Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Grzegorz urodził się w 335 r. w Cezarei Kapadockiej. Jego ojciec był retorem w szkole wymowy. Był młodszym bratem św. Bazylego, którego przypominał wyglądem zewnętrznym. Chrzest przyjął jako młodzieniec. Po ojcu obrał sobie zawód retora i wstąpił w związek małżeński.
W owym czasie wystąpił Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie. Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: Głos wołającego na pustyni: przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki. Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając przy tym swe grzechy (Mt 3, 1-6).
„Pewnego razu Józef miał sen. I gdy opowiedział go braciom swym, ci zapałali jeszcze większą nienawiścią do niego. Mówił im bowiem: «Posłuchajcie, jaki miałem sen. Śniło mi się, że wiązaliśmy snopy w środku pola i wtedy snop mój podniósł się i stanął, a snopy wasze otoczyły go kołem i oddały mu pokłon». Rzekli mu bracia: «Czyż miałbyś jako król panować nad nami i rządzić nami jak władca?»...”. (Rdz 37,5-11) Co wydarzyło się później? „Józef sprawował władzę w kraju i on to sprzedawał zboże wszystkim mieszkańcom tego kraju.
Wszystko, co o Janie Chrzcicielu jest napisane w Nowym Testamencie, bezpośrednio odnosi się do Jezusa Chrystusa. Jan nie tylko zapowiada Jego przyjście, ale wskazuje na Jego Osobę jako Mesjasza i Syna Bożego. Dzięki temu pozostaje wzorem dla każdego chrześcijanina, który dziś przyznając się do Chrystusa, pragnie Go głosić i dawać o Nim świadectwo.
Imię Jan jest pochodzenia hebrajskiego i oznacza tyle, co "Bóg jest łaskawy". Jan Chrzciciel urodził się jako syn kapłana Zachariasza i Elżbiety (Łk 1, 5-80). Jego narodzenie z wcześniej bezpłodnej Elżbiety i szczególne posłannictwo zwiastował Zachariaszowi archanioł Gabriel, kiedy Zachariasz jako kapłan okadzał ołtarz w świątyni (Łk 1, 8-17). Przyszedł na świat sześć miesięcy przed narodzeniem Jezusa (Łk 1, 36), prawdopodobnie w Ain Karim leżącym w Judei, ok. 7 km na zachód od Jerozolimy. Wskazuje na to dawna tradycja, o której po raz pierwszy wspomina ok. roku 525 niejaki Teodozjusz. Przy obrzezaniu otrzymał imię Jan, zgodnie z poleceniem anioła. Z tej okazji Zachariasz wyśpiewał kantyk, w którym sławi wypełnienie się obietnic mesjańskich i wita go jako proroka, który przed obliczem Pana będzie szedł i gotował mu drogę w sercach ludzkich (Łk 1, 68-79). Kantyk ten wszedł na stałe do liturgii i stanowi istotny element codziennej porannej modlitwy Kościoła - Jutrzni. Poprzez swoją matkę
Najkrócej odpowiedziałbym tak: Bo naprawdę wierzymy w Pana Jezusa! Wierzymy, że w sakramentach przychodzi do nas realnie i obdarza swoją miłością, uzdalniającą nas do tego, żebyśmy szli za Nim, jak za naszym Pasterzem. On przecież po to przyszedł do nas i poszedł aż na krzyż – jak śpiewamy w kolędzie – „by zbawić ludzki ród”.
13 I 2008 — Msza św. w niedzielę Chrztu Pańskiego
Katechizm Kościoła Katolickiego, zgodnie z duchem posoborowej teologii, wskazuje na 5 zasadniczych skutków sakramentu chrztu., dzięki którym staje się on wydarzeniem misteryjnym, wprowadzającym człowieka w chrześcijańską nowość życia.
Platforma Obywatelska coraz wyraźniej odcina się od chrześcijańskich wartości, na które powoływała się 20 lat temu. Od dłuższego czasu partia Donalda Tuska skręca w lewą stronę, opowiada się za aborcją i coraz agresywniej atakuje Kościół. Symbolem stały się słowa Sławomira Nitrasa, który na Campus Polska Przyszłości mówił o „opiłowaniu katolików”. Mówił to w obecności marszałka Senatu Tomasza Grodzkiego, który wczoraj… spotkał się z papieżem Franciszkiem.
Parę lat temu dyskusję w mediach spowodował fakt, że Papież Franciszek ochrzcił w Niedzielę Chrztu Pańskiego dziecko rodziców, którzy nie są sakramentalnymi małżonkami.
Podążamy za Jezusem na święto Paschy, które upamiętnia wyjście Hebrajczyków z Egiptu, a szczególnie ten ostatni akord, gdy Bóg w krwi ofiary z baranka zachował przy życiu pierworodnych. W czasie wędrówki ku Ziemi Obietnicy Bóg wzmacniał Hebrajczyków swoją mocą, która wyraziła się miedzy innymi w darze manny. Czas na dar nowego pokarmu! Zatem przyjrzyjmy się scenie rozmnożenia chleba, które dokonało się na wzgórzu i spróbujmy zidentyfikować się z postaciami akcji. Może nasza wspinaczka na wzgórze nad Jeziorem Galilejskim zaowocuje pełniejszym odczytaniem znaczenia chleba, który rozdaje Jezus?
Na Jasnej Górze w sobotę odbywa się pielgrzymka kibiców. Bardzo ważne słowa padły z ust księdza Jarosława Wąsowicza, kapelana środowisk kibiców. – Wielokrotnie w historii pojawiały się momenty, kiedy od przelanej przez nas krwi i determinacji zależała przyszłość Europy. Dzisiaj także odgrywamy taką rolę. Zlaicyzowany świat Zachodu, który skutecznie podciął swoje korzenie i Wschodu, który z kolei skutecznie tę samozagładę wykorzystuje, uczynił Polskę areną totalnej wojny – powiedział kapłan.
- Trzeba mieć otwarte oczy i męstwo umysłu, by umieć na wzór trzech Mędrców zbliżyć się do Dzieciątka Jezus, zesłanego z miłości przez Ojca i upaść przed Nim na twarz z najwyższą czcią i pokłonem. W to dzieło objawiania się Boga światu, wpisuje się także aktualna działalność, związana z redakcją i wydawaniem miesięcznika „Rycerza Niepokalanej” - mówił metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski w Niepokalanowie podczas Mszy św. z okazji 100. rocznicy publikacji w Krakowie pierwszego numeru Rycerza Niepokalanej.
Pan Bóg nie zapomina o żadnym człowieku, ale każdego chce przyjąć w swoim pełnym miłości sercu. Posłuchaj świadectwa Marcina, którego Bóg wyrwał z niewoli narkotyków, alkoholu i hazardu:
