Kategoria
Podkategoria: Wiara
„Dzieci moje, wasze serce jest ciasne, ale modlitwa rozszerza je i czyni zdolnym do miłowania Boga. Modlitwa jest przedsmakiem nieba, jest jakby zstąpieniem do rajskiego szczęścia. Zawsze przepełnia nas słodyczą; jest miodem spływającym do duszy, który sprawia, iż wszystko staje się słodkie. W chwilach szczerej modlitwy znikają utrapienia jak śnieg pod wpływem słooca” (Święty Jan Maria Vianney)
Czy możemy być dumni z tego, że jesteśmy katolikami? Z tego, że Chrystus wybrał właśnie nas. Odpowiedź wydaje się być prosta - oczywiście, że tak! Jednak rzeczywistość pokazuje coś zupełnie innego.
Ks. Pawlukiewicz: Ile się trzeba nacierpieć żeby trafić do piekła
Ks. Dolindo Ruotolo przyszedł na świat tego samego roku, co papież Jan XXIII, w 1882. Kapłan o niezwykłej inteligencji i jeszcze większej miłości do Boga i do ludzi. Z ogromną pokorą poddał się próbie fałszywych oskarżeń, ciągnących się bez końca przesłuchań przed urzędem Świętego Oficjum, a wreszcie kary suspensy, która – jako niesłusznie nałożona – została zeń zdjęta w 1937 roku, po trzydziestu latach tej wyniszczającej dla neapolitańskiego kapłana drogi krzyżowej. Miał ogromną miłość do Słowa Bożego. Chciał, aby przesłanie Biblii dotarło do rąk i świadomości każdego katolika. Pozostawił po sobie 33 tomy komentarzy spisanych ręcznie do wszystkich ksiąg Pisma Świętego. Był podobny w darach otrzymanych od Boga do swego rówieśnika, ojca Pio z Petralciny. zresztą tamten, gdy przybywali do niego pielgrzymi z Neapolu, mówił: Dlaczego przychodzicie do mnie, skoro macie u siebie świętego kapłana Dolindo? Ks. Dolindo dziesięć lat przed śmiercią przeżył udar mózgu, pozostając przez resztę życi
5 lutego 1915 r. w małym austriackim miasteczku Sonntag w górach Vorarlberg, w katolickiej rodzinie, urodziła się Maria Simma.
Znany jest powszechnie Medalik „Cudownym” zwany. Pochodzenie jego sięga roku 1830, a szczęśliwą duszą, której Najświętsza Maryja Panna Niepokala na go objawiła, to – Katarzyna Labouré [3], podówczas nowicjuszka Sióstr Mi- łosierdzia w Paryżu przy ulicy „du Bac”.
Być może powinienem zrewidować moją prywatną interpretację polskiego antyklerykalizmu. Mianowicie wydawało mi się, że tak rozpowszechniony dzisiaj hiperkrytycyzm w stosunku do księży jest — co prawda, bezwiednym i fatalnie wyrażonym — ale w gruncie rzeczy słusznym wołaniem o przyznanie wiernym świeckim nowego miejsca w Kościele, o umożliwienie im bardziej aktywnego udziału w jego życiu i ponoszenia większej odpowiedzialności za Kościół. Zjawisko to, wydawało mi się, można porównać z surowymi, wprawdzie zrozumiałymi, ale w dużej mierze niesprawiedliwymi krytykami, jakie formułują kilkunastoletnie dzieci pod adresem swoich rodziców, również te dzieci, które swoich rodziców bardzo kochają.
18 listopadaBłogosławiona Karolina Kózkówna,dziewica i męczennica
Seria "Krótko i na temat O SPOWIEDZI" - odcinek 9 - ks. Piotr Śliżewski. Co zrobić, gdy zapomnieliśmy "formułki" spowiedzi?
13 lutego 1945 r. największe agencje informacyjne świata podały szokującą wiadomość, że tego dnia Wielki Rabin Rzymu, znany biblista, prof. Izrael Zolli przyjął chrzest w Kościele katolickim.
Osoba, którą bardzo szanuję za jej prawość i obiektywizm, zwierzyła mi się w zaufaniu: "Próbuję być buddystką. Chrześcijaństwo, jakby tu powiedzieć, obraża moje poczucie dobrego smaku. Za dużo w nim krwi. Jezus cały oblany krwią na pewno poruszał dusze barbarzyńców. Mnie taki obraz przeraża. Wolę buddyzm. Wydaje mi się, że jest to religia bardziej kulturalna".
Tematem listopadowego numeru miesięcznika „Egzorcysta” są stygmaty. Dla wielu wiernych są one znakiem świętości osoby naznaczonej stygmatami, tego, że można ją traktować jako autorytet. Niestety część takich ran jest dziełem diabła, i uwiarygadnia osoby głoszące herezje, które odwracają uwagę wiernych od nauczania katolickiego (w konsekwencji czego wierni, którzy ulegają herezjom mogą być potępieni).
Żydzi jako Naród Wybrany zajmują szczególne miejsce w Boskiej ekonomii zbawienia. Ich misja - nawet po odrzuceniu przez judaizm Chrystusa jako Mesjasza - pozostaje w dalszym ciągu przedmiotem zainteresowań chrześcijan. W obecnym stuleciu po doświadczeniach holocaustu, po powstaniu państwa Izrael i po Soborze Watykańskim II zmienia się stosunek chrześcijan do swoich starszych braci w wierze. Postępuje dialog chrześcijańsko-judaistyczny, rozwija się „teologia po Oświęcimiu"...
W książce „Będziemy sądzeni z miłości”, ks. Gabriele Amorth obalił mity, jakie narosły wokół szatana. Czy boi się on człowieka? W jakim miejscu naszego ciała może się umiejscowić? I jak naprawdę wygląda? Skorzystanie z tej wiedzy może pomóc nam lepiej przygotować się na działanie osobowego zła oraz doskonalej się przed nim bronić.
Czy obraz Boga zagniewanego da się pogodzić z Jego wszechdoskonałością? Czy Pan Bóg w ogóle może podlegać jakimś namiętnościom? To tylko my, ludzie, tak Go opisujemy! Co wobec tego znaczą wypowiedzi Pisma Świętego na temat gniewu Bożego?
