Kategoria
Duchowość i wiara
Sekcja: Duchowość i wiara
Co z Funduszem Kościelnym? Bp Miziński: Jesteśmy gotowi na dialog
„Jesteśmy gotowi i otwarci na dialog” – powiedział sekretarz generalny KEP bp Artur Miziński w czasie dzisiejszej konferencji poświęconej finansowaniu Kościoła w Polsce.
Watykan tłumaczy się z błogosławienia par jednopłciowych. Kard. Müller: To sofistyka
„Jak możemy ważyć się na to, by jako słudzy Jezusa Chrystusa czynić Boskie nauczanie mniej jasnym za sprawą czysto ludzkiej sofistyki?” – pyta kard. Gerhard Müller, komentując wyjaśnienia Watykanu nt. deklaracji „Fiducia Supplicans”.
Zakonnica po spotkaniu w Watykanie: Papież bardzo opowiada się za diakonatem kobiet
Siostra Linda Pocher, która na zaproszenie papieża Franciszka uczestniczyła w Watykanie w niedawnym spotkaniu rady kardynałów określanej jako C9, powiedziała: „Wiemy już, że papież jest bardzo za żeńskim diakonatem, ale wciąż jest to coś, co próbujemy zrozumieć, jak zastosować w praktyce”. Wypowiedź zakonnicy ze Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki, która jest także profesorem chrystologii i mariologii, cytuje „Europa Press” w artykule z 8 lutego.
Mając oczy, nie widzicie; mając uszy, nie słyszycie?
"Czemu rozprawiacie o tym, że nie macie chlebów? Jeszcze nie pojmujecie i nie rozumiecie, tak otępiałe są wasze umysły? Mając oczy, nie widzicie; mając uszy, nie słyszycie? Nie pamiętacie, ile zebraliście koszów pełnych ułomków, kiedy połamałem pięć chlebów dla pięciu tysięcy?"
Święty Eulogiusz, patriarcha
Eulogiusz należy do czołowych postaci Kościoła Wschodniego w wieku VI. Był serdecznym przyjacielem papieża św. Grzegorza I Wielkiego.
Moc świadectwa opętanych
Czemu egzorcyści i ich wyzwoleni „pacjenci” opowiadają o swoich doświadczeniach. Czy jest to przechwałka? Pogoń za sensacją? Publiczne pranie brudów? Czy nie wystarczyłby naukowy przekaz treści? Zastanówmy się czym jest „świadectwo”, w jaki sposób wychwalamy nim Pana Boga i czemu można za nie od Złego oberwać.
Rektor niemieckiego seminarium zaprasza homoseksualistów
Ks. Wolfgang Lehner, rektor Seminarium im. Św. Jana Chrzciciela z Monachium, przyznał w wywiadzie, że przyjmuje na studia kandydatów do stanu duchownego, którzy nie kryją się ze swoim homoseksualizmem. W rozmowie z „Münchner Kirchenzeitung“ stwierdził on, że „nie jest to kwestia jedynie przygotowania idealnego kandydata do idealnej posługi kapłańskiej”. I dodał, że „seksualność jest zawsze częścią osobowości, jej aspektem”. Takie podejście jest sprzeczne z oficjalnym stanowiskiem Kościoła katolickiego, które zabrania przyjmowania mężczyzn o skłonnościach homoseksualnych do seminariów.
Humbelina, błogosławiona siostra św. Bernarda z Clairvaux
Humbelina urodziła się w 1092 r. i była młodszą siostrą św. Bernarda z Clairvaux. Kiedy jej brat wstępował do cystersów wraz z pozostałymi braćmi, ona jedna nie poszła wraz z nim. Wybrała małżeństwo z dostojnikiem.
Czemu to plemię domaga się znaku?
On zaś westchnął w głębi duszy i rzekł: "Czemu to plemię domaga się znaku? Zaprawdę, powiadam wam: żaden znak nie będzie dany temu plemieniu".
Do „wierzących, ale niepraktykujących” - niezwykłe świadectwo!
Swoje świadectwo dedykuję wszystkim, którzy określają siebie jako "wierzący, ale niepraktykujący". Przez wiele lat sam mówiłem o sobie właśnie w ten sposób. Szedłem w złym kierunku, bo w istocie byłem zamknięty na działanie Boga. Teraz, mając już 30 lat, czuję się jak raczkujące niemowlę w nowej rzeczywistości świata, którą otworzył przede mną Pan Bóg za pośrednictwem Niepokalanego Serca Maryi, Królowej Polski z Jasnej Góry.
Kanonizacja Mamy Antuli: wędrowniczka Ducha, żyjąca z Opatrzności
W czasie uroczystej liturgii w bazylice watykańskiej Franciszek kanonizował pierwszą argentyńską świętą. Maria Antonia od św. Józefa nazywana jest matką duchową Argentyńczyków. Była niezłomną kobietą, która zachowała dziedzictwo rekolekcji ignacjańskich po tym, gdy jezuici zostali wypędzeni z Ameryki Południowej. Papież przypomniał, że była ona wędrowniczką Ducha, która by nieść Boga innym, sama żyła z Opatrzności.
Nie tylko spowiedź. Kiedy jeszcze Bóg odpuszcza grzechy?
Mówiąc o konieczności i pożytku sakramentu pokuty Rytuał Obrzędy pokuty zawiera również ważne stwierdzenia dotyczące sposobów czynienia nieustannej pokuty i oczyszczania się z grzechów. Chodzi tu o pozasakramentalne formy przepraszania Boga za grzechy. Można je podzielić na dwie grupy: liturgiczne i nie związane bezpośrednio z liturgią. Do grupy pierwszej należą te wszystkie elementy celebracji liturgicznych, w których wierni wyznają, że są grzesznikami, i proszą Boga i braci o przebaczenie. Ma to miejsce głównie w czasie głoszenia i słuchania słowa Bożego, w specjalnych w celebracjach pokutnych, we wspólnej modlitwie i elementach pokutnych liturgii mszalnej.
Namaszczenie chorych – sakrament uzdrowienia, nie „ostatnie namaszczenie”
W 1858 roku, w cztery lata po ogłoszeniu przez Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, Matka Boża zjawiła się ubogiej pasterce, św. Bernadecie Soubirous, w Grocie Massabielskiej w Lourdes. Podczas osiemnastu zjawień (w okresie 11 lutego-16 lipca) Maryja wzywała do modlitwy i pokuty.
Benedykt XVI: Eucharystia-pokarm prawdy, sakrament miłości
1. Sakrament miłości, Najświętsza Eucharystia jest darem, jaki Jezus Chrystus czyni z samego siebie, objawiając nam nieskończoną miłość Boga wobec każdego człowieka. W tym przedziwnym sakramencie objawia się miłość największa, ta, która przynagla, by „życie swoje oddać za przyjaciół swoich” (J 15, 13). Istotnie, Jezus „do końca ich umiłował” (J 13, 1). Tymi słowami zapowiada Ewangelista Jego gest nieskończonej pokory: zanim umarł na krzyżu za nas, przepasawszy się prześcieradłem, umył uczniom nogi. Tak też, w sakramencie Eucharystii Jezus nadal miłuje nas „aż do końca”, aż po dar ze swego ciała i swojej krwi. Jakież zdziwienie musiało napełnić serca Apostołów wobec czynów i słów Pana podczas tej Wieczerzy! Jakiż zachwyt winna wzbudzić w naszym sercu tajemnica Eucharystii!