Autor
Redakcja
Migrated legacy fallback author.
Artykułów: 231790
Polskie Kulturalno-Oświatowe Towarzystwo w Berdiańsku zwróciło się do posła PiS Stanisława Pięty z prośbą o pomoc. Berdiańsk jest miastem partnerskim dla Bielska-Białej. Miasto jest położone w bezpośredniej bliskości Mariupola pod, którym toczą się walki z prorosyjskimi terrorystami. Dochodzi na jego terenie do incydentów, zatrzymań grup dywersyjnych, doszło nawet do zamachu terrorystycznego.
W 2011 w parku we francuskim Publier postawiono statuę Matki Bożej. Niestety, statua zaczęła przeszkadzać „wolnomyślicielom”, którzy powołując się na rozdział Kościoła od państwa zażądali jej usunięcia. Z sukcesem.
Porozumienie w Mińsku to tylko „taktyczna przerwa” w ofensywie przeciw Ukrainie – twierdzi „Financial Times Online”. Na łamach „FT” czytamy, że mińskie porozumienie daje nam tylko „promyk nadziei” na to, że Ukraina będzie zmierzać w kierunku stabilizacji. „Byłoby głupotą patrzeć na sytuację bardziej optymistycznie” – czytamy dalej. Autorzy artykułu przypominają, że we wrześniu ubiegłego roku podpisano bardzo podobne porozumienie, które szybko zerwano. „Wszelki optymizm wobec Mińska II wymaga dozy wiary w to, że prezydent Putin traktuje nagle poważnie kwestię naprawy swoich stosunków z Ukrainą i Zachodem” - pisze „FT”. A jest dla każdego oczywiste, że taka wiara byłaby całkowicie absurdalna.
Fronda.pl opisywała niedawno przypadek Martina Pistoriousa, który przez bez mała 12 lat przebywał w stanie wegetatywnym, by wreszcie się z niego wybudzić i zacząć normalnie żyć. Martin jednak przez wiele lat nie mógł się ruszać, chodzić ani utrzymywać nawet z innymi ludźmi kontaktu wzrokowego. Lekarze sugerowali jego rodzicom, że powinni „pozwolić mu umrzeć”. Na szczęście nikt nie zdecydował się, by zabijać „warzywo” – okazało się, że Martin, choć nie mógł o tym nikomu powiedzieć, był przez lata wszystkiego świadom.
Chodzi tu o petycję stworzoną przez konserwatywnych i dbających o dobro rodziny świeckich katolików. Ich projekt został poparty przez kilku kościelnych hierarchów. Są wśród nich kard. Raymond Leo Burke, kard. Jorge Arturo Medina Esteves, kard. Janis Pujats, abp Wolfgang Haas oraz abp Aldo di Cillo Pagotto. Petycję poparło także wielu nauczycieli akademickich, wiele organizacji pro-life i prorodzinnych z całego świata, polityków (jak Rick Santorum z USA), a nawet afrykański król, przebywający wprawdzie na wygnaniu, Kigeli V z Rwandy.
Historia Szkaplerza Karmelitańskiego związana jest z osobą św. Szymona Stocka, generała oo. Karmelitów na Górze Karmel w Palestynie. 16 lipca 1251roku objawiła mu się Matka Boża, wręczając szkaplerz koloru brunatnego i wypowiadając słowa:
Jednostka o roboczej nazwie LITPOLUKRBRIG ma liczyć 4,5 tysięcy żołnierzy i składać się z wojsk Litwy, Polski oraz Ukrainy. Poszczególne bataliony mają stacjonować w swoich krajach, ale centrala ma mieścić się w Lublinie.
Reformując Kurię Rzymską kardynałowie w pełni zdają sobie sprawę ze znaczenia Stolicy Apostolskiej dla Kościołów lokalnych. Na przestrzeni wieków wiele diecezji zawdzięczało swe przetrwanie właśnie pomocy Rzymu w krytycznych momentach ich historii – przypomina kard. Vincent Nichols. Jego zdaniem reforma powinna dotyczyć przede wszystkim etosu Kurii. Katolicki prymas Anglii i Walii dość sceptycznie podchodzi do pomysłu, by zwiększać obecność ludzi świeckich w watykańskich urzędach. Nawet na poziomie lokalnym, choćby parafii, nie zawsze zdaje to egzamin.
Od października w jednej z francuskich parafii doszło do dziesięciu profanacji Najświętszego Sakramentu. W odpowiedzi na ostatnie ataki, które miały miejsce na początku lutego, bp Pascal Roland z Bellay-Ars zarządził, że Hostie zostaną usunięte ze wszystkich tabernakulów w kościołach i kaplicach całej parafii.
„Obecnie mamy następującą sytuację: w Mińsku spotykają się przywódcy czterech państw, z czego dwa są w stanie wojny. Mowa oczywiście o Ukrainie i Federacji Rosyjskiej. Te państwa są faktycznie w stanie wojny, ale udają, że nie są. Strona ukraińska raz na jakiś czas mówi, że jest obiektem agresji rosyjskiej, ale nie ogłosiła, że jest w stanie wojny z Federacją Rosyjską. Rosja z kolei i jej prezydent twierdzi, że w ogóle nie ma nic wspólnego z tym, co dzieje się na Ukrainie, że tam żadne rosyjskie wojska nie prowadzą działań. Co więcej, prezydent Rosji przekonuje, że nie ma wpływu na rebeliantów, którzy działają na wschodzie Ukrainy, tłumaczy, że nie ma wpływu na rebeliantów, że może tylko do nich apelować. W takim układzie niewiele można osiągnąć. Można nawet pytać, dlaczego w takiej formule się spotykać. Skoro prezydent Rosji twierdzi, że nie ma żadnych związków z tym, co dzieje się na wschodzie Ukrainy, to po co w ogóle z nim rozmawiać? Mamy sytuację paranoidalną” - tak prof. Romuald
Anna Grodzka na dzisiejszej konferencji prasowej zapowiedziała, co będzie priorytetem w jej prezydenturze, jeżeli wygra wybory. Przekonywała, że zamierza walczyć z bezrobociem, brakiem perspektyw wśród ludzi młodych oraz z trudnościami ekonomicznymi odczuwanymi przez emerytów.
Aż 32 proc. Litwinów uważa, że w ich kraju żyło się lepiej w czasach sowieckich. Jedynie nieco mniej, bo 31 proc., uznało życie w czasach radzieckich za gorsze. Z kolei 38 proc. ankietowanych nie odniosło się do pytania w tej kwestii ani pozytywnie, ani negatywnie. Wygląda więc na to, że niespełna 1/3 litewskiego społeczeństw ocenia czerwony reżim w jednoznacznie negatywny sposób. Reszta ma do niego albo pozytywny, albo przynajmniej obojętny stosunek.
W ubiegłym tygodniu pani premier E. Kopacz przemocą, łamiąc sumienia posłów PO groźbą nie umieszczenia ich na liście w następnych wyborach do Sejmu, doprowadziła do przyjęcia ustawy, która zezwala Prezydentowi na ratyfikowanie tzw. Konwencji o przemocy wobec kobiet w rodzinie.
W ten sposób Boni chciałby zwrócić uwagę na Sawczenko, którą oskarżono o udział w zabójstwie rosyjskich dziennikarzy. Wtrącono ją do więzienia, choć posiadała immunitet Rady Europy.
7 lutego 2015 r. w Muzeum Sztuki w Estonii otwarto osobliwą wystawę, zatytułowaną “Moja Polska, pamiętać i zapomnieć”. Wystawa, która ma trwać do końca marca, jest według organizatorów „Upamiętnieniem 70. rocznicy wyzwolenia obozów koncentracyjnych i zakończenia II wojny światowej”. Wystawę finansowały i wsparły Estoński Fundusz Kultury oraz estońskie Ministerstwo Kultury.
