Upadek cywilizacji zachodniej dokonuje się na naszych oczach
Oswald Spengler autor dzieła Zmierzch Zachodu (Der Untergang des Abendlandes. Umrisse einer Morphologie der Weltgeschichte), którego pierwszy tom ukazał się w 1918 roku, a tom drugi w roku 1922, dokonał analizy porównawczej ośmiu wielkich kultur – babilońskiej, egipskiej, chińskiej, indyjskiej, mezoamerykańskiej (Majów i Azteków), klasycznej (greckiej i rzymskiej), arabskiej i zachodniej (europejskiej) – wyróżniając w każdej z nich podobne fazy rozwojowe. Miały one swoją wiosnę, lato, jesień i zimę, tj. mitologiczne początki, okres rozwoju, dojrzałości, schyłku i upadku. Kultury mają określone formy, które w okresie cywilizacji ulegają rozkładowi. Spengler skoncentrował uwagę na ostatnim okresie, który określił mianem cywilizacji. W jego ujęciu okres cywilizacji jest procesem powolnego rozkładu martwego ciała kultury. Okres ten charakteryzują takie zjawiska jak: luksus, samowola i eklektyzm. Jest to czas nauki, postępu, kultu rozumu, czyli tzw. nowożytności.
