Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje
PIERWSZE CZYTANIE Z potomstwa Dawida wywiódł Bóg Zbawiciela Jezusa
Kategoria
Podkategoria: Wiara
PIERWSZE CZYTANIE Z potomstwa Dawida wywiódł Bóg Zbawiciela Jezusa
O tajemniczych wizytach Orędownika z nieba z ks. prał. Józefem Niżnikiem, którego odwiedził św. Andrzej Bobola, rozmawia ks. inf. Ireneusz Skubiś.
Ks. Pawlukiewicz: Każdy z nas ma nieskończoną godność
PIERWSZE CZYTANIE Misja Pawła i Barnaby
Matka Boża jako posłanka przybywa z nieba i spełnia taką rolę, jak w Starym Testamencie spełniali prorocy, którzy przypominali Izraelitom o wierności przymierzu
Jest wokół nas materia nieożywiona i ożywiona. Życie roślin to wzrost; życie zwierząt to wzrost, ruch i działanie. W obu wypadkach następuje rozkład organizmu po śmierci. To samo – wzrost, działanie i śmierć – z dodatkiem jednak świadomości, mowy i pracy, obserwujemy u człowieka. Bóg powiedział nam jednak, że dał człowiekowi nie tylko życie cielesne: obdarował go bowiem duchową nieśmiertelnością. Od aniołów odróżnia nas życie cielesne; od zwierząt życie duchowe i przeznaczenie do ostatecznej nieśmiertelności. W tej nieśmiertelności ma mieć udział cały człowiek, dusza i ciało; ciało bowiem bez duszy rozpada się, a dusza bez ciała żyje wprawdzie, ale to już nie jest cały człowiek. Stąd chwilowość śmierci i konieczność zmartwychwstania.
W jaki sposób ogłoszenie św. Andrzeja Boboli patronatem polski spełniło przepowiednie z Wilna? Jakie proroctwo o Polsce św. Andrzej wyjawił ks. Niżnikowi? Dlaczego zaczął się mu objawiać w Strachocinie? Niezwykłe świadectwo mocy orędownictwa św. Andrzeja Boboli zostało opisane przez ks. Józefa Niżnika, kustosza sanktuarium św. Andrzeja Boboli, w najnowszej książce „św. Andrzej Bobola. Bohater Chrystusowy”.
PIERWSZE CZYTANIE Pierwsi „chrześcijanie” w Antiochii
I znów mamy piękny maj, pełen kwiatów i zieleni i wzrastającego wciąż ciepła. Natura budzi się do życia. W kościele cieszymy się, że po Męce Chrystusa możemy świętować Jego zmartwychwstanie. Jest ono zapowiedzią tego, że jeśli z Nim cierpieć będziemy, z Nim też zmartwychwstaniemy. I to nie tylko kiedyś na końcu czasów, ale tu na ziemi poradzimy sobie ze wszystkim trudnościami. Zarówno św. Jan Paweł II, jak i papież Franciszek mówią, że nie wystarczy trzymać wiarę tylko dla siebie, ale trzeba iść z nią do tych, którzy gdzieś się zatracili, nawet nie widzą sensu w niedzielnej Mszy świętej…
Ks. Kostrzewa: Bóg nigdy nie wykorzysta wiedzy o nas przeciwko nam
PIERWSZE CZYTANIE Duch Święty ustanowił biskupów, aby kierowali Kościołem
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną». On wstał i poszedł za Nim.
W życiu młodego człowieka przychodzi taki okres, w którym trzeba odpowiedzieć na bardzo ważne pytania. Jest to czas, w którym podejmuje się decyzje obrania najwłaściwszej drogi życiowej. Spora część młodych ludzi jako swoje powołanie wybiera założenie rodziny, inni wstępują do seminarium, aby przygotowywać się do przyjęcia sakramentu święceń, a jeszcze inni obierają powołanie do życia konsekrowanego poprzez wstąpienie do klasztoru. Młodzi ludzie często nie wiedzą, jak odkryć swoją drogę życiową, która jest dla nich najlepsza i w której będą szczęśliwi. Pomocy w rozeznawaniu powołania jest wiele. Są to rozmowy z księżmi, kierownikami duchowymi, rodzicami, spowiednikami oraz różnego rodzaju literatura świętych Kościoła. Pomocą może być także nauczanie papieża – św. Jana Pawła II. I właśnie w oparciu o słowa papieża powstała osnowa niniejszego artykułu. Zasadniczym celem pracy jest odpowiedzenie na pytania: Jak św. Jan Paweł II charakteryzuje powołanie kapłańskie? Czym ono jest? Jak wyglą