Wiadomości
Bylina ta rozpowszechniona jest w całym świecie. Występuje na wilgotnych łąkach, przydrożach, w lasach i ogródkach. Osiąga wysokość około 1,5 metra. Ma sercowate, ząbkowane liście i wiechowate, zielonkawe kwiaty. Pokryta jest parzącymi włoskami, które po zwiędnięciu tracą swoje właściwości. Pokrzywę doceniano od czasów starożytnych. Traktowano ją jako warzywo, była lekiem na wiele dolegliwości. Przez kilka wieków stanowiła surowiec do produkcji tkanin i sieci rybackich. Dziś pokrzywa postrzegana jest częściej jako chwast, chociaż co potwierdzają badania, jest jedną z najbardziej wszechstronnie, działających na organizm roślin. Surowcem leczniczym jest ziele (Herba Urticae), liść (Folium Urticae) i korzeń (Radix Urticae). Ziele zbiera się tuż przed kwitnieniem rośliny, a li- ście od maja do września w pogodne dni. Suszy się w przewiewnym miejscu. Korzeń wykopuje się jesienią lub wczesną wiosną. O właściwościach leczniczych pokrzywy decydują: flawonoidy, garbniki, karotenoidy, chlorofile