Kategoria
Podkategoria: Kościół
Na międzynarodowym zjeździe pod znaczącym tytułem Totalitarian Groups and Cultism, który odbył się w Barcelonie w kwietniu 1993 roku, hiszpański socjolog Alberto Moncada na końcu gwałtownego j'accuse przeciwko Opus Dei postulował jej „dołączenie do listy sekt niebezpiecznych dla dzieci". [...] Profesor Moncada z zadowoleniem obwieścił założenie w Pittsfield, w stanie Massachusetts, „sieci" poświęconej wyłącznie walce z Opus Dei na całym świecie.
W każdej epoce ateiści stanowią zdecydowaną mniejszość społeczeństwa, a mimo to zawsze myślą, że są zdecydowanie mądrzejsi od zdecydowanej większości ludzi - pisze ks. Marek Dziewiecki.
Dziś Kościół katolicki wspomina św. Josmarię Escrivę de Balaguer. Przy tej okazji polecamy modlitwę za wstawiennictwem tego świętego założyciela Opus Dei.
Połowa neoprezbiterów to księża diecezjalni. Najwięcej powołań mają ruchy i wspólnoty oraz zgromadzenia tradycjonalistyczne. Kościół we Francji zyska w tym roku 125 neoprezbiterów. Do tej liczby można doliczyć 3 francuskich kapłanów z Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X, którego status kanoniczny nie został jeszcze w pełni uregulowany.
Nowe zaangażowanie misyjne jest w stanie odnowić Kościół, wzmocnić naszą wiarę i tożsamość chrześcijańską, dać chrześcijańskiemu życiu nowy entuzjazm, ponieważ wiara umacnia się, gdy jest przekazywana – mówił w Poznaniu abp Stanisław Gądecki podczas obchodów 1050-lecia pierwszego polskiego biskupstwa. „Dzisiaj Kościół w Polsce wspomina historię swoich początków” – podkreślił przewodniczący Episkopatu.
Jeżeli chcecie, przedstawię wam dowód prawdziwości mych słów, który przekona was, że walka, jaką toczymy z pokusami ciała, uważanymi za wrogie i szkodliwe, została nam dana dla naszego pożytku. Weźmy, na przykład, eunuchów i zastanówmy się, w czym należy szukać głównej przyczyny ich gnuśności i opieszałości w dążeniu do cnót? Czyż nie w tym, iż uważają oni, że nie zagraża im niebezpieczeństwo utraty czystości?
Gdy na burzliwym morzu tego świata miotają mną burze i nawałnice, zwracam oczy ku Tobie, o Maryjo, Gwiazdo jaśniejąca, aby mnie nie pochłonęły fale.
Proces schodzenia po stopniach pychy opisał szczegółowo w XII w. św. Bernard z Clairvaux w traktacie "O stopniach pokory i pychy". Mówi tam o tym jak pewni ludzie "schodzą" po stopniach pychy osiągając wreszcie stan "śmierci duszy". Człowiek "umarły na duszy" - "żywy trup" zaczyna się "rozkładać" tracąc powoli, ale nieubłagalnie to, co można nazwać resztką jego człowieczeństwa, stając się coraz bardziej "trupem" i to tak dalece, stwierdza wielki Doktor Kościoła, że aż, w pewnym momencie "już cuchnie". Ten stan jest czymś najgorszym, co może nas spotkać, szczytem nieprawości i niegodziwości, a zarazem nieodwracalną, całkowitą degeneracją duchową i moralną człowieka. W jaki sposób dochodzi do tej degeneracji? Św. Bernard wyróżnia dwanaście etapów tego procesu.l. Ciekawość to pierwszy stopień do piekłaKażdy z nas, mówi św. Bernard, musi, przede wszystkim, poznać samego siebie i "dojrzeć własną nędzę". Musimy przecież wiedzieć kim jesteśmy, co się w nas i co się z nami dzieje, dokąd zmierz
Dzisiaj 24 czerwca, obchodzimy uroczystość Narodzin św. Jana Chrzciciela. Z wyjątkiem Najświętszej Maryi Panny, Jan Chrzciciel jest jedynym świętym, którego narodziny są obchodzone liturgicznie i to dlatego, że są one związane z tajemnicą Wcielenia Syna Bożego. Już od matczynego łona, św. Jan jest poprzednikiem Jezusa: jego cudowne poczęcie jest zapowiadane przez Anioła Maryi, jako znak, że „dla Boga nie ma nic niemożliwego” (Łk 1,37), na sześć miesięcy przed wielkim cudem, który daje nam zbawienie, zjednoczenie Boga z człowiekiem przez działanie Ducha Świętego. Cztery Ewangelie podkreślają wielkie znaczenie postaci Jana Chrzciciela, jako proroka, który zamyka Stary Testament i zaczyna Nowy, wskazując na Jezusa z Nazaretu, jako Mesjasza, Pomazańca Pańskiego. Faktycznie sam Jezus będzie mówił o Janie używając tych określeń: „On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał
Antychryst nie będzie nazywany antychrystem, gdyż nie miałby wówczas żadnych zwolenników. Nie będzie nosić czerwonych rajtuz, nie będzie zionąć siarką, nie będzie też dzierżyć wideł ani wymachiwać zakończonym strzałką ogonem niczym Mefistofeles w "Fauście". Ta maskarada pomogła szatanowi przekonać ludzi o swoim nieistnieniu. Gdy nikt go nie uznaje, tym większą ma on moc. Bóg określił samego siebie mianem "Ja, który jestem"; szatan definiuje siebie jako "ja, którego nie ma".
Człowiek nie może się bardziej uniżyć, niż w ten właśnie sposób. Jest to jeszcze większe uniżenie niż klęczenie, przez co symbolizuje całkowite oddanie się Bogu z zarazem poczucie własnej słabości.
,,Problem ukazywania piękna i dramatu polskiej historii mogą mieć ci, którzy nie czują się Polakami. Próbują ugodzić, szargać dramat tamtych lat, dramaty konkretnych osób, zarówno Polaków, jak i Żydów, bo te losy zostały nierozłącznie związane. Takie działanie ma charakter godzący w dobro obu naszych narodów, dobro stosunków polsko-żydowskich'' - powiedział dziś ks. prof. Paweł Bortkiewicz na antenie ,,Aktualności dnia'' Radia Maryja.
Często dziś próbuje się przeciwstawiać świętą wiarę katolicką ludzkiemu rozumowi. Ludzie sądzą niekiedy, że nauczanie Pana Jezusa przyjęte i ze czcią przekazywane przez Kościół nie może być w pełni zgodne z intelektualnym poznawaniem świata. Ten sąd jest błędny. By przyjść z pomocą wszystkim poszukującym i tym, którzy popadli w wątpliwości, święty papież Jan Paweł II w encyklice Fides et ratio - wiara i rozum - pisał o właściwych relacjach między tymi sferami człowieczeństwa. Zachęcamy do lektury, zarówno katolików, jak i tych, którym zdaje się, że wiara katolicka nie jest prawdziwa. Może przekonają się z Bożą pomocą, że jest inaczej.
W czasach pomieszania i zamętu, jakie dziś nastały, dobrze jest przypomnieć sobie jasny i zwięzły wykład wiary; nie tylko po to, by uporządkować swoje rozumienie nauki Chrystusowej, ale i po to, by z większym pożytkiem ewangelizować innych. Choć Polski bynajmniej nie można jeszcze uznać za ziemię misyjną, to pełzająca apostazja sieje coraz większe spustoszenie, a całe masy, zwłaszcza wśród młodzieży, pozbawione mocnego przykładu wiary swoich rodziców, odchodzą od prawdziwej i pięknej wiary, nurzając się w kłamstwie i grzechu bezbożnej łże-kultury. Przypominamy poniżej wykład kardynała Pietro Gasparriego zawarty w jego tak zwanym Katechizmie Piusa X. To tylko część o przykazaniach Bożych i kościelnych; wszystkich wszakże zachęcamy do lektury całości.
