Kategoria
Podkategoria: Wiara
"Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?”
Natuzza Evolo, słynna włoska mistyczka i stygmatyczka miała wyjątkowy charyzmat kontaktu ze zmarłymi przebywającymi w niebie i w czyśćcu oraz z osobami potępionymi, które z wyraźnego rozkazu Boga musiały dawać świadectwo o wiecznej karze piekła.
Często towarzyszę duszom konającym i wypraszam im ufność w miłosierdzie Boże i błagam Boga o wielkość łaski Bożej, która zawsze zwycięża. Miłosierdzie Boże dosięga nieraz grzesznika w ostatniej chwili, w sposób dziwny i tajemniczy. Na zewnątrz widzimy, jakoby było wszystko stracone, lecz nie tak jest; dusza oświecona promieniem silnej łaski Bożej ostatecznej, zwraca się do Boga w ostatnim momencie z taką siłą miłości, że w jednej chwili otrzymuje od Boga [przebaczenie] i win i kar, a na zewnątrz nie daje nam żadnego znaku, ani żalu, ani skruchy, ponieważ już na zewnętrzne rzeczy oni nie reagują. O, jak niezbadane jest miłosierdzie Boże. Ale o zgrozo - są też dusze, które dobrowolnie i świadomie tę łaskę odrzucają i nią gardzą. Chociaż już w samym skonaniu, Bóg miłosierny daje duszy ten moment jasny wewnętrzny, że jeżeli dusza chce, ma możność wrócić do Boga. Lecz nieraz u dusz jest zatwardziałość tak wielka, że świadomie wybierają piekło, udaremnią wszystkie modlitwy, jakie inne dusze
20 lat temu, 17 sierpnia 2002 roku, Ojciec Święty Jan Paweł II, w krakowskich Łagiewnikach, dokonał Aktu Zawierzenia Świata Bożemu Miłosierdziu. „To zwieńczenie jego dążeń do rozpowszechnienia kultu Bożego Miłosierdzia na całym świecie i wyznanie, że tylko Bóg może uratować świat” – powiedział rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Leszek Gęsiak SJ.
Niezwykłe okoliczności męczeńskiej śmierci, poniesionej 10 sierpnia 258 r., rozbudziły w Kościele rzymskim niezwykły kult Wawrzyńca. Św. Augustyn pisze, że jak Jerozolima szczyci się św. Szczepanem, tak Rzym jest dumny ze św. Wawrzyńca. Największy zaś poeta starożytnego chrześcijaństwa, Prudencjusz (+ 440), w natchnionych strofach podaje, że bohaterska śmierć Wawrzyńca zadała cios bałwochwalstwu, które od tego czasu zaczęło chylić się ku upadkowi aż do ostatecznego zwycięstwa Chrystusowego Kościoła.
"Kto zaś chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec".
Kościół wspomina dziś w swojej liturgii świętą Teresę Benedyktę od Krzyża (Edytę Stein), zamordowaną przez Niemców w komorze gazowej karmelitańską mistyczkę i męczennicę, którą czcimy jako patronkę Europy. Przypominamy wywiad z Panią Prof. dr hab. Anną Grzegorczyk, przewodniczącą Rady Programowej Centrum Badań im. E. Stein w Poznaniu, kierownikiem Zakładu Semiotyki Kultury Instytutu Kulturoznawstwa UAM o św. Edycie Stein (św. Teresa Benedykta od Krzyża) opublikowany w "Głos Karmela" (nr.6/2012).
Oto kilka myśli wspominanej dziś przez Kościół karmelitanki bosej żydowskiego pochodzenia św. Teresy Benedykty od Krzyża
"Ja śpię, lecz serce me czuwa" (Pnp 5,2). To zdanie wydaje się paradoksem, lecz bardzo dobrze oddaje istotę pewnego etapu duchowego życia, kiedy to co cielesne w nas (odczucia, emocje) jakby śpią (są wygaszone), a językiem miłości stają się "suche" decyzje wiary.
Tak mówi Pan: Wyprowadzę oblubienicę na pustynię i przemówię do jej serca. I tam odpowie Mi jak w dniu, w którym wychodziła z ziemi egipskiej.
Kościół katolicki niezmiernie się zasłużył - także wobec współczesnej kultury, bardziej niż kiedykolwiek potrzebującej takiego świadectwa - że tak wytrwale i jednoznacznie jest wierny literze Ewangelii: Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo (Mk 10, 11-12).
Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają (Łk 10,17). Uczniowie cieszą się po powrocie z misji głoszenia królestwa Bożego z siły, jaką zostali obdarowani. Taka jest spontaniczna radość człowieka. W każdym z nas jest pragnienie posiadania siły większej niż mają inni, pragnienie zaimponowania własną siłą, nadzwyczajnymi możliwościami, nowością… Przypominamy dzieci, które cieszą się nowymi zabawkami i ich możliwościami.
Modlitwa jest walką. Dzięki sile słowa Bożego musimy przezwyciężyć ociężałość, lenistwo, przygnębienie, rutynę. Musimy stawić czoło wrażeniu, że modląc się, tracimy czas. Musimy przezwyciężyć pokusę, że Bóg nas nie słyszy.
Panie Kochany, dlaczego Pan tak pije? – A bo tych komunistów to ja nie znoszę! – Ale przecież oni się cieszą, gdy Pan jest pijany, łatwiej dadzą sobie z Panem radę! – Hę!?
Bardzo dużo ryzykuje Jezus przez to, że oddaje się w ręce człowieka. Od nieodwzajemnienia miłości, aż po ofiarę ze swojego życia. W porównaniu z Jezusem, moje "ryzyko" złożenia swojego życia w Jego ręce, to w zasadzie żadne ryzyko. Lecz i to przychodzi czasem tak ciężko...
