Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Nie wiemy dokładnie ani kiedy, ani w jakich okolicznościach św. Barbara z Nikomedii poniosła śmierć. Przypuszcza się, że zapewne ok. roku 305, kiedy nasilenie prześladowań za panowania cesarza Maksymiana Galeriusza (305-311) było największe. Nie znamy również miejscowości, w której Święta żyła i oddała życie za Chrystusa. Późniejszy jej żywot jest utkany legendą.
"U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i z Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim"
„Potrzebujemy poprawienia relacji między duchownymi i świeckimi i na odwrót. Jest to nasze wspólne zadanie” – napisał w liście do wiernych archidiecezji poznańskiej abp Stanisław Gądecki.
Dzisiaj świat potrzebuje sojuszy, które nie są przeciwko komuś, ale na korzyść wszystkich. W ich budowaniu ogromną rolę odgrywają religie. Franciszek mówił o tym w specjalnym wiedoprzesłaniu z okazji otwarcia Pawilonu Wiary w Dubaju. Papież przypomniał, że na oenzetowskim szczycie klimatycznym taka inicjatywa realizowana jest po raz pierwszy.
Dzisiejsza niedziela rozpoczyna w Kościele katolickim Adwent. Nazwa tego okresu pochodzi od łacińskiego słowa „adventus”, oznaczającego „przyjście”. Ten trwający cztery tygodnie okres liturgiczny jest właśnie oczekiwaniem na przyjście Chrystusa. Przygotowujemy się duchowo na przeżycie pamiątki pierwszego przyjścia Chrystusa, który przyjmując ciało człowieka, narodził się w Betlejem. Z drugiej jednak strony, zwłaszcza do 16 grudnia, liturgia zaprasza nas, abyśmy poświęcili więcej uwagi obietnicy powtórnego przyjścia Chrystusa na końcu czasów. Chrześcijanie przez wieki wypracowali piękne tradycje, które pozwalają nam głębiej wejść w prawdy dot. tych dwóch wydarzeń. Warto z nich korzystać, aby móc przeżyć ten okres jeszcze owocniej.
Pan nie wycofał się ze świata, nie pozostawił nas samych. Adwent jest czasem, w którym Kościół wzywa swoje dzieci do czuwania, do bycia czujnym, żeby przyjąć Chrystusa, który przechodzi. Przedstawiamy tekst na temat tego okresu roku liturgicznego.
W drugim suplemencie do katechizmu opublikowanego przez św. Piusa X w 1912 roku (Krótkie uwagi o świętach chrześcijańskich) znajdziemy taką wzmiankę: „Adwent obejmuje cztery tygodnie przed 25 grudnia” oraz jest „modlitewnym przygotowaniem” do Świąt Bożego Narodzenia. To wszystko prawda, ale podana w ogromnym skrócie! Faktem jest, że taka oszczędna definicja z katechizmu, podobnymi określa się zresztą inne ważne prawdy naszej wiary, determinuje dziś sposób celebrowania i przeżywania tego szczególnego czasu łaski.
Franciszek urodził się 28 października 1510 r. w Gandii koło Walencji, w jednym z najznakomitszych hiszpańskich rodów Borgiów. Był pierworodnym dzieckiem Jana, księcia Gandii, i Joanny Aragońskiej, a prawnukiem: po mieczu - niesławnego papieża Aleksandra VI, zaś po kądzieli - króla Ferdynanda Katolickiego. W młodości otrzymał bardzo dobre wykształcenie. Gdy miał dziesięć lat, umarła jego ukochana matka. Zaopiekował się nim i zadbał o jego wykształcenie wuj, arcybiskup Saragossy.
- «Ty, Panie, jesteś naszym ojcem, odkupiciel nasz – to Twoje imię odwieczne. Czemu, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serca nasze stają się nieczułe na bojaźń przed Tobą? odmień się przez wzgląd na Twoje sługi i na pokolenia Twojego dziedzictwa. Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił – przed Tobą zatrzęsłyby się góry.» (Iz 63, 16b-17)
"Media katolickie są jednym z gwarantów pluralizmu" - powiedział biskup toruński Wiesław Śmigiel w trakcie obchodów 32 rocznicy powstania Radia Maryja.
Papież Franciszek wyraził opinię, że pośród teologów jest zbyt mało kobiet i skrytykował „maskulinizację” Kościoła, który, jak się wyraził - „jest kobietą”.
Niech te adwentowe dni będą wypełnione refleksją i modlitwą, abyśmy mogli doświadczyć głębokiej radości z narodzenia Pana – powiedział przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki z okazji rozpoczynającego się w najbliższą niedzielę Adwentu.
„Kościół sprzeciwia się sztucznej interwencji w początek ludzkiego życia. Zasługuje ona na odrzucenie nie dlatego, że jest ‘sztuczna’ (jako taka stanowi przecież dzieło sztuki medycznej i zasługuje na najwyższe uznanie), ale z tego względu, że tak zwane sztuczne zapłodnienie czy zastępcze macierzyństwo zawsze pogwałcają prawo człowieka do wyłonienia się z aktu małżeńskiej miłości rodziców” – pisze w książce „Między Chrystusem a Antychrystem” ks. prof. Robert Skrzypczak, przybliżając nauczanie Benedykta XVI na temat in vitro.
W bardzo stanowczy sposób w obronie celibatu księży stanął sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolin. W przesłaniu do francuskich seminarzystów purpurat oświadczył, że „kapłan jest celibatariuszem – i zawsze nim będzie, bo tak żył Jezus, po prostu”.
Melchior Chyliński urodził się 6 stycznia 1694 r. we wsi Wysoczka (woj. poznańskie) w rodzinie szlacheckiej. Jego rodzice Arnold Jan i Marianna Kierska wychowali go w wierze chrześcijańskiej. Do chrztu podawało go dwoje bezdomnych z przytułku sąsiadującego z majątkiem rodzinnym. Prawdopodobnie odwiedzając ich, młody Melchior poznał trudny los ludzi ubogich. Ukończył szkołę parafialną w Buku, a następnie kolegium humanistyczne jezuitów w Poznaniu, założone przez ks. Jakuba Wujka, autora polskiego przekładu Biblii. W 1712 roku zaciągnął się do wojska, prawdopodobnie jako zwolennik króla Stanisława Leszczyńskiego, gdzie przez trzy lata doszedł do stopnia oficerskiego i został komendantem chorągwi (w tej kwestii biografowie nie są zgodni; niektórzy uważają, że służył w rajtarii króla Augusta II Sasa, pod marszałkiem Joachimem Flemmingiem).
