Kategoria
Podkategoria: Kościół
„Mija trzynaście lat od śmierci tego świętego Pasterza, a on nie przestaje przemawiać, inspirować, wskazywać drogę i zachęcać” – mówił kard. Stanisław Dziwisz w Poniedziałek Wielkanocny, 2 kwietnia w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie. Wieloletni sekretarz i przyjaciel Świętego Papieża przewodniczył Mszy św. w rocznicę jego śmierci.
Te epizody z życia Jezusa pochodzą z apokryfów, które istniały niemal od początku chrześcijaństwa - bo już od II wieku - i zawsze znajdowały chętnych czytelników. Powstały niejako na marginesie Nowego Testamentu i były tematycznie z nim spokrewnione, chociaż nie weszły do oficjalnego kanonu ksiąg uznanych przez Kościół. Tworzyli je anonimowi autorzy, którzy ukrywali się często pod imionami apostołów albo też innych postaci biblijnych - pisze ks. Józef Naumowicz.
Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach, niewielkim miasteczku nieopodal Krakowa, jako drugi syn Emilii i Karola Wojtyłów. Został ochrzczony w kościele parafialnym 20 czerwca 1920 r. przez ks. Franciszka Żaka, kapelana wojskowego. Rodzice nadali imię Karolowi na cześć ostatniego cesarza Austrii, Karola Habsburga.
Niektórzy z powątpiewających o zmartwychwstaniu, dostrzegając po grobach, że ciało przechodzi w zgniliznę, a kości w proch się rozsypują; niedowierzają, iżby ciało i kości z prochu do pierwszego bytu powróciły. I takim zajmując się rozważaniem, zapytują: kiedyż to z prochu powstaje człowiek? Kiedyż to się stało, że popiół otrzymał życie?
Myśląc o zmartwychwstaniu Chrystusa i chrześcijanina, warto zwrócić naszą uwagę na temat wskrzeszenia ojczyzny, na tegoroczny jubileusz stulecia odzyskania niepodległości przez Polskę – mówił w Poznaniu abp Stanisław Gądecki. Podczas Wigilii Paschalnej przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski udzielił sakramentu chrztu sześciu osobom dorosłym.
Kardynał Kazimierz Nycz mówił w homilii w Wielkanocną Niedzielę, że dzisiaj mierzymy się z najważniejszą prawdą wiary; ona sprawia, że to najważniejsze święto Kościoła i wszystkie inne święta nie miałyby sensu, gdyby Chrystus nie wziął na swoje ramiona krzyża i nie zmartwychwstał. Metropolita warszawski przewodniczył mszy pontyfikalnej w Archikatedrze świętego Jana Chrzciciela. - Tym razem tu, w tej katedrze obchodzimy niewątpliwie dzisiaj najważniejszy dzień w roku liturgicznym Kościoła - mówił kardynał. - Przeszliśmy z Jezusem Chrystusem przez jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Przeszliśmy ze śmierci do życia. To jest jego Pascha, (...) to jest nasza Pascha - dodał. Kard. Nycz podkreślił, że Wielkanoc jest fundamentem, na którym buduje się życie Kościoła i chrześcijan. - To jest źródło naszej wiary, naszej nadziei i miłości - mówił.
„Pusty grób chce stawiać wyzwania, wstrząsnąć, stawiać pytania, ale przede wszystkim chce nas zachęcić do wiary i ufności, że Bóg «działa» w każdej sytuacji, w każdej osobie, i że Jego światło może dotrzeć do najbardziej nieoczekiwanych zakątków istnienia” – to słowa Papieża z homilii, którą wygłosił w czasie Liturgii Wigilii Paschalnej. Dodał, że rozpoczyna się ona w ciemności nocy, w milczeniu. Przypomina postawę ucznia, który stoi przed grobem swojego Mistrza.
I. Punk widzenia wierzących i niewierzących.
Zmartwychwstanie Chrystusa jest faktem. Jego świadkami są przede wszystkim apostołowie, ale Jezus zostawił na nasze czasy dwa rzeczowe dowody Zmartwychwstania, które współczesna nauka może badać, a są nimi: 1. Odbicie całego umęczonego ciała Jezusa na Całunie Turyńskim; 2. Oblicze zmartwychwstającego Chrystusa na chuście z Manoppello.
Podczas mszy rezurekcyjnej prymas Polski abp Wojciech Polak zaapelował do wiernych, aby skupili się dziś na tajemnicy Zmartwychwstania Pańskiego i na chwilę zatrzymali.
Oto filmowa refleksja Abp. Marka Jędraszewskiego nad Wielkim Tygodniem i Świętami Zmartwychwstania Pańskiego A.D. 2018.
Relacje mówiące o Zmartwychwstaniu Jezusa, które są w Ewangeliach oraz w listach św. Pawła, wzajemnie się uzupełniają i nie są ze sobą sprzeczne. W oparciu o te opisy otrzymujemy wiarygodny przekaz prawdy o Zmartwychwstaniu Chrystusa i Jego spotkaniach z apostołami i uczniami.
Ze zmartwychwstania Twego, Chryste, niech niebo i ziemia się radują!
Ks. Pawlukiewicz: Początek końca Wielkiego Postu- jak przeżyliśmy ten czas?
Kiedy Jezus umarł, żołnierze przyszli, by skrócić konanie trzem ukrzyżowanym. Dobili dwóch łotrów, łamiąc im kości podudzi (ciało ukrzyżowanego nie mogło się już opierać na stopach i wisiało całym swym ciężarem na jego rękach, przez co skazaniec nie mógł oddychać i natychmiast umierał). Jezus jednak już był martwy, więc żołnierz przebił Jego bok włócznią, aby się wypełniło Pismo: „Kości z niego łamać nie będziecie" (Wj 12, 46), jak powiedział o baranku paschalnym Mojżesz; i natychmiast wypłynęła z boku Jezusa krew i woda (woda chrztu i krew komunii, przelana na odpuszczenie grzechów).Józef z Arymatei, uczeń Jezusa i członek Wysokiej Rady (Sanhedrynu), uzyskał wówczas od Piłata zgodę na zdjęcie ciała z krzyża i z pomocą Nikodema złożył je w nowo wykutym w litej skale grobie, znajdującym się w pobliżu. Przed wejście do grobu zatoczono ciężki głaz. Przywódcy żydowscy wystarali się u Piłata o postawienie straży przy wejściu do grobu, by mieć pewność, że uczniowie Jezusa nie przyjdą nocą wy
