Kategoria
Podkategoria: Wiara
Osoba, którą bardzo szanuję za jej prawość i obiektywizm, zwierzyła mi się w zaufaniu: "Próbuję być buddystką. Chrześcijaństwo, jakby tu powiedzieć, obraża moje poczucie dobrego smaku. Za dużo w nim krwi. Jezus cały oblany krwią na pewno poruszał dusze barbarzyńców. Mnie taki obraz przeraża. Wolę buddyzm. Wydaje mi się, że jest to religia bardziej kulturalna".
Tematem listopadowego numeru miesięcznika „Egzorcysta” są stygmaty. Dla wielu wiernych są one znakiem świętości osoby naznaczonej stygmatami, tego, że można ją traktować jako autorytet. Niestety część takich ran jest dziełem diabła, i uwiarygadnia osoby głoszące herezje, które odwracają uwagę wiernych od nauczania katolickiego (w konsekwencji czego wierni, którzy ulegają herezjom mogą być potępieni).
Żydzi jako Naród Wybrany zajmują szczególne miejsce w Boskiej ekonomii zbawienia. Ich misja - nawet po odrzuceniu przez judaizm Chrystusa jako Mesjasza - pozostaje w dalszym ciągu przedmiotem zainteresowań chrześcijan. W obecnym stuleciu po doświadczeniach holocaustu, po powstaniu państwa Izrael i po Soborze Watykańskim II zmienia się stosunek chrześcijan do swoich starszych braci w wierze. Postępuje dialog chrześcijańsko-judaistyczny, rozwija się „teologia po Oświęcimiu"...
W książce „Będziemy sądzeni z miłości”, ks. Gabriele Amorth obalił mity, jakie narosły wokół szatana. Czy boi się on człowieka? W jakim miejscu naszego ciała może się umiejscowić? I jak naprawdę wygląda? Skorzystanie z tej wiedzy może pomóc nam lepiej przygotować się na działanie osobowego zła oraz doskonalej się przed nim bronić.
Czy obraz Boga zagniewanego da się pogodzić z Jego wszechdoskonałością? Czy Pan Bóg w ogóle może podlegać jakimś namiętnościom? To tylko my, ludzie, tak Go opisujemy! Co wobec tego znaczą wypowiedzi Pisma Świętego na temat gniewu Bożego?
Żadna z kobiet, które urodziły dziecko poczęte w wyniku gwałtu nie żałuje, że nie dokonała aborcji – pisze Deana Schroeder. Ona sama zaszła w taki sposób w ciążę jako 17-latka.
Konrad Małys OSB: Bez lęku. 33. Niedziela Zwykła
Chrześcijanom brakuje właściwego terminu dla określenia dyskryminacji i prześladowań, które ich spotykają mówi jeden z koptyjskich hierarchów. W przeciwieństwie do żydów i muzułmanów przegrywamy informacyjną wojnę w społeczeństwie, gdzie nawet sami chrześcijanie wydają się mieć większe zmartwienia niż śmierć i ucisk braci.
Podobnie jak pośmiertne odbicie ciała Jezusa na Całunie Turyńskim, cudowny obraz Matki Bożej z Guadalupe jest dla współczesnej nauki niewytłumaczalną zagadką. Kroniki mówią, że podczas objawień w 1531 r. Matka Boża zostawiła swoje odbicie na tilmie Indianina Juana Diego.
Święty Augustyn uczy, że w piekle są tacy chrześcijanie, którzy jako jednostki cierpią więcej niż całe narody pogańskie, bo sami pojedynczo otrzymali więcej łask, niż tamci bałwochwalcy razem wzięci. A Jan Chryzostom dodaje, że grzechy chrześcijan są w szerszym znaczeniu świętokradztwami.
Około roku 1264 zwrócił się do św. Tomasza pewien misjonarz z Syrii z prośbą o argumenty potrzebne mu w dyskusjach z muzułmanami. Cztery najbardziej fundamentalne prawdy wiary chrześcijańskiej — donosił ów misjonarz — spotykają się wręcz z szyderstwem ze strony muzułmanów. Mianowicie prawda o Trójcy Świętej, prawda, że Syn Boży stał się człowiekiem i umarł za nas na krzyżu, oraz prawda, że dał nam do spożywania swoje prawdziwe Ciało i Krew.
Coraz większym zagrożeniem dla polskich, katolickich grup charyzmatycznych są dziś nurty pro-protestanckie oraz rosnąca popularność pseudocharyzmatyków takich jak: Randy Clark, Heidi Baker, Joyce Meyer. Ks. Glas przestrzega także przed zjawiskami typu tzw. „Toronto Blessing”, „Prosperity Gospel” i popularnością wielu pseudo- proroków i pseudo-uzdrowicieli: „Fałszywi prorocy nie powiedzą tobie o krzyżu, o cierpieniu, o grzechu, ale że Jezus już Ciebie zbawił, nic nie musisz robić. (…) Nie ważne jak wierzysz, bylebyś kochał Jezusa. Mówią dużo prawdy, ale nie mówią całej prawdy. Fałszywi prorocy nic- albo niewiele mówią o Maryi”. Pierwsza część konferencji ks. Piotra Glasa, wygłoszonej podczas "Exodusu młodych" w Zwierzyńcu, 6 lipca 2017 roku.
Niebawem rozpocznie się adwent. Z jednej strony – czas, w którym uświadamiamy sobie oczekiwanie na powtórne przyjście Chrystusa, z drugiej – czekanie na dzień, w którym będziemy świętować po raz kolejny narodziny Zbawiciela. Warto uświadomić sobie już teraz, jak niezwykle ważny jest to okres i poczynić pewne przygotowania, aby za te niespełna 3 tygodnie wiedzieć, co warto zrobić w trakcie adwentu. Zachęcamy do lektury tekstu Estery Rudź ZSJM:
O. Adam Szustak OP: To zdanie zmroziło mi krew w żyłach
