 21 października 1910 r. w biednej, robotniczej rodzinie w Łodzi. Był błyskotliwym, inteligentnym - choć niesfornym - dzieckiem. Z doskonałymi wynikami ukończył w Łodzi szkołę powszechną. Zgłosił się następnie do niższego seminarium duchownego franciszkanów we Lwowie; tam ukończył gimnazjum. W 1929 r. zapukał do nowicjatu franciszkanów konwentualnych w Łodzi-Łagiewnikach i przyjął zakonne imię Herman.
Ks. Andrzej Dębski został pozbawiony przez metropolitę białostockiego prawa do wykonywania posług duszpasterskich i noszenia stroju duchownego. Duchowny ma rozpocząć terapię i udać się na pokutę w wyznaczonym miejscu.
W Niemczech ks. Wolfgang Rothe znany jest jako „apostoł whisky” i lobbysta na rzecz zmiany podejścia Kościoła do homoseksualizmu. W Polsce zyskał rozgłos po tym, jak oskarżył ks. prof. Dariusza Oko o „podżegnanie do nienawiści” wobec osób homoseksualnych. W sobotę duchowny wziął udział w paradzie LGBT w Monachium, gdzie w koloratce i z tęczową flagą przepraszał za „homofobię” Kościoła.
Nadzwyczajne okoliczności kuszenia miały miejsce w życiu Jezusa, zdarzały się w życiu świętych. My, choć nie nazywamy siebie świętymi, niekiedy też możemy podlegać nadzwyczajnym stanom pokusy. Dopuszczanie takiej możliwości może wydawać się bulwersujące w środowisku kulturowym, w jakim żyjemy, z góry negującym możliwość konkretnej ingerencji istot duchowych w codzienne życie, a jednak.
