Kategoria
Podkategoria: Wiara
Słowo „jałmużna” w obecnych czasach jest coraz mniej popularne, stopniowo odchodzi w zapomnienie. Większości kojarzy się negatywnie, utożsamiamy ją z litością, wymuszonym współczuciem i drobnymi monetami. Zapominamy, że jałmużnę powinniśmy czynić z radością i ochotą oraz na różne sposoby...
Kulminacyjny punkt kryzysu światowego leży tu, gdzie spotykają się usta człowieka, który chce służyć swemu bratu, z jego stopami – wskazuje bł. ks. kard. Stefan Wyszyński. I dodaje: „Kto umie i chce to zrobić, ten zwycięża i kreśli plany rozwojowe ludzkości na przyszłość". Posługa drugiemu człowiekowi i wyzbycie się egoizmu potrafi rzucić na kolana najtwardszego przeciwnika – poprzez zmianę jego serca dobrem.
Św. Jan Paweł II był gorliwym obrońcą świętości i nienaruszalności węzła małżeńskiego. Dziś także w Kościele katolickim nie brakuje takich, którzy węzeł ten chcieliby osłabić. Z wielu stron słyszymy najrozmaitsze propozycje, bardziej i mniej radykalne, jakże często jednak otwarcie sprzeczne z niezmiennym nauczaniem Kościoła! W tym czasie narastającego pomieszania przypominamy wspaniały fragment przemówienia papieża Jana Pawła II do Trybunału Roty Rzymskiej z 21. stycznia 2000, gdzie święty następca Piotra mówił o nierozerwalności sakramentalnego węzła małżeńskiego.
Mądrość, która jest darem Ducha Świętego sprawia poprawność sądu co do rzeczywistości boskich lub, zgodnie z zasadami Bożymi, innych – dzięki pewnemu pokrewieństwu czy jedności z rzeczami Bożymi. Jedność ta powstaje dzięki miłości. Dlatego mądrość, o jakiej tu mowa, zakłada obecność miłości w osobie. Otóż jak wiemy, miłość nie może współistnieć z grzechem śmiertelnym, wynika stąd, że podobnie i mądrość, o jakiej tu mowa, nie może współistnieć z grzechem śmiertelnym. …Jeśli /człowiek/ znajdzie sobie cel w zewnętrznych dobrach ziemskich, jego mądrość nazywać się będzie „mądrością ziemską”, jeśli w dobrach cielesnych, nazywać się „mądrością zmysłową”, jeśli w jakiejś wyniosłości, nazywać się będzie „mądrością diabelską”, ze względu na naśladowanie pychy diabła, o którym mówi księga Hioba 41,25 (Wulgata): „on jest królem wszystkich synów pychy”.
Biorąc pod uwagę na wskroś chrześcijański charakter jego twórczości – pozwalamy sobie raz jeszcze przypomnieć archiwalny tekst z kwartalnika „Fronda”. Miłej lektury!
„Matko Boska Łaskawa, miej w opiece Lwów i całą Ukrainę! Boże w Trójcy Jedyny błogosław Ukrainie i Polsce!” – napisał na Facebooku prof. Sławomir Cenckiewicz.
Katechizm Kościoła Katolickiego w interpretacji przykazania „nie zabijaj” w pierwszej kolejności, odwołując się do słów Jezusa, nie potępia samego pozbawienia kogoś życia, lecz przede wszystkim pobudki wewnętrzne, które prowadzą człowieka do zamordowania bliźniego. Przede wszystkim więc potępia „zbrodniczy gniew”, który jest pragnieniem odwetu (zemsty) - pisał w 2013 roku plutonowy podchorąży rezerwy Marian Pułtuski dla Fronda.pl.
PIERWSZE CZYTANIE Cierpliwość i wytrwanie
PIERWSZE CZYTANIE Marność dostatków doczesnych
Relatywizm, ateizm, rosnąca obojętność wobec ideałów miłosierdzia, kontrowersje doktrynalne, zarzucenie praktyk religijnych, niemoralność … Szatan, chce dzisiaj doprowadzić ludzkość do zguby. Najświętsza Dziewica w przesłaniach kierowanych do węgierskiej mistyczki – s. Marii Natalii Magdolnej przestrzega nas: „Nawróćcie się, nadchodzi czas oczyszczenia”. Jak mamy dzisiaj odnaleźć nadzieję w świecie zamętu i chaosu? Przeczytaj fragment książki Claudii Matery „Nawróćcie się, nadchodzi czas oczyszczenia. Prorocze objawienia s. Marii Natalii Magdolnej”.
Pycha jest największą przeszkodą w relacjach człowieka z Bogiem. Pycha, to skłonność, by mówić Bogu „nie”, by stawiać siebie na miejscu Boga, a swoje zdanie przedkładać nad Jego wolę i przykazania.
Proces schodzenia po stopniach pychy opisał szczegółowo w XII w. św. Bernard z Clairvaux w traktacie "O stopniach pokory i pychy". Mówi tam o tym jak pewni ludzie "schodzą" po stopniach pychy osiągając wreszcie stan "śmierci duszy". Człowiek "umarły na duszy" - "żywy trup" zaczyna się "rozkładać" tracąc powoli, ale nieubłagalnie to, co można nazwać resztką jego człowieczeństwa, stając się coraz bardziej "trupem" i to tak dalece, stwierdza wielki Doktor Kościoła, że aż, w pewnym momencie "już cuchnie". Ten stan jest czymś najgorszym, co może nas spotkać, szczytem nieprawości i niegodziwości, a zarazem nieodwracalną, całkowitą degeneracją duchową i moralną człowieka. W jaki sposób dochodzi do tej degeneracji? Św. Bernard wyróżnia dwanaście etapów tego procesu.
PIERWSZE CZYTANIE Zależność ludzi od Boga
Fragment "Dzienniczka" św. Faustyny dotyczący ponownego przyjścia Pana Jezusa na Ziemię, czyli o Apokalipsie!
