Bp Angelelli i o. Kolbe - „męczennicy braterstwa i sprawiedliwości” w „Magnifica humanitas”

Pięćdziesiąt lat po swojej męczeńskiej śmierci bł. bp Enrique Angelelli nadal jest jedną z najbardziej wyrazistych postaci Kościoła Ameryki Łacińskiej. Zdecydował się dzielić los z najuboższymi. 4 sierpnia 1976 r. biskup La Rioja w północno-zachodniej Argentynie został zamordowany na zlecenie reżimu wojskowego, gdy wracał z Chamical, gdzie odprawił Mszę św. za dwóch księży zabitych kilka dni wcześniej. 

Przez lata jego śmierć przedstawiano jako wypadek drogowy, ale późniejsze śledztwa wykazały, że było to celowe zabójstwo, zlecone w celu uciszenia głosu, który stał się niewygodny dla dyktatury.

Głos, który reżim chciał uciszyć

Bp Angelelli był winny tego, że opowiedział się po stronie rolników, robotników i mieszkańców najbiedniejszych przedmieść swojej diecezji. Po zamachu stanu z 24 marca 1976 r. otwarcie potępiał porwania, tortury i zabójstwa, nie szczędząc krytyki nawet tym, którzy w Kościele zdecydowali się milczeć lub zbliżyć do władzy wojskowej. W lipcu 2014 r. zleceniodawcy i sprawcy tej zbrodni zostali skazani na dożywocie.

„Głos tych, którzy nie mają głosu”

Beatyfikowany 27 kwietnia 2019 r. wraz z dwoma księżmi i jednym świeckim z diecezji La Rioja, którzy również byli ofiarami represji, bp Angelelli został określony jako „głos tych, którzy nie mają głosu”, „obrońca ubogich”. 

Urodzony w Córdobie w 1923 r. w rodzinie włoskich emigrantów pochodzących z regionu Marche, Angelelli przyjął święcenia kapłańskie w Rzymie w 1949 r. i ukończył studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Po powrocie do Argentyny poświęcił się posłudze wśród studentów, robotników i mieszkańców „villas miserias”, wielkich miejskich slumsów. Mianowany najpierw biskupem pomocniczym w Córdobie, a następnie biskupem diecezji La Rioja, znalazł w Soborze Watykańskim II decydującą inspirację dla swojej posługi.

Świadectwo, które przemawia do dziś

Postać argentyńskiego biskupa nadal jest przedstawiana jako przykład wierności Ewangelii. Nawet Leon XIV wspomina o nim w encyklice „Magnifica humanitas”, gdzie wymienia go wśród „męczenników braterstwa i sprawiedliwości”, obok św. Maksymiliana Kolbego i św. Oscara Romero, wskazując w nim świadka, który w dramatycznych okolicznościach potrafił dać świadectwo ewangelicznej nadziei i godności osoby ludzkiej.

50 lat po jego śmierci przesłanie bp. Enrique Angelelliego zachowuje niezwykłą aktualność. Jego męczeństwo przypomina, że wierność Ewangelii wyraża się także w obronie ubogich, dążeniu do sprawiedliwości i odwadze potępiania wszelkich form ucisku.