Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
W drugą rocznicę wybuchu wojny w tym kraju, kardynał jałmużnik dzieli się refleksją na temat konfliktu. Podkreśla znaczenie modlitwy i przypomina o wielkiej solidarności z poranionym narodem ukraińskim. Z Rzymu wysłano w tym czasie ponad 240 ciężarówek z pomocą, a kard. Krajewski odbył siedem podróży do Ukrainy.
"Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych".
Człowiek jest jednością duszy i ciała. Tak naucza Kościół i na tym zbudowano kulturę europejską. Ale co to znaczy w codziennym życiu? Jesteśmy ludźmi – mamy duszę i ciało… A skoro tak, to trzeba liczyć się z konsekwencjami tego faktu. Kiedy ciało i duch harmonizują ze sobą, człowiek promienieje zdrowiem. Kiedy natomiast jedno szwankuje – niebawem zaczną się problemy i z drugim.
1. «Oto idziemy do Jerozolimy» (Mk 10, 33). Pan Jezus zaprasza tymi słowami uczniów do przejścia z Nim drogi, która z Galilei prowadzi do miejsca, gdzie ma się spełnić Jego zbawcza misja. Droga do Jerozolimy, którą Ewangeliści przedstawiają jako ukoronowanie ziemskiego życia Jezusa, stanowi model życia chrześcijanina, naśladującego Mistrza na Drodze Krzyżowej. Również dzisiaj Chrystus zaprasza mężczyzn i kobiety do «pójścia do Jerozolimy». Zaprasza ze szczególną mocą w Wielkim Poście, w czasie stosownym do nawrócenia się i do odnalezienia pełnej komunii z Nim, aby głęboko uczestniczyć w tajemnicy Jego śmierci i zmartwychwstania.
Ta wojna opiera się na systematycznym kłamstwie, na negowaniu rzeczywistości. Dlatego potrzebujemy dziś przymierza pomiędzy ludźmi zabiegającymi o to, by mówić prawdę – wskazuje chrześcijański filozof ukraiński Constantin Sigov. Podkreśla zarazem, że szczególna odpowiedzialność w tym względzie spoczywa na wyznawcach Chrystusa, którzy muszą wyraźnie przeciwstawić się wypaczaniu Ewangelii przez Putina.
Św. Jan Paweł II niemal każdego dnia modlił się rozważając Drogę Krzyżową. Rozumiał, że tylko biorąc krzyż, można rzeczywiście stać się uczniem Jezusa. Zagłębianie się w tajemnie Golgoty pomagało mu odważnie brać każdego dnia swój własny krzyż. Prosząc o jego wstawiennictwo, razem ze świętym papieżem rozważmy Drogę Krzyżową.
![[NASZ PATRONAT] Ile Kościoła w Kościele? Rekolekcje z bp. Arturem Ważnym, odc. 2](/media/image?src=%2Fuploads%2Flegacy%2Foriginals%2Fb0%2Fcd%2Fb0cde1c96394306b68dcde8f58ae3001f423eead4e0657c8f44640fbdc1818e2.jpg&w=360&h=225&q=82&v=20260706-quality80)
W chrześcijaństwie nie chodzi o Kościół. W Chrześcijaństwie chodzi o Boga i o Jego miłość do człowieka, do całej ludzkości. Kościół jest znakiem, narzędziem, sposobem, ale nie jest celem, nie jest centrum – centrum jest miłość Boga, który woła do ludzkości – Pragnę!
Zgodnie z zapowiedzią, Trzecia Droga skierowała dziś do Sejmu swój projekt dot. aborcji. Polska 2050 i PSL chcą przeprowadzenia w tej sprawie referendum.
Imiona, twarze i ludzkie historie, dramatyczne, ale pełne nadziei, że ostatnie słowo zawsze należy do Boga. Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie przygotowało rozważania Drogi Krzyżowej, na której wiernym towarzyszą prześladowani chrześcijanie. „Sięgnijmy po nie w naszych parafiach i wspólnotach” – zachęca ks. prof. Waldemar Cisło.
Polikarp należy do Ojców Apostolskich. Mianem tym od XVII w. określa się świętych pisarzy kościelnych, którzy żyli jeszcze w czasach apostolskich i przekazali nam pewne treści pochodzące od Apostołów. Ojcowie ci są bezpośrednim łącznikiem pomiędzy uczniami Chrystusa a chrześcijaństwem lat późniejszych. Do Ojców tych zwykło się zaliczać wśród innych: św. Klemensa I Rzymskiego, papieża (+ 97), św. Ignacego z Antiochii (+ 110-117), św. Papiasza (w. II) i św. Polikarpa (+ ok. 156). Od Ojców Apostolskich należy odróżnić Ojców Kościoła, czyli tych świętych, którzy żyli w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, a swoją wiedzą i pismami przyczynili się do wyjaśnienia wiary i jej obrony przeciwko błędom. Jako datę graniczną dla Ojców Kościoła na Zachodzie zwykło się podawać rok 636, czyli śmierć św. Izydora z Sewilli, a na Wschodzie rok ok. 749, czyli śmierć św. Jana Damasceńskiego. Od Ojców Kościoła odróżniamy wreszcie doktorów Kościoła, którzy żyli w różnych czasach, a wyróżniali się niezwykłą wi
Wincenty przyszedł na świat 22 stycznia 1913 roku w Chełmży. Wzrastał w rodzinie, w której panowała atmosfera wzajemnej życzliwości, wzajemnego wspierania, sumiennej pracowitości. Panowały tam staropolskie zwyczaje, szczera i niezakłamana miłość, duch wyważonej pobożności, głęboki patriotyzm. Siedmioletni Wicek był świadkiem wkroczenia do Chełmży wojska polskiego, które 20 stycznia 1920 roku przyniosło miastu i jego mieszkańcom wolność. Od tego momentu rozpoczął się nowy etap jego życia.
Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie wydał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie zwrócisz ostatniego grosza
Czy rzeczywiście poza Kościołem nie ma zbawienia, a jeżeli tak, to jak tę tezę należy rozumieć? Pytanie to ma sens i warto się nim zajmować tylko pod tym warunkiem, że z Jezusem Chrystusem rzecz się ma naprawdę tak, jak głosi nowotestamentalne orędzie: że naprawdę jest On Synem Bożym, przez którego świat został stworzony i który dla nas stał się jednym z nas, ażeby nas wszystkich - ludzi wszystkich czasów, pokoleń i kultur - zaprosić, uzdolnić i prowadzić do życia wiecznego - pisze o. Jacek Salij OP.
„Tak naprawdę jesteśmy na początku długiej drogi. To, co się ostatnio wydarzyło w diecezji bielsko-żywieckiej jest otwarciem puszki Pandory. Jeśli biskup Roman Pindel pisze o ponad czterdziestu ofiarach nadużyć duchowych i psychicznych, to można przypuszczać, że faktycznie jest ich kilkanaście razy więcej – bo z doświadczenia wiemy, jak niewielki procent skrzywdzonych ujawnia swoją krzywdę” – mówi ks. prof. Andrzej Kobyliński, komentując wydarzenia wokół Szkoły Ewangelizacji Cyryl i Metody.
Sejm odrzucił w pierwszym czytaniu obywatelski projekt ustawy „Tak dla rodziny, nie dla gender”, który zakładał wyrażenie zgody na wypowiedzenie przez prezydenta Konwencji Stambulskiej i zobowiązanie rządu do zainicjowania prac nad międzynarodową konwencją praw rodziny. Pod projektem podpisało się 150 tys. obywateli.
