Św. Jan Paweł II: Wzywam was - czcijcie Najświętsze Serce Pana Jezusa
Watykan, 4 czerwca 1999 r. Jan Paweł II
Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Watykan, 4 czerwca 1999 r. Jan Paweł II
Według szacunków, rosyjska inwazja o połowę zmniejszy w tym roku zbiory na Ukrainie. Także eksport wyprodukowanego już zboża jest blokowany przez Rosjan. To znacznie pogorszy sytuację w Afryce i na Bliskim Wschodzie, nad którymi zawisło z tego powodu widmo śmierci głodowej. „Proszę, nie używajcie pszenicy, podstawowego pożywienia, jako narzędzia wojny!” – powiedział Papież podczas dzisiejszej audiencji ogólnej.
Przejeżdżać przez środkową Francję, możemy podziwiać piękne pola uprawne w rolniczej Burgundii. Oprócz historycznego klasztoru w Cluny oraz tętniącej życiem w okresie letnim wioski Taize, znajdujemy kilku tysięczne miasteczko Paray-le-Monial z piękną romańską katedrą. W sąsiedztwie odnajdujemy klasztor Sióstr Nawiedzenia (wizytek), który związany jest z kultem Serca Jezusowego.
Dlaczego tylu młodych po zakończeniu katechizacji w szkole podstawowej, o ile w ogóle chodzą, mówi: to już niepotrzebne? Jeśli jeszcze decydują się na bierzmowanie, to nierzadko mimo wysiłków duszpasterzy, traktują je jako pożegnanie z Kościołem.
Natuzza Evolo, słynna włoska mistyczka i stygmatyczka miała wyjątkowy charyzmat kontaktu ze zmarłymi przebywającymi w niebie i w czyśćcu oraz z osobami potępionymi, które z wyraźnego rozkazu Boga musiały dawać świadectwo o wiecznej karze piekła.
Upomnienie braterskie to ostrzeżenie, jakie chrześcijanin kieruje do swojego bliźniego, żeby pomóc mu na drodze świętości. Jest to instrument duchowego postępu, który przyczynia się do poznania osobistych wad — często niezauważanych przez własne ograniczenia albo zamaskowanych miłością własną — a przy wielu okazjach jest to również uprzedni warunek, żeby stawiać czoła tym wadom z Bożą pomocą i dzięki temu doznawać poprawy w życiu chrześcijańskim.
Justyn urodził się na początku II w. we Flavia Neapolis (dzisiejszy Nablus w Samarii), w pogańskiej rodzinie. Po upadku Jerozolimy w 70 r. miasto było jednym z ważniejszych centrów kultury greckiej i rzymskiej na terenie Palestyny. Od młodości pasjonował się filozofią i problemami ogólnoludzkimi. Przebadał systemy Platona, Arystotelesa, Pitagorasa, epikurejczyków i modnych wówczas stoików. Jeszcze bardziej nurtowały go problemy religijne. W ten sposób zainteresował się judaizmem i chrześcijaństwem. Czytał Pismo św. i przyglądał się życiu chrześcijan. Badał ich naukę, obserwował ich obyczaje. Około roku 130 przyjął chrzest w Efezie. Stał się gorliwym wyznawcą.
"Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie"
"Tobie, Boże, dawco życia, polecamy nasze dzieci, które są naszą dumą i radością" - pamiętajmy dziś o modlitwie za dzieci!
Już 8 czerwca w Warszawie o g. 18:30 w Centrum Prasowym Foksal odbędzie się specjalne spotkanie autorskie z ks. Robertem Skrzypczakiem wokół jego najnowszej książki pt. „Między Chrystusem a Antychrystem”. O antychryście, znakach które poprzedzą jego przyjście oraz książce ks. Robert będzie rozmawiał z Grzegorzem Górnym.
Dzisiaj uparcie nie chcemy wierzyć w istnienie diabła, demonów, a co za tym idzie – opętania i nękania diabelskiego. Gdyby nie było diabła, demonów, a co za tym idzie – opętania, nękania dręczenia, jaki sens miałyby odprawiane w imieniu Kościoła egzorcyzmy? Czy Kościół mógłby zlecić walkę z istotami, których w gruncie rzeczy nie ma? Przeczytaj rozmowę Fabia Marchese Ragony, autora książki „Mam na imię Szatan. Historię egzorcyzmów od Watykanu po Medjugorje” z kard. Ernestem Simoni – albańskim duchownym i egzorcystą.
„Jestem uważany za niewygodnego zarówno dla przedstawicieli głębokiego kościoła i bergogliańskiej koterii, których skandale i tuszowanie potępiam od czasów sprawy McCarricka. I jestem równie niewygodny dla głębokiego państwa, które może liczyć na współudział Stolicy Apostolskiej, jak również niemal całości światowego episkopatu w wydarzeniach ostatnich lat” – powiedział abp Carlo Maria Viganò w wywiadzie dla Corona Investigative Committee, który opublikowano na portalu „Life Site News”.
Wszystko zaczęło się w klasztorach. Tu od nie-pamiętnych czasów odmawiano sto pięćdziesiąt psalmów Dawidowych. Mnichom, a także ludowi, który nawiedzał klasztory, trudno było nauczyć się na pamięć każdego z nich. W związku z tym około roku 850 pewien mnich o irlandzkich korzeniach zaproponował, aby odmawiano zamiast nich sto pięćdziesiąt razy Ojcze nasz. I tak się stało. Wierni i mnisi skorzystali z rady irlandzkie-go duchownego i zaczęli odliczać powtórzenia Modlitwy Pańskiej na różne sposoby. Niektórzy posługiwali się stu pięćdziesięcioma kamykami, niektórzy sznurkami, a jeszcze inni węzłami.
Mówiąc o konieczności i pożytku sakramentu pokuty Rytuał Obrzędy pokuty zawiera również ważne stwierdzenia dotyczące sposobów czynienia nieustannej pokuty i oczyszczania się z grzechów. Chodzi tu o pozasakramentalne formy przepraszania Boga za grzechy. Można je podzielić na dwie grupy: liturgiczne i nie związane bezpośrednio z liturgią. Do grupy pierwszej należą te wszystkie elementy celebracji liturgicznych, w których wierni wyznają, że są grzesznikami, i proszą Boga i braci o przebaczenie. Ma to miejsce głównie w czasie głoszenia i słuchania słowa Bożego, w specjalnych w celebracjach pokutnych, we wspólnej modlitwie i elementach pokutnych liturgii mszalnej.
"Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?"