Kategoria
Podkategoria: Kościół
Dziennikarze „Rzeczpospolitej” dotarli do nowych dokumentów w sprawie dopuszczającego się na przełomie lat 60. i 70. czynów pedofilskich kapłana archidiecezji krakowskiej. Zdaniem prof. Sławomira Cenckiewicza, ujawnione właśnie nowe fakty sprawiają, że „zostały już tylko zgliszcza po TVNowskiej wersji zrobienia z kard. Wojtyły patrona pedofilów”.
Szymon urodził się około 1438-1440 r. w Lipnicy. Znane są nam imiona jego rodziców: Grzegorz i Anna. Nie znamy natomiast ich nazwisk. Ojciec był piekarzem. Fakt wysłania Szymona na studia uniwersyteckie wskazywałby na pewną zamożność rodziców, gdyż to suponuje także ukończenie szkół niższych. Jednak zamożność ta była względna, skoro w 1454 r. Szymon wpłacił do kasy Akademii Krakowskiej zaledwie 1 grosz, a więc zaledwie jedną czwartą już i tak skromnej rocznej opłaty. Zapisał się na wydział nauk wyzwolonych (artium). Był to wydział wstępny i najliczniej obstawiony, gdyż dawał przygotowanie do trzech wydziałów pozostałych i udzielał najogólniejszych wiadomości z zakresu siedmiu nauk wyzwolonych. Akademię Krakowską Szymon ukończył w roku 1457 tytułem bakałarza.
Amerykański biskup Joseph Strickland w najnowszym odcinku programu „The Bishop Strickland Show” powiedział w rozmowie z Terry’m Barberem, że jest gotów umrzeć za głoszenie prawdy o Jezusie Chrystusie. Zareagował też na oskarżenia, że jest „radykalnym tradycjonalistą” i skomentował fakt odejścia w 2022 r. z Kościoła katolickiego w Niemczech ok. 500 000 wiernych.
Według syryjskiego tekstu z V wieku, Aleksy był Rzymianinem z bardzo zamożnej rodziny rzymskich patrycjuszów: Eufemiusza i Agle. W dniu swego ślubu potajemnie opuścił dom i udał się z pielgrzymką do Ziemi Świętej. W Edessie miał być żebrakiem. Żył tam z jałmużny. Budował wszystkich niezwykłą pobożnością. Dzielił się z ubogimi wszystkim, co mu tylko zbywało. Tuż przed śmiercią wyjawił, kim jest.
Szkaplerz to nazwa części średniowiecznej szaty, która poza suknią posiadała na sobie rodzaj ochrony przed zabrudzeniem przy siadaniu i przy pracy. Stanowił tę ochronę pas materiału, zwisający z przodu i z tyłu szaty, z otworem na głowę. Taką średniowieczną szatą były habity zakonne na samym początku tworzenia się wielu zakonów. Taki praktyczny szkaplerz posiadał także zakon karmelitański.
„Istnieją prawdy, które są centralne, najpiękniejsze, a inne są drugorzędne” – przekonuje nowy prefekt Dykasterii Nauki Wiary abp Victor Manuel Fernández, pytany o krytykę podejścia Kościoła do moralności seksualnej.
Sługa Boży Jan Paweł II nie tylko wspominał dzień i miejsce przyjęcia szkaplerza karmelitańskiego, ale często mówił o tym, że praktykuje nabożeństwo szkaplerzne i że ustawicznie nosi szkaplerz na swoich barkach.
Bonawentura był jednym z najwybitniejszych teologów średniowiecza. Pozostawił po sobie wiele traktatów i dzieł teologicznych. Składają się na nie konstytucje, liczne traktaty i komentarze teologiczne, 440 kazań i wiele innych. Bonawentura stworzył własną szkołę teologiczną.
Również nasz kraj jest w 38 proc. okupowany, co więcej Turcy nie ukrywają, że dążą do całkowitej okupacji Cypru. Dlatego my sami jesteśmy bardzo wyczuleni wszelką inwazję, a nasz naród, rząd i Kościół potępił rosyjską agresję na Ukrainę, domagając się natychmiastowego wycofania okupanta i przywrócenia Ukraińcom ich praw – mówi w wywiadzie dla agencji ACI nowy zwierzchnik Cypryjskiego Kościoła Prawosławnego Jerzy III. Zastąpił on zmarłego w ubiegłym roku Chryzostoma II.
„Czujemy się pokrzywdzonymi sytuacją polegającą na tym, iż jedna osoba (Paweł Kostowski) publikuje materiał filmowy nie odwołujący się do żadnych konkretnych dowodów, a jedynie będący sygnałem ataku na nasze środowisko. Władza duchowna de facto przyłącza się do tych działań” – napisali rodzicie dzieci związanych z Fundacją Dobrej Edukacji „Maximilianum”.
Angelina urodziła się w 1377 roku na zamku Montegiove koło Orvieto, we Włoszech. Była córką hrabiego Marsciano i Anny Corbara, która zmarła, gdy Angelina miała 12 lat. Podobno pierwszymi słowami wypowiedzianymi przez dziewczynkę były święte imiona Jezusa i Maryi. Budowała ona w domu niewielkie ołtarzyki i wokół nich gromadziła inne dziewczynki w jej wieku, aby się modlić i śpiewać.
Dla ludzi najbardziej liczyło się to, że papieski jałmużnik zachciał przyjechać osobiście do Chersonia. Pomoc, którą ze sobą przywiózł była bezcenna, ale najważniejsza była jego obecność – tak ubiegłotygodniową wizytę kard. Konrada Krajewskiego komentuje ks. Maksym Padlewski. Pochodzi on z Chersonia i obecnie jest tam proboszczem łacińskiej parafii. „Po wielomiesięcznej okupacji rosyjskiej myśleliśmy, że najgorsze ze nami, ale przyszła wysoka woda i zabrała to, czego najeźdźcy nie rozkradli”.
W czasie szczytu NATO w Wilnie odbyły się też obrady biskupów polowych i kapelanów wojskowych. Uczestniczył w nich biskup polowy Wojska Polskiego Wiesław Lechowicz, który podzielił się swoimi spostrzeżeniami z tego spotkania w rozmowie z KAI.
- Szokujące jest to, że nie wszystkie Kościoły są zgodne w potępieniu tej wojny. Jest to wielki problem, ponieważ można by oczekiwać, że wszystkie religie, a także ludzie bezwyznaniowi powinni być moralnie zjednoczeni przeciw rosyjskiej wojnie – przyznaje z nieskrywanym rozgoryczeniem nuncjusz apostolski w Kijowie, abp Visvaldas Kulbokas. Jego zdaniem brak kościelnej jedności w tej sprawie świadczy o popełnionych uchybieniach.
Według tekstu z 1064 r., napisanego przez węgierskiego opata benedyktyńskiego i biskupa Maurusa, Andrzej Świerad (Andrzej Żurawek) pochodził z Polski, z rodziny rolniczej. Nie wiadomo, w jakich okolicznościach znalazł się na Węgrzech. W roku 997/998 wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru św. Hipolita na górze Zabor koło Nitry. Opatem klasztoru był wtedy Filip. On też nadał nowemu zakonnikowi imię Andrzej, gdyż wtedy św. Andrzeja Apostoła uważano za głównego patrona Węgier. W klasztorze mieszkali także mnisi żyjący według reguły wschodniej. Do tej właśnie ławry wstąpił Świerad. Widocznie bardziej przystępny był dla niego język słowacki, aniżeli bardzo trudny węgierski. Spełniał różne posługi w klasztorze. Maurus wspomina, że Andrzej wstąpił do opactwa benedyktynów już zaawansowany w życiu ascetycznym. Uprzednio bowiem prowadził życie pustelnicze.
