Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę
Powiedz miastom judzkim: Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata
Kategoria
Wiara
Podkategoria: Wiara
Adwent - świętowanie chrześcijańskiej nadziei
W drugim suplemencie do katechizmu opublikowanego przez św. Piusa X w 1912 roku (Krótkie uwagi o świętach chrześcijańskich) znajdziemy taką wzmiankę: „Adwent obejmuje cztery tygodnie przed 25 grudnia” oraz jest „modlitewnym przygotowaniem” do Świąt Bożego Narodzenia. To wszystko prawda, ale podana w ogromnym skrócie! Faktem jest, że taka oszczędna definicja z katechizmu, podobnymi określa się zresztą inne ważne prawdy naszej wiary, determinuje dziś sposób celebrowania i przeżywania tego szczególnego czasu łaski.
[POD PATRONATEM FRONDY] „Słuchaj, by wejść w świat Boga” – drugi odcinek rekolekcji z ks. Piotrem Pawlukiewiczem
Maryja, wzór pokornego słuchania, staje się przewodniczką w rozważaniach drugiego dnia. Wprowadza nas w swój świat - świat ciszy, rozmowy z Bogiem i kontemplacji Jego Słowa. Ks. Jerzy, nawiązując do słów ks. Piotra o Matce Bożej, przypomina, że to właśnie Maryja musiała przekazać apostołom opowieść o Zwiastowaniu, historie z dzieciństwa Jezusa. Odkryła przed apostołami swoje wnętrze, swoje cudowne człowieczeństwo. Opowiedziała o swoim rozważaniu Bożych tajemnic, o pytaniach i odpowiedziach.
Mówię ci, wstań, weź swoje łoże i idź do domu!
Cóż jest łatwiej powiedzieć: „Odpuszczone są ci twoje grzechy”, czy powiedzieć: „Wstań i chodź”? Otóż żebyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» – rzekł do sparaliżowanego: «Mówię ci, wstań, weź swoje łoże i idź do domu!»
,,Niepokalane poczęcie’’. Co to znaczy?
W święto Zwiastowania, 25 marca 1858 roku Bernadeta Soubirous słyszy z ust Pięknej Pani, która jej się objawiła wcześniej w grocie Masabielle piętnaście razy słowa: „Ja jest Niepokalanym Poczęciem”. Bernadetta była zaskoczona taką odpowiedzią, gdyż nie wiedziała, co znaczy to dziwne imię "Niepokalanie Poczęta". Nie zdążyła się jednak o nic więcej zapytać, ponieważ śliczna Pani zniknęła.
«Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga»
Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». (Łk 1, 28-33)
Dziś wspominamy Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny
Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest dogmatem wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. bullą Ineffabilis Deus papież Pius IX w bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów. Papież pisał tak: Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.
"Bliskie już jest królestwo niebieskie"
Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.
Piękne tradycje, dzięki którym Adwent będzie jeszcze cudowniejszy
Dzisiejsza niedziela rozpoczyna w Kościele katolickim Adwent. Nazwa tego okresu pochodzi od łacińskiego słowa „adventus”, oznaczającego „przyjście”. Ten trwający cztery tygodnie okres liturgiczny jest właśnie oczekiwaniem na przyjście Chrystusa. Przygotowujemy się duchowo na przeżycie pamiątki pierwszego przyjścia Chrystusa, który przyjmując ciało człowieka, narodził się w Betlejem. Z drugiej jednak strony, zwłaszcza do 16 grudnia, liturgia zaprasza nas, abyśmy poświęcili więcej uwagi obietnicy powtórnego przyjścia Chrystusa na końcu czasów. Chrześcijanie przez wieki wypracowali piękne tradycje, które pozwalają nam głębiej wejść w prawdy dot. tych dwóch wydarzeń. Warto z nich korzystać, aby móc przeżyć ten okres jeszcze owocniej.
Biskup, który spoliczkował heretyka. Św. Mikołaj to patron na nasze czasy
Rodząca się w ramach niemieckiej Drogi Synodalnej schizma i zamieszanie doktrynalne związane z trwającym w Kościele powszechnym procesem synodalnym dowodzą, jak bardzo potrzeba dziś odważnych biskupów, którzy nie godzą się na kompromisy w kwestiach dotyczących katolickich dogmatów. O taką odwagę warto modlić się dziś za wstawiennictwem św. Mikołaja, biskupa Myry, który w walce z herezjami był wyjątkowo bezkompromisowy.
Ulituj się nad nami, Synu Dawida!
Gdy Jezus przechodził, ruszyli za Nim dwaj niewidomi, którzy wołali głośno: «Ulituj się nad nami, Synu Dawida!»
Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego...
Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.
O. Pio zobaczył koniec świata
Ojciec Pio z Pietrelciny znany jest jako stygmatyk, mistyk, czy doskonały spowiednik. Zakonnik miał nadprzyrodzone wizje dotyczące zmarłych dusz, przyszłości świata i jego końca.
Ks. Blachnicki: Zbawienie to życie wieczne. Kto wierzy, będzie zbawiony
Każdy z nas - ja i Ty, i my wszyscy - nosimy w sobie pytanie: Jak dostąpić zbawienia? To jest najważniejsze, a może i jedyne, pytanie naszego życia. Tym się różnimy od wszystkich innych istot żyjących, że ciągle czegoś szukamy, ciągle o coś pytamy. Jesteśmy istotami szukającymi, pytającymi. Dlaczego? Dlatego, że nosimy w sobie pragnienie życia i szczęścia. Chcemy być szczęśliwi. Chcemy żyć pełnią życia. A tymczasem to życie i to szczęście ciągle jest zagrożone, ciągle nam czegoś brak i dlatego ciągle szukamy zbawienia. W rozlicznych codziennych kłopotach, w różnych sytuacjach, możemy sami siebie wybawić od jakiegoś braku, od jakiegoś zła - przy pomocy naszych zdolności, przy pomocy wysiłku własnego, przy pomocy posiadanych środków. Ale stajemy, prędzej czy później, w obliczu pytania nie o zbawienie jakieś cząstkowe, chwilowe, ale o zbawienie pełne, ostateczne i pytamy: co to znaczy ostatecznie być zbawionym? Chodzi w końcu zawsze o to, aby być wybawionym od poczucia bezsensu naszego ży