Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Św. Jan Paweł II niemal każdego dnia modlił się rozważając Drogę Krzyżową. Rozumiał, że tylko biorąc krzyż, można rzeczywiście stać się uczniem Jezusa. Zagłębianie się w tajemnie Golgoty pomagało mu odważnie brać każdego dnia swój własny krzyż. Prosząc o jego wstawiennictwo, razem ze świętym papieżem rozważmy Drogę Krzyżową.
![[NASZ PATRONAT] Ile Kościoła w Kościele? Rekolekcje z bp. Arturem Ważnym, odc. 2](/media/image?src=%2Fuploads%2Flegacy%2Foriginals%2Fb0%2Fcd%2Fb0cde1c96394306b68dcde8f58ae3001f423eead4e0657c8f44640fbdc1818e2.jpg&w=360&h=225&q=82&v=20260706-quality80)
W chrześcijaństwie nie chodzi o Kościół. W Chrześcijaństwie chodzi o Boga i o Jego miłość do człowieka, do całej ludzkości. Kościół jest znakiem, narzędziem, sposobem, ale nie jest celem, nie jest centrum – centrum jest miłość Boga, który woła do ludzkości – Pragnę!
Zgodnie z zapowiedzią, Trzecia Droga skierowała dziś do Sejmu swój projekt dot. aborcji. Polska 2050 i PSL chcą przeprowadzenia w tej sprawie referendum.
Imiona, twarze i ludzkie historie, dramatyczne, ale pełne nadziei, że ostatnie słowo zawsze należy do Boga. Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie przygotowało rozważania Drogi Krzyżowej, na której wiernym towarzyszą prześladowani chrześcijanie. „Sięgnijmy po nie w naszych parafiach i wspólnotach” – zachęca ks. prof. Waldemar Cisło.
Polikarp należy do Ojców Apostolskich. Mianem tym od XVII w. określa się świętych pisarzy kościelnych, którzy żyli jeszcze w czasach apostolskich i przekazali nam pewne treści pochodzące od Apostołów. Ojcowie ci są bezpośrednim łącznikiem pomiędzy uczniami Chrystusa a chrześcijaństwem lat późniejszych. Do Ojców tych zwykło się zaliczać wśród innych: św. Klemensa I Rzymskiego, papieża (+ 97), św. Ignacego z Antiochii (+ 110-117), św. Papiasza (w. II) i św. Polikarpa (+ ok. 156). Od Ojców Apostolskich należy odróżnić Ojców Kościoła, czyli tych świętych, którzy żyli w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, a swoją wiedzą i pismami przyczynili się do wyjaśnienia wiary i jej obrony przeciwko błędom. Jako datę graniczną dla Ojców Kościoła na Zachodzie zwykło się podawać rok 636, czyli śmierć św. Izydora z Sewilli, a na Wschodzie rok ok. 749, czyli śmierć św. Jana Damasceńskiego. Od Ojców Kościoła odróżniamy wreszcie doktorów Kościoła, którzy żyli w różnych czasach, a wyróżniali się niezwykłą wi
Wincenty przyszedł na świat 22 stycznia 1913 roku w Chełmży. Wzrastał w rodzinie, w której panowała atmosfera wzajemnej życzliwości, wzajemnego wspierania, sumiennej pracowitości. Panowały tam staropolskie zwyczaje, szczera i niezakłamana miłość, duch wyważonej pobożności, głęboki patriotyzm. Siedmioletni Wicek był świadkiem wkroczenia do Chełmży wojska polskiego, które 20 stycznia 1920 roku przyniosło miastu i jego mieszkańcom wolność. Od tego momentu rozpoczął się nowy etap jego życia.
Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie wydał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie zwrócisz ostatniego grosza
Czy rzeczywiście poza Kościołem nie ma zbawienia, a jeżeli tak, to jak tę tezę należy rozumieć? Pytanie to ma sens i warto się nim zajmować tylko pod tym warunkiem, że z Jezusem Chrystusem rzecz się ma naprawdę tak, jak głosi nowotestamentalne orędzie: że naprawdę jest On Synem Bożym, przez którego świat został stworzony i który dla nas stał się jednym z nas, ażeby nas wszystkich - ludzi wszystkich czasów, pokoleń i kultur - zaprosić, uzdolnić i prowadzić do życia wiecznego - pisze o. Jacek Salij OP.
„Tak naprawdę jesteśmy na początku długiej drogi. To, co się ostatnio wydarzyło w diecezji bielsko-żywieckiej jest otwarciem puszki Pandory. Jeśli biskup Roman Pindel pisze o ponad czterdziestu ofiarach nadużyć duchowych i psychicznych, to można przypuszczać, że faktycznie jest ich kilkanaście razy więcej – bo z doświadczenia wiemy, jak niewielki procent skrzywdzonych ujawnia swoją krzywdę” – mówi ks. prof. Andrzej Kobyliński, komentując wydarzenia wokół Szkoły Ewangelizacji Cyryl i Metody.
Sejm odrzucił w pierwszym czytaniu obywatelski projekt ustawy „Tak dla rodziny, nie dla gender”, który zakładał wyrażenie zgody na wypowiedzenie przez prezydenta Konwencji Stambulskiej i zobowiązanie rządu do zainicjowania prac nad międzynarodową konwencją praw rodziny. Pod projektem podpisało się 150 tys. obywateli.
„Jeśli wspieracie umieszczanie agresywnych i seksualnie drapieżnych mężczyzn w więzieniach dla kobiet, to rozmyślnie zmuszacie te kobiety do życia w strachu przed wykorzystaniem seksualnym, a w niektórych potwierdzonych przypadkach do tego, że będą cierpieć z powodu tego wykorzystywania, które wiele z nich doznało przed uwięzieniem. (...) Kobiety mają podstawowe prawo człowieka, by nie cierpieć z powodu okrutnej i niezwykłej kary” – napisała J.K. Rowling krytykując aktywistów transpłciowych. Autorka nie po raz pierwszy przeciwstawiła się pomysłom, by tzw. „trans-kobiety”, czyli mężczyźni podający się za kobiety, odsiadywali wyroki w żeńskich więzieniach.
W niedzielę 22 lutego 1931 roku w celi klasztoru Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, znajdującego się przy Starym Rynku w Płocku rozpoczęła się niesamowita historia zupełnie niezwykłego obrazu, który znany jest dziś na całym świecie.
16 lutego w Mediolanie czołowi katoliccy duchowni spotkali się z masonami na konferencji „Kościół katolicki i masoneria”. Według „Life Site News” „główną gwiazdą” spotkania był Stefano Bisi, który jest wielkim mistrzem loży Wielkiego Wschodu. Masonerię również reprezentowali Luciano Romoli z Wielkiej Loży Włoch oraz Fabio Venzini z Regularnej Wielkiej Loży Włoch. Kościół katolicki reprezentował kard. Francesco Coccopalmerio, kard. Mario Delpini z Mediolanu, bp Antonio Staglianò, przewodniczący Papieskiej Akademii Teologicznej, oraz o. Zbigniew Suchecki, franciszkański teolog.
Do roku 1969 Kościół łaciński obchodził dwa święta związane ze Stolicą Piotrową: Katedry św. Piotra w Rzymie (18 I) i Katedry św. Piotra w Antiochii (22 II). Po reformie liturgii oba te święta zostały połączone w jedno pod wspólną nazwą: Katedry św. Piotra.
"Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie"
