Duchowość i wiara

Ratował kobiety z prostytucji. Niezwykły polski błogosławiony

Nie odwracał wzroku od ludzi, których społeczeństwo często odrzucało. Kobietom próbującym wyrwać się z prostytucji zapewniał schronienie i szansę na nowe życie. Był również cenionym spowiednikiem, wychowawcą przyszłych kapłanów i człowiekiem głębokiej modlitwy. Dziś, 24 października, Kościół wspomina bł. Jana Wojciecha Balickiego, kapłana z Przemyśla, którego Jan Paweł II wyniósł na ołtarze w 2002 roku.

2 min czytania
Bł. Jan Balicki
Bł. Jan Balicki · fot. Screenshot - YouTube (Misericordia Television)

Jan Balicki urodził się 25 stycznia 1869 roku w Staromieściu, obecnie części Rzeszowa. Święcenia kapłańskie przyjął w 1892 roku, a po studiach w Rzymie został wykładowcą teologii dogmatycznej w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. W latach 1928–1934 pełnił funkcję rektora tej uczelni. Choć był szanowanym teologiem, jego kapłaństwo nie ograniczało się do sal wykładowych i kościelnej ambony.

Przywracał godność kobietom, które chciały odmienić swoje życie

Jednym z najbardziej niezwykłych dzieł ks. Balickiego była pomoc kobietom zajmującym się prostytucją. Spotykał je między innymi podczas posługi w przemyskim szpitalu. Dostrzegał nie tylko ich trudną sytuację moralną, ale również biedę, samotność i brak możliwości rozpoczęcia innego życia.

W 1916 roku zorganizował dla nich schronisko przy ulicy Tatarskiej w Przemyślu. Z czasem powstał większy ośrodek, znany jako Dom Bożego Miłosierdzia w Kruhelu Wielkim. Kobiety znajdowały tam dach nad głową, opiekę sióstr zakonnych oraz możliwość pracy i przygotowania się do samodzielnego życia. Kapłan odwiedzał swoje podopieczne, prowadził rozmowy duchowe i służył im w konfesjonale.

Jego działalność nie wszystkim się podobała. Jak przypominają biografowie, z powodu opieki nad kobietami zmagającymi się z prostytucją padał ofiarą oszczerstw. Nie zrezygnował jednak z niesienia pomocy. Dla niego miłosierdzie nie oznaczało jedynie współczucia, lecz konkretne działanie na rzecz drugiego człowieka.

Błogosławiony zasłynął także jako niezwykle cierpliwy spowiednik. Wierni przybywali do niego nawet z odległych miejscowości, szukając duchowej rady i pojednania z Bogiem. Szczególną wagę przywiązywał do modlitwy i pokory, które uważał za fundament życia kapłańskiego.

O jego duchowości świadczą słowa zapisane podczas studiów w Rzymie:

„Studiuję, by dowiedzieć się czegoś więcej o Bogu, by Go lepiej poznać, by kochać Go coraz więcej”.

Jan Balicki zmarł 15 marca 1948 roku w Przemyślu. Beatyfikował go Jan Paweł II 18 sierpnia 2002 roku podczas Mszy świętej na krakowskich Błoniach.

Papież powiedział wówczas:

„Służbą miłosierdziu było życie błogosławionego Jana Balickiego”.

Jan Paweł II podkreślił również, że przemyski kapłan pomagał chorym i ubogim, a szczególnym świadectwem jego miłosierdzia była posługa w konfesjonale.

Dziś relikwie błogosławionego znajdują się w bazylice archikatedralnej w Przemyślu, a jego liturgiczne wspomnienie jest w archidiecezji przemyskiej obchodzone jako obowiązkowe.

Źródło: mp/Wyższe Seminarium Duchowne w Przemyślu, Aleteia, Fronda.pl

Komentarze

0 komentarzy

Dodawanie komentarzy wymaga zalogowania.

Polecane

Czytaj dalej