Św. Charbel uzdrawia i ratuje przed śmiercią!
Groził im wybuch. W tym momencie pojawił się mnich. Przywiązał samochód do przewodu i sam go odciągnął w bezpieczne miejsce.
Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Groził im wybuch. W tym momencie pojawił się mnich. Przywiązał samochód do przewodu i sam go odciągnął w bezpieczne miejsce.
W sanktuarium św. Charbela w miejscowości Annaya znajduje się obfita dokumentacja o przeszło sześciu tysiącach cudownych uzdrowień. Z pewnością jest to tylko mała część tych cudownych znaków, które się dokonały za wstawiennictwem świętego pustelnika z Libanu. Dziesięć procent z nich dotyczy osób nieochrzczonych, muzułmanów, druzów i wyznawców innych wyznań. Wybraliśmy kilka z nich.
"Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów"
Szef partii rządzącej Jarosław Kaczyński w wywiadzie udzielonym portalowi interia.pl odniósł się do kwestii ochrony życia w Polsce.
Chrześcijaństwo to sztuka wyborów, nie tylko pomiędzy dobrem a złem, ale dobrem i większym dobrem. A czasem trzeba będzie poświęcić coś dobrego dla jeszcze większego dobra. Co zrobić, gdy nie jesteśmy przekonani do takich poświęceń?
Siard Brandsma, znany też jako Anno Sjoera Brandsma, urodził się 23 lutego 1881 r. w wiosce Oegeklooster koło Bolswardu w holenderskiej Fryzji. Był synem hodowcy krów Tytusa Brandsma i Tjitsje Postma. Była to bardzo pobożna rodzina. Powołanie Siard poczuł bardzo wcześnie. Gdy miał 11 lat, za zgodą rodziców wstąpił do Braci Mniejszych, bo jako wątłe dziecko i tak do pracy na wsi się nie nadawał. W czasie sześcioletniego pobytu zauważono, że jest chłopcem inteligentnym i z poczuciem humoru. Koledzy z klasy nadali mu przydomek "Krótki".
"Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli"
O życiu świętej Anny, matki Maryi i babki Jezusa Chrystusa nie znajdziemy żadnych informacji w księgach Nowego Testamentu. Ewangeliekanoniczne milczą na jej temat. Jedyne informacje dotyczące życia świętej Anny pojawiają się w pismach apokryficznych, pochodzących z początków chrześcijaństwa. Apokryfy nie należą do ksiąg natchnionych, ale w swojej treści oprócz opisów legendarnych i baśniowych, zawierają informacje prawdziwe[potrzebny przypis], przekazywane przez tradycję Kościoła. Najwięcej wiadomości o matce Maryi znajduje się w Protoewangelii Jakuba i Ewangelii Pseudo-Mateusza.
Wraz z „pokutną” pielgrzymką papieża Franciszka do Kanady odżywa debata na temat historii XIX wieku i odpowiedzialności Kościoła za szkoły rezydencjalne. Przed uproszczonym postrzeganiem roli Kościoła w procesie kolonizacji i ahistoryzmem przestrzega historyk Kanady z uniwersytetu w Genui prof. Luca Codignola, w którego ocenie papież Franciszek niesłusznie łączy ze sobą kolonizację i ewangelizację.
„Przybywam na wasze rodzinne ziemie, aby błagać Boga o przebaczenie, uzdrowienie i pojednanie, aby okazać wam moją bliskość, aby modlić się z wami i za was. Jestem tu by z Wami płakać” – powiedział Franciszek podczas spotkania z rdzennymi mieszkańcami Maskwacis.
Dziadkowie są często pierwszymi wychowawcami i nauczycielami. Rozpieszczają, przekazują wiarę, uczą pracowitości i są strażnikami rodzinnych opowieści. W nauczaniu Kościoła podkreśla się godność, mądrość i doświadczenie życiowe osób starszych. Papież Franciszek nazywa dziadków „strażnikami i gwarantami wiary, którzy zachowują pamięć Kościoła i przekazują ją młodym pokoleniom”. O darze obecności osób starszych w rodzinie przypominał w swoim nauczaniu bł. kard. Stefan Wyszyński.
29 marca 1640 r. wieczorem, pomiędzy godziną dziesiątą a dziesiątą trzydzieści, podczas snu w domu rodzinnym w Calandzie, Miguel Juan Pellicer w cudowny sposób odzyskał prawą nogę, którą amputowano mu w szpitalu publicznym w Saragossie 29 miesięcy wcześniej. Cudownie uzdrowiony był gorliwym czcicielem Matki Bożej z Pilar i to właśnie Jej wstawiennictwu przypisał odzyskanie utraconej kończyny
"Szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą".
Ewangelie nie przekazały o rodzicach Maryi żadnej wiadomości. Milczenie Biblii dopełnia bogata literatura apokryficzna. Ich imiona są znane jedynie z apokryfów Protoewangelii Jakuba, napisanej ok. roku 150, z Ewangelii Pseudo-Mateusza z wieku VI oraz z Księgi Narodzenia Maryi z wieku VIII. Najbardziej godnym uwagi może być pierwszy z wymienionych apokryfów, gdyż pochodzi z samych początków chrześcijaństwa, stąd może zawierać ziarna prawdy zachowanej przez tradycję.
Na przestrzeni ostatnich dwudziestu wieków odnotowano wiele tysięcy objawień maryjnych. Jednak to właśnie z postacią dzisiejszego patrona – apostoła Jakuba związane jest to zupełnie wyjątkowe i szczególne, cudowne zjawienie się Matki Bożej i to ono otwiera wszelkie rejestry i spisy tego typu nadprzyrodzonych zdarzeń w różnorakich opracowaniach zajmujących się tą problematyką.