Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Całkowicie bez echa przeszła w polskich mediach sprawa ks. prof. Ansgara Wucherpfenniga, niemieckiego jezuity, który otrzymał od Stolicy Apostolskiej oficjalną zgodę na głoszenie herezji. Tymczasem pokazuje ona, jak wielkie postępy poczyniła już w Kościele katolickim liberalna rewolucja.
Marksiści, komuniści, bolszewicy i ich spadkobiercy ideowi, nie ustają w wysiłkach by zniszczyć świat cywilizacji zachodniej wyrosły z chrześcijaństwa. Jednym z powracających do setek lat instrumentów niszczenia relacji społecznych na których opiera się cywilizacja jest szerzenie demoralizacji seksualnej jako wzorca zachowań.
Jak żyć w pełni w Duchu Świętym? Charles Whitehead jest przekonany, że Duch Święty to najbardziej strzeżony sekret Kościoła.
Biskupi przypominają o godności każdego życia ludzkiego, którego wartość ukazał Chrystus swoim wcieleniem i narodzeniem. „W tym duchu biskupi proszą o modlitwę, aby prawo stanowione chroniło życie człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci” – czytamy w komunikacie.
Józef Kalinowski urodził się 1 września 1835 r. w Wilnie, w szlacheckiej rodzinie herbu Kalinowa. Jego ojciec był profesorem matematyki na Uniwersytecie Wileńskim. Po ukończeniu z wyróżnieniem Instytutu Szlacheckiego w Wilnie (1843-1850), Józef podjął studia w Instytucie Agronomicznym w Hory-Horkach koło Orszy (dziś Białoruś). Zrezygnował z nich po dwóch latach. W 1855 r. przeniósł się do Mikołajewskiej Szkoły Inżynierii Wojskowej w Petersburgu, gdzie uzyskał tytuł inżyniera. Jednocześnie wstąpił do wojska. Wtedy właśnie przestał przystępować do sakramentów świętych, do kościoła chodził rzadko, przeżywał rozterki wewnętrzne, a także kłopoty związane ze swoją narodowością, służbą w wojsku rosyjskim i zdrowiem. Wciąż jednak stawiał sobie pytanie o sens życia, szukając na nie odpowiedzi w dziełach filozoficznych i teologicznych. Po ukończeniu szkoły (1855) został adiunktem matematyki i mechaniki budowlanej oraz awansował do stopnia porucznika. W 1859 r. opuścił Akademię i podjął pracę prz
Kto porzuca wszystko dla miłości Boga, wie, że pozostawił niewiele w porównaniu z tym, co znalazł; ponieważ znajduje w Bogu tyle dóbr, że uważa całą resztę za nicość. Pozostawił rodziców i znajduje Pana; pozostawił dzieci, a znajduje wiele dzieci duchowych; pozostawił dobra materialne, a znajduje dobra duchowe; pozostawił ludzi, a znajduje aniołów. Św. Albert Wielki.
W Niepokalanowie od 29 listopada do 7 grudnia po raz drugi będziemy obchodzić Nowennę przed Niepokalanym Poczęciem NMP według św. Faustyny Kowalskiej, to znaczy: 1000 Zdrowaś Maryjo dziennie.
„Nadeszła godzina prawdy dla Kościoła katolickiego. Możemy być wdzięczni ofiarom, że mówią o tym, co często po dziesięcioleciach wciąż jest dla nich bolesne” – powiedział podczas niedzielnej homilii kard. Reinhard Marx. Arcybiskup Monachium i Fryzyngii zauważył, że „wreszcie wyszło na jaw, co się dzieje i wreszcie się o tym mówi”. Przewodniczący niemieckiego episkopatu powiedział, że to czas leczenia ran i prewencji. Wczoraj Kościół w Niemczech obchodził Dzień Ochrony Dzieci przed Wykorzystaniem Seksualnym.
Są takie dni – najczęściej właśnie w listopadzie – gdzie mrok wciska się we wszelkie szczeliny życia i serca. Czyni to z rozmaitych powodów, choć ostatecznie nie są one najważniejsze. Tracimy ich świadomość i rachubę. Niektórzy określają to słowem depresja, inni zmęczenie, frustracja. Tymczasem ów mrok wnika głębiej – oczywiście bez pytania. Próbuje zawładnąć naszą świadomością, naszym pokojem, naszym sumieniem. Obsmarowuje nas bez skrupułów poczuciem winy, zaprawionym lepką goryczą rozpaczy. Nie wiemy, gdzie popełniliśmy błąd, kiedy weszliśmy w mrok. Teraz już tam tkwimy, a powody wychylają swoje bezczelne i agresywne głowy z każdego kąta.
„Dzieci moje, wasze serce jest ciasne, ale modlitwa rozszerza je i czyni zdolnym do miłowania Boga. Modlitwa jest przedsmakiem nieba, jest jakby zstąpieniem do rajskiego szczęścia. Zawsze przepełnia nas słodyczą; jest miodem spływającym do duszy, który sprawia, iż wszystko staje się słodkie. W chwilach szczerej modlitwy znikają utrapienia jak śnieg pod wpływem słooca” (Święty Jan Maria Vianney)
Zmiana z Mszy celebrowanej ad orientem na Mszę odprawianą versus populum jest jak zamiana wieczoru na poranek. Już w 1964 r. Instrukcja Inter Oecumenicidawała wskazówki odnoszące się do usytuowania ołtarza:
Sąd Okręgowy w Krakowie potwierdził, że mówienie prawdy o aborcji nie jest przestępstwem. Wyrok uniewinniający obrońcę życia, który prezentował banery z fotografiami ofiar aborcji został utrzymany. Sąd II instancji nie przychylił się do apelacji oskarżycielki posiłkowej, żądającej skazania go za pokazywanie prawdy o aborcji. Działacz Fundacji Pro-Prawo do życia był reprezentowany przez prawników z Instytutu Ordo Iuris.
„Wspiąć się ku Bogu i zejść do braci – oto kurs wskazany przez Jezusa. To są prawdziwe skarby życia” – mówił Papież Franciszek podczas uroczystej Mszy z okazji II Światowego Dnia Ubogich. W papieskiej liturgii w bazylice watykańskiej wzięło udział 6 tys. osób potrzebujących wraz z opiekunami niosącymi im na co dzień pomoc. Ojciec Święty wskazał, że krzyk ubogich na świecie jest coraz silniejszy każdego dnia, ale jest mniej słyszany, „przyćmiony zgiełkiem nielicznych bogatych”.
Czy możemy być dumni z tego, że jesteśmy katolikami? Z tego, że Chrystus wybrał właśnie nas. Odpowiedź wydaje się być prosta - oczywiście, że tak! Jednak rzeczywistość pokazuje coś zupełnie innego.
