Wiadomości
„Polska narracja patriotyczna ma wszystkie cechy histerycznego narcyzmu, okopanego wokół sarmackiego skarbu, którego nikt poza tym za skarb nie uważa (już chyba nawet nie Norman Davies, którego Polacy tak bardzo pokochali za to właśnie, że on, jako przedstawiciel krainy brytyjskich Mistrzów, dostrzegł był naszą małą agalmę). Wszystkie prawicowe projekty naprawy Rzeczpospolitej – od polityki, przez ekonomię, po kulturę – opierają się na niewysławialnej tajemnicy tego wyjątkowego stanu posiadania, który, gdyby nam nie przeszkadzać, zaowocowałby piękną odmiennością: lepszą polityką, ekonomią i kulturą robioną inaczej i mądrzej niż wszędzie indziej. Trzeba jednak pamiętać, że Histeryk nigdy nie jest w stanie ruszyć z miejsca i zacząć czegokolwiek budować: nieustannie bowiem unosi się nad nim figura obcego Mistrza, który przeszkadza, wywłaszcza, gnębi i dominuje. Histeryczna trauma polega więc koniec końców na niszczącym doświadczeniu absolutnej bezsilności wobec wiecznie wyolbrzymianych pr