Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Niemieccy biskupi wyrazili zadowolenie z nowej deklaracji watykańskiej Fiducia supplicans, która została opublikowana przez Dykasterię Nauki Wiary 18 grudnia. Deklaracja, która została zaaprobowana przez papieża Franciszka, dopuszcza błogosławienie par homoseksualnych – tak jest odczytywana przez zarówno jej krytyków, jak i prohomoseksualnych komentatorów świeckich i duchownych.
Po pandemii nastąpiło nieznaczne ożywienie życia sakramentalnego, chociaż nie jest to powrót do sytuacji sprzed pandemii – wynika z najnowszych danych statystycznych zawartych w Annuarium Statisticum Ecclesiae in Polonia Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego SAC za rok 2022. Nowy rocznik został zaprezentowany podczas konferencji prasowej w Sekretariacie KEP.
Od najmłodszych lat, rodzice w każdą niedzielę prowadzili mnie do kościoła na Mszę św. I chwała mm za to, bo od maleńkości uczyli mnie w ten sposób przyjaźni z Panem Bogiem. Ale mając te kilka lat, tak naprawdę nie miałem pojęcia o Eucharystii i Bogu (może jedynie tyle, ile mówili mi rodzice i czego dowiadywałem się na lekcjach religii, oraz w kościele). Kiedy miałem dziewięć lat, zostałem ministrantem. Już wtedy byłem u stóp Boga, ale nawet o tym nie wiedziałem. Bo tak naprawdę, co w tym wieku mógłbym konkretnego powiedzieć? Cóż, chyba tylko tyle, że stałem przy ołtarzu, nosiłem komżę i byłem ministrantem dłużej, niż inni koledzy. I chwała Panu za to! Cieszyłem się z tego, rodzice mnie chwalili, robiłem postępy jako ministrant, zacząłem pełnić pewne funkcje na Eucharystii. Byłem szczęśliwy! Mając dziewięć lat, już w jakiś sposób zaufałem Panu!
"Nie bój się, Zachariaszu! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja, Elżbieta, urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan"
Anastazy pochodził z Rzymu, był synem kapłana Maksymusa (w tamtym okresie duchowieństwa nie obowiązywał jeszcze ściśle celibat). Na stolicę Piotrową Anastazy został wybrany w 399 r.
– Poczucia odpowiedzialności za to wielkie dziedzictwo, z którego wszyscy wyrastamy – chcemy czy nie chcemy – za jego właściwy kształt obecnie i za jego przyszłość – życzył abp Marek Jędraszewski samorządowcom w czasie spotkania opłatkowego Województwa Małopolskiego w Operze Krakowskiej.
Ewangelista Starego Testamentu – tak niejednokrotnie opisuje się Izajasza. Słowa prorocze, które zostawił, mają w sobie moc podobną do Dobrej Nowiny. Zapowiadają zbawienie. Niosą pociechę tym, którzy zawiedli się na ludzkim słowie i tylko w Bogu szukają ratunku. W jego księdze czytamy: „Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim”. Moc proroczego przekazu nie wynika z mądrości, zdolności ani talentów, ale z obecności Ducha, który mieszka w Izajaszu. Stał się ustami Boga. Ma wgląd w serce i tajemnice Boże. Każde słowo i każda jota jest ważna, kiedy mówi. Izajasz jest prorokiem zapowiadającym nadejście najważniejszych słów, a właściwie Słowa przez duże ‘S’, które stanie się ciałem. Jest przedmową do Ewangelii, którą głosić będzie Jezus. Warto zaznaczyć, że Izajasz ukrywa mesjasza pod tajemniczym imieniem, ale jednocześnie podkreśla, że jego nadejście jest pewne. W tym kontekście bardziej zrozumiała wydaje się adwentowa misja proroka.
Pod hasłem „Będziesz miłował Pana, swego Boga…, a swego bliźniego jak siebie samego (Łk 10,27) będziemy przeżywać w dniach 18-25 stycznia Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan 2024.
Adwent dzieli się tradycyjnie na dwa okresy. Pierwszy, trwający do 16 grudnia, to czas przygotowania do paruzji – do drugiego przyjścia Chrystusa. Jednak już na 7 dni przed Bożym Narodzeniem rozpoczyna się kolejny etap adwentowego oczekiwania, tym razem na liturgiczny obchód pierwszego przyjścia naszego Pana. Z dwóch stron staramy się uchwycić tę samą tajemnicę obecności Jezusa wśród nas, czyli misterium Jego przyjścia w ciele oraz Jego powrotu w chwale.
W ostatnich dziesięcioleciach radykalnie zmieniło się oblicze Kościoła w Quebecu. Kanada nie jest już krajem chrześcijańskim. Szkoły i społeczeństwo nie pomagają w przekazywaniu wiary – wskazuje w rozmowie z Radiem Watykańskim kard. Gérald Lacroix. Podkreśla on, że potrzeba w takich warunkach poważnego nawrócenia duszpasterskiego. Trzeba zdać sobie sprawę, iż teraz to przede wszystkim rodziny i parafie ponoszą odpowiedzialność za przekaz wiary oraz chrześcijańskie wychowanie.
„Andrzej Bobola, Orędownik Polski. Życie, męczeństwo, świętość” – nowa książka Czesława Ryszki!
Wraz z deklaracją doktrynalną „Fiducia supplicans” Dykasterii Nauki Wiary, zatwierdzoną przez Papieża, możliwe będzie błogosławienie par tworzonych przez osoby tej samej płci, ale poza jakimkolwiek rytuałem czy imitacją małżeństwa. Doktryna o małżeństwie się nie zmienia, błogosławienie nie oznacza akceptacji związku.
Kardynał Raymond Burke w kazaniu wygłoszonym w święto Matki Bożej z Guadalupe przestrzegł przed biskupami, którzy chcą „zmienić (...) doktrynę [Kościoła] i jego dyscyplinę, aby dostosować się do kultury”. Przemawiając w Sanktuarium Matki Bożej z Guadalupe w La Crosse w stanie Wisconsin, kardynał stwierdził również, że współcześni katolicy powinni poważnie potraktować dążenie do świętości, jeśli chcą zareagować na kryzys w Kościele.
Do polskich parafii docierają podziękowania od Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie za udział w XV Dniu Solidarności z Kościołem Prześladowanym. Środki zebrane w drugą niedzielę listopada zapewnią m.in. dostęp do edukacji dla tysięcy dzieci w Libanie.
Szymon Hołownia, który zyskał popularność jako katolicki publicysta i pisarz książek o tematyce religijnej, jako marszałek Sejmu domaga się jak najszybszego przywrócenia dostępu do aborcji eugenicznej. Lider Polski 2050 chce też rozpisania referendum ws. aborcji.
