Decyzja zakonników jest częścią szerszego procesu dotykającego katolicyzm Europy Zachodniej. Malejąca liczba powołań, starzenie się wspólnot zakonnych i reorganizacja działalności duszpasterskiej sprawiają, że wiele historycznych klasztorów i domów zakonnych zostaje zamykanych lub ogranicza działalność.

Jezuici byli związani z Liège niemal od początku nowożytnej historii miasta. Już w 1582 roku prowadzili tam kolegium, które szybko stało się jednym z ważniejszych ośrodków edukacyjnych regionu. Z miastem związany był również św. Piotr Kanizjusz — jedna z najważniejszych postaci kontrreformacji katolickiej.

W 1616 roku angielscy jezuici założyli w Liège słynny „College of the English”, przeznaczony dla katolików uciekających przed prześladowaniami religijnymi w Anglii. Przez dziesięciolecia miasto było więc także ważnym miejscem schronienia dla brytyjskich katolików.

Historycy podkreślają, że wkład jezuitów w rozwój Liège wykraczał daleko poza działalność religijną. Zakonnicy prowadzili szkoły, wspierali rozwój nauki, sztuki i kultury, angażowali się w pomoc ubogim oraz współtworzyli lokalną tożsamość miasta.

Widocznym śladem ich obecności pozostaje również architektura sakralna. Kościoły i dawne budynki jezuickie należą dziś do ważnych elementów dziedzictwa kulturowego Liège.

W ostatnich latach jezuici starali się także rozwijać działania związane z ekologią i społeczną odpowiedzialnością. Przy klasztorze prowadzili m.in. ogród warzywny będący symbolem troski o środowisko i lokalną wspólnotę.

Przedstawiciele zakonu podkreślają, że obecna strategia jezuitów w Belgii koncentruje się bardziej na mniejszych, wyspecjalizowanych projektach: duszpasterstwie akademickim, rekolekcjach ignacjańskich, pracy społecznej i indywidualnym towarzyszeniu duchowym.

Samo Liège pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych miast francuskojęzycznej Belgii. Przez wieki było stolicą ważnego biskupstwa i jednym z centrów przemysłowych kraju. Miasto bywa nazywane „Ognistym Miastem” — zarówno z powodu burzliwej historii, jak i przemysłowego dziedzictwa regionu.

Dla wielu mieszkańców odejście jezuitów ma wymiar nie tylko religijny, ale także emocjonalny. Kończy się bowiem obecność wspólnoty, która przez ponad 450 lat była częścią codziennego życia miasta i świadkiem jego najważniejszych przemian.