Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Kiedy przygotowywałem komputerową prezentację na temat satanizmu, odwiedziłem internetowe strony poświęcone Szatanowi (a jest ich naprawdę sporo). A tam ze zdumieniem odkryłem linki do stron „wampirycznych”. Był to dla mnie pierwszy, niepokojący sygnał, że istnieją tu jakieś dziwne „mroczne” powiązania, o których większość ludzi nawet nie ma pojęcia.
Przeklęcie dziecka przez rodzica niesie bardzo silne konsekwencje zniewolenia, do opętania włącznie. Złorzeczenie, rzucanie uroków i odprawianie czarów według przedziwnych rytuałów ma również skutek efektu bumeranga. Posługiwanie się mocą Szatana jest jednoczesnym zaproszeniem go do swego życia. Oto dwa ciężkie przypadki z Włoch.
Ks. Sławomir Kostrzewa: Świat potrzebuje mądrych kobiet
"Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku"
Juliana żyła w III w. w Nikomedii. Była jedyną chrześcijanką w rodzinie. Ojciec, zaciekły poganin, zamierzał wydać córkę za prefekta miasta, Eleuzjusza. Dziewczyna jednak stanowczo oświadczyła, że za poganina za żadną cenę nie wyjdzie.
Kościoły i klasztory otwierają swoje drzwi dla potrzebujących. Gdy jedna parafia organizuje koce, druga myśli już o zdobyciu leków. Zwykli ludzie, którzy do tej pory sami zgłaszali się po pomoc, kupują chleb tym, którzy stracili wszystko. „Syria nie widziała takiej solidarności od ponad 11 lat” – mówi ks. prof. Waldemar Cisło z PKWP.
Ja ci radzę rób, jak uważasz – słyszy się często, gdy zwraca się do kogoś o radę. Może to być wyrazem zaufania do naszego rozumu i roztropności albo też niechęci do jakiegokolwiek angażowania się w nasze sprawy. Może też być wyrazem kompletnej bezradności wobec problemu, który jest trudny do rozwiązania. Z drugiej znów strony mówi się: nic nie czyń bez rady, a nie będziesz żałował. Tak, bo człowiek nawet bardzo wykształcony, choćby wiedział bardzo wiele, staje nieraz wobec sytuacji, w której nie wie, jak postąpić. No i szuka rady…
Podczas środowej audiencji generalnej papież Franciszek, tradycyjnie skierował specjalne przesłanie do polskich pielgrzymów.
„Pewnego dnia na początku lata kiedy miałam siedem lat cały świat rozpadł się jak przysłowiowy domek z kart. Mój tata był członkiem zespołu muzycznego. W tym czasie udał się w trasę koncertową, która trwała dwa tygodnie. Z niecierpliwością czekałam na jego powrót…”.
"Jeśli masz zamiar służyć Panu, przygotuj swą duszę na doświadczenia"(Syr 2,1)
Na potwierdzenie tego zdania można przywołać zdarzenie opisane w Dzienniczku, kiedy to pewna starsza zakonnica zwierzyła się siostrze Faustynie, że od paru lat cierpi wewnętrznie, ponieważ zdaje się jej, że wszystkie spowiedzi źle odprawiła, i ma wątpliwości, czy Pan Jezus jej przebaczył. Nie wierzyła też spowiednikowi, który był pewien ważności sakramentu pojednania.
"Przeto już nigdy nie zgładzę wszystkiego, co żyje, jak to uczyniłem. Będą zatem istniały, jak długo trwać będzie ziemia: siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc"
„Czasami używa się wyrażenia, w języku potocznym, które jest fałszywe i mówi, że miłość jest ślepa i czasem jest uczuciem, które kieruje się nie wiadomo jakimi racjami czy motywami. To jest nonsens” – przekonuje ks. prof. Andrzej Kobyliński.
Chociaż wydaje się, że Modlitwa Pańska jest modlitwą doskonałą, bo nauczył nas jej i polecił odmawiać sam Pan, to jednak ci, którzy zostali przeniknięci jej treścią, mogą dostąpić modlitwy jeszcze wznioślejszej, a mianowicie wspomnianej już modlitwy płomiennej, którą niewielu zna i doświadcza, a którą nazywamy również „niewysłowioną”, bo przekracza wszystko, co podlega zmysłom. Modlitwy tej nie można wyrazić jakimkolwiek głosem czy słowami, ponieważ dusza oświecona niebieskim światłem zamiast dobierać ciasne, ludzkie słowa, czerpie jakby z obfitego źródła niewyrażalne myśli i uczucia, wylewając je obficie przed Bogiem. W jednej krótkiej chwili potrafi tak wiele przedstawić, że później, gdy opuści ten stan, nie jest zdolna wyrazić go słowami ani nawet objąć myślą. Nasz Pan dał nam przykład tej modlitwy, gdy usuwał się na miejsca pustynne, lub gdy w Ogrójcu, przejęty śmiertelną trwogą, modlił się tak silnie, że pocił się krwią.
