Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje scenę powołania Mateusza – Lewiego – zdrajcy zbierającego podatki na rzecz okupanta rzymskiego. Jezus widzi człowieka nawet w tym, którego ludzie religijni jego czasów postrzegali jako grzesznika i zdrajcę – podkreśla w komentarzu dla Centrum Heschela KUL biblistka, teolog dr hab. Barbara Strzałkowska, prof. UKSW, podkreślając nowość spojrzenia i skandal, jaki wśród Żydów swymi czynami mógł wywołać Chrystus.
- Niech te krzyże wzywają Was, by bronić Chrystusa, wyznawać wiarę w Niego, mieć zawsze odwagę przeciwstawiać się dzisiejszym antychrystom i tym, którzy pojawią się w kolejnych latach i dziesięcioleciach. W zmaganiach o prawdę o Chrystusie dajcie się prowadzić przez Ducha Świętego - mówił metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski podczas bierzmowania w parafii św. Barta Alberta w Nowym Targu.
Barnaba urodził się na Cyprze w żydowskiej rodzinie z pokolenia Lewiego. Jego właściwe imię brzmiało Józef, ale Apostołowie dali mu przydomek Barnaba. Według Klemensa Aleksandryjskiego i Euzebiusza Barnaba miał należeć do grona 72 uczniów Pana Jezusa. Był krewnym św. Marka Ewangelisty, dlatego św. Paweł nazywa go kuzynem Ewangelisty (Kol 4, 10). Barnaba zapewne razem ze św. Pawłem przybył do Jerozolimy, aby u stóp Gamaliela, znanego rabina - uczonego żydowskiego, pogłębić swoją wiedzę w zakresie religii mojżeszowej. Dzieje Apostolskie tymi słowy wprowadzają nas w okoliczności początków jego działalności. "Józef, nazwany przez Apostołów Barnabas, to znaczy Syn Pocieszenia, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp Apostołów" (Dz 4, 36-37).
«Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz - lecz także i złe duchy wierzą i drżą»(Jk 2,19).
- Rekonwalescencja Papieża przebiega prawidłowo, ale lekarze zasugerowali mu, aby jutro powstrzymał się jeszcze od publicznej modlitwy Anioł Pański. Franciszek odmówi ją prywatnie w swym szpitalnym pokoju – powiedział prof. Sergio Alfieri podczas konferencji prasowej w Klinice Gemelli. Kto zechce, będzie mógł się łączyć duchowo – dodał watykański rzecznik.
- Stawianie liter na piasku, na zakurzonej drodze czy pisanie ciemnym płynem, albo sokiem owocowym było dozwolone, gdyż taki sposób pisania nie utrwalał pisma. Natomiast używanie atramentu, który utrwalał zapis, było według nich wykroczeniem i łamaniem Prawa. Istniało tysiące tego rodzaju przepisów do poszczególnych nakazów Prawa. Natomiast Jezus mówiąc o Prawie, nawiązywał zawsze do moralnego Prawa Bożego – pisze Boguchwała Kuras OSU.
Dzisiejsza uroczystość to „uwielbienie i wysławianie Bożego imienia” za wszystkie dobrodziejstwa wynikające dla Kościoła poznańskiego, dla Kościoła w Polsce i dla Kościoła powszechnego z tej wielorakiej, prawdziwie ofiarnej posługi abp. Stanisława Gądeckiego wiernie i niestrudzenie oddającego się ludowi Bożemu Opere et veritate – „Czynem i prawdą” – mówił w homilii abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski i zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, podczas Eucharystii sprawowanej w katedrze poznańskiej z okazji 50-lecia święceń kapłańskich przewodniczącego Episkopatu abp. Stanisława Gądeckiego.
Gdy pielgrzym chce udać się na Atos, musi pokonać wiele przeszkód na drodze. Nie mówiąc już o trudnościach z otrzymaniem dodatkowego pozwolenia na pobyt (Atos jest jakby państwem w państwie), przy czym dla osób duchownych ta trudność jeszcze się zwiększa poprzez konieczność otrzymania wstępnej zgody Jego Świątobliwości patriarchy ekumenicznego, w bezpośredniej jurysdykcji którego znajduje się Góra Atos, a są jeszcze inne trudności. Odległość z Aten do Tesaloniki najlepiej pokonać samolotem. Co prawda, nie tak podróżowali na Świętą Górę pielgrzymi z dawnych wieków. Lot nad Grecją ma jednak też swoje zalety. Z prawej strony widać nieskończoną błękitną przestrzeń morza Egejskiego, nad którym jak owieczki płyną białe obłoki w przejrzystym zamglonym niebie. W dole wspaniale wygięta linia brzegowa. Z lewej strony pustynne góry, a wśród nich wspaniały zębaty szczyt Olimpu. Zachodzące słońce pogrąża wszystko w różowo-błękitnych kolorach i w jakiejś nierealnej atmosferze. Najbardziej jednak nie
Dziś w archidiecezjach: poznańskiej i gnieźnieńskiej wspominana jest w liturgii postać bł. Bogumiła – biskupa, który zapisał piękną kartę w dziejach polskiego Kościoła.
"Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony".
Byłam uwikłana w wróżbiarstwo Mam na imię Sylwia, mam 27 lat. Przeżyłam tyle lat a dopiero teraz zrozumiałam, jak Pan Bóg mnie kocha i pragnę się tym podzielić, bo mimo tego wszystkiego co robiłam Bogu przez te wszystkie lata to nie została sama. Moja historia z wróżbiarstwem zaczęła się gdzieś w wieku 7, być może 11 lat. Mama kupiła gazetę w niej były karty tarota, wycięłam je, bawiłam się nimi, wróżyłam koleżankom, traktowałam to jak nic złego, była to dla mnie zabawa.
Papież Franciszek nadal jest w Klinice Gemelli, gdzie przechodzi rekonwalescencje po środowej operacji. Wydany wczesnym popołudniem komunikat medyczny podaje, że obraz kliniczny stopniowo się poprawia, a przebieg pooperacyjny jest prawidłowy.
„Rodzina, Najmilsze Dzieci, jest największą siłą Narodu, i największą gwarantką bytu narodowego. Bez mocnej, czystej, zwartej, zespolonej rodziny nie masz Narodu! Jeśli ktoś chce pracować nad umocnieniem i zjednoczeniem Narodu, musi pracować przede wszystkim nad umocnieniem i zjednoczeniem każdej rodziny. To jest ten wielki program, który ma znaczenie niewątpliwie religijnie, bowiem Bóg zapragnął na tej ziemi rodziny. Ale ma to również znaczenie narodowe” - powiedział Prymas Tysiąclecia bł. kard. Stefan Wyszyński.
- Jan Paweł II przestrzegał w Evangelium vitae, że współczesne społeczeństwa popadają w sprzeczność: w epoce, w której uroczyście proklamuje się nienaruszalne prawa osoby i publicznie deklaruje wartość życia, samo prawo do życia jest w praktyce łamane i deptane, zwłaszcza w najbardziej znaczących dla człowieka momentach jego istnienia, jakimi są narodziny i śmierć - mówi prof. Alicją Grześkowiak, kierującą Katedrą Prawa Karnego KUL.
Wczoraj przeżywaliśmy jedno z najpiękniejszych katolickich świąt – uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Tego dnia katolicy w sposób szczególny wyrażają swoją wiarę w obecność Chrystusa w Eucharystii. Ks. prof. Andrzej Kobyliński zwrócił uwagę na jeszcze jeden ważny aspekt tej uroczystości – Boże Ciało jest też demonstracją wiary, co do której coraz częściej chce się odbierać prawo wierzącym.
