Benedykt XVI: Zbawienie poza Jezusem to kłamstwo
Fragmenty z Deklaracji "Dominus Iesus" o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła
Kategoria
Podkategoria: Wiara
Fragmenty z Deklaracji "Dominus Iesus" o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła
On jest kamieniem odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła. I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni.
I. Punk widzenia wierzących i niewierzących.
A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!»
Chciałbym poruszyć bardzo trudny problem, który dotyczy zarówno Europy jak i Ameryki. W obu tych regionach coraz powszechniejsze jest zjawisko pojawiania się sekt: satanistycznych, świadków Jehowy, sekt wywodzących się z religii wschodu (np. buddyzmu) oraz innych religii, które nie akceptują w Jezusie Boga i egzystują poza Prawdą. Powszechny staje się również ateizm, już nie filozoficzny, ale praktyczny. Ludzie żyją dziś pieniądzem i seksem, które stały się „bogami” dnia dzisiejszego.
„Grzech ma charakter mafijny: jak człowiek robi jeden krok, to za chwilę jest wciągany do kolejnego” – mówi Grzegorz Ryś, kreśląc przejmujący obraz kondycji współczesnego człowieka wierzącego. W szczerej rozmowie hierarcha nie unika trudnych tematów: od osobistego zniewolenia grzechem, przez napięcia wokół dialogu z judaizmem, aż po bolesne rozliczenia Kościoła z własną przeszłością. Jednak obok ważnych diagnoz pojawiają się również pytania o pełnię przekazu doktrynalnego, który – zdaniem części komentatorów – pozostaje niekompletny.
Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa
W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Wielkanocy nie świętujemy przez jeden dzień, ani też przez dwa. Nie zapominajmy, że Kościół będąc świadomym tego, że cud zmartwychwstania jest zbyt wielki, aby cieszyć się nim tylko przez jeden dzień – zaczął obchodzić Oktawę Wielkiej Nocy. Dlatego też bez przerwy, przez osiem dni, powtarza tę jedną, najważniejszą prawdę – Chrystus Zmartwychwstał!
Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».
Gdy anioł przemówił do niewiast, one pośpiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą».
Nie bez kozery mówi się: Boi się jak diabeł święconej wody. Znam wiele opowieści egzorcystów, które świadczą o niesamowitej mocy wody święconej.
Chrystus zmartwychwstał. Oto cztery ewangeliczne przekazy o tym najważniejszym wydarzeniu w historii świata.
„Pozostańcie blisko waszej bolejącej Mamy w tym jedynym dniu, kiedy pozostałam bez Swojego Syna” - zwraca się Matka Boża w swym orędziu przekazanym w Wielką Sobotę roku 1996, włoskiemu mistykowi ks. Stefano Gobbiemu, założycielowi „Kapłańskiego Ruchu Maryjnego”.