Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Święci, to jakby świetlane słupy wieczności wbite z mocą w grunt przemijalnej teraźniejszości. To także często płonące pochodnie w ogrodach nowych Neronów świecące intensywniej w okresach dziejowych ciemności. To wreszcie widoczne z daleka strumienie światła prawdy, które rozjaśniają ostateczne przeznaczenie człowieka.
Mija 10 lat od tego jak 120 tys. chrześcijan zostało zmuszonych przez dżihadystów do opuszczenia swoich domów w północnym Iraku. Dziś w Nowym Jorku jest Posiedzenie Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie zagrożenia ze strony samozwańczego Państwa Islamskiego.
Dokładnie 82 lata temu, 9 sierpnia 1942 roku, urodzona we Wrocławiu Edyta Stein, znana dziś jako św. Teresa Benedykta od Krzyża, nawrócona na katolicyzm Żydówka, która rozpoznała Chrystusa i aby być cała dla Niego wstąpiła do klauzurowego zakonu karmelitanek bosych – na chwilę przed wejściem do komory gazowej w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau, powiedziała do swej rodzonej siostry Róży: „Chodź, idziemy za nasz naród”, ofiarując swoje życie i swą męczeńską śmierć w intencji nawrócenia tak przez nią umiłowanego narodu żydowskiego. Dziś Kościół świętuje wspomnienie tej świętej zakonnicy ustanowionej przez św. Jana Pawła II Patronką Europy.
Wszystko zaczęło się w klasztorach. Tu od nie-pamiętnych czasów odmawiano sto pięćdziesiąt psalmów Dawidowych. Mnichom, a także ludowi, który nawiedzał klasztory, trudno było nauczyć się na pamięć każdego z nich. W związku z tym około roku 850 pewien mnich o irlandzkich korzeniach zaproponował, aby odmawiano zamiast nich sto pięćdziesiąt razy Ojcze nasz. I tak się stało. Wierni i mnisi skorzystali z rady irlandzkie-go duchownego i zaczęli odliczać powtórzenia Modlitwy Pańskiej na różne sposoby. Niektórzy posługiwali się stu pięćdziesięcioma kamykami, niektórzy sznurkami, a jeszcze inni węzłami.
Wszyscy zdajemy sobie sprawę z niebezpieczeństwa nałogu alkoholowego. Naród Polski padł ofiarą tego nałogu. Dlaczego tak się stało? Można wskazać wiele przyczyn, zarówno politycznych, ekonomicznych, kulturalnych i społecznych. Była także zaplanowana, długoletnia działalność naszych wrogów, którym zależało na tym, żeby Polacy ulegli całkowitej degeneracji i zniszczeniu.
„Prawdziwi pasterze nigdy nie promują grzechu, nigdy nie powiewają flagą dumy, nigdy nie błogosławią par jednopłciowych ani nie opowiadają się za ideologią gender dla niewinnych dzieci. Tylko wilki tak robią” – powiedział John Ritchie szef amerykańskiego studenckiego oddziału American Society for the Defense of Tradition, Family and Property – (Amerykańskie Towarzystwo Obrony Tradycji, Rodziny i Własności, TFP). W minioną sobotę TFP zorganizowało protest przeciwko konferencji poprowadzonej przez o. Jamesa Martina SJ na Georgetown University.
Gemma przyszła na świat 12 marca 1878 roku w Lucce (Włochy) jako piąte z ośmiorga dzieci aptekarza Henryka Galgani i Aurelii z domu Landi. Chrzest otrzymała następnego dnia po urodzeniu wraz z imionami: Gemma Humberta Pia. Jeszcze jako dziecko została oddana do szkoły sióstr Oblatek Ducha Świętego. Przełożoną tej szkoły była bł. Helena Guerra (+ 1914), założycielka tego zgromadzenia. W ósmym roku życia dziewczynka została dopuszczona do I Komunii świętej i do sakramentu Bierzmowania. W wigilię przyjęcia Pana Jezusa napisała w swoim dzienniczku: "Postaram się, aby każdą spowiedź odprawiać i Komunię świętą przyjmować tak, jakby to był ostatni dzień w moim życiu. Będę często nawiedzać Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, zwłaszcza gdy będę strapiona".
Św. Dominik Guzman był pierwszym i niezwykle gorliwym apostołem modlitwy różańcowej, za pośrednictwem której starał się zdobywać dusze dla Boga.
Święty Dominik urodził się około 1170 roku w Caleruega w Hiszpanii. Pochodził ze znakomitego rodu kastylijskiego Guzmanów. Jego ojcem był Feliks Guzman, a matką - bł. Joanna z Azy. Miał dwóch braci - bł. Manesa (który wstąpił potem do założonego przez Dominika zakonu) i Antoniego, kapłana diecezjalnego. Gdy Dominik miał 14 lat, rodzice wysłali go do szkoły w Palencji. Następnie studiował w Salamance. W 1196 roku, po ukończeniu studiów teologicznych, przyjął święcenia kapłańskie i wkrótce został mianowany kanonikiem katedry w Osmie. Pięć lat później został wiceprzewodniczącym tej kapituły. Gorliwie pracował tam nad sobą i nad bliźnimi, głosząc im słowo Boże.
Czytania mszalne na dzisiaj:
Dzięki ludziom dobrej woli na kolonie Caritas Diecezji Siedleckiej do Zakopanego pojechała 50-osobowa grupa dzieci z opiekunami. Osoby te - z różnych względów - w tym roku na taki wyjazd nie miałyby szans. Teraz jednak czekało ich zwiedzanie i integracja w łączności z Panem Bogiem. Wyjazd trwał od 27 lipca do 2 sierpnia 2024 r.
Po raz pierwszy słyszałam tę historię w środowisku żołnierzy Armii Krajowej w Warszawie. Nie dowierzałam. Potem pewna osoba z Krakowa, której opowiadałam historię św Maksymiliana zwróciła mi gwałtownie uwagę: Jak pani może powtarzać tę bzdurę że Jego ciało spalono !
Pochodzę z rodziny katolickiej, którą później rozdarła doktryna zielonoświątkowa. Nim to nastąpiło, do 15-go roku życia trzymałem się mocno Boga i Kościoła katolickiego. Po tym czasie zaczął mnie wychowywać świat, gdzie z dala od rodziny kształciłem się a potem pracowałem. W wieku 25 lat, tuż przed wyjazdem do Niemiec, zacząłem wątpić w istnienie Boga, podczas gdy moja rodzina była bardzo katolicka – a rodzice do ostatnich swoich dni. Nie myślałem wtedy, że kilka lat później zielonoświątkowcy „przygarną” moją siostrę i najmłodszego brata pod swe rzekomo pełnej miłości skrzydła, zawrócą z drogi prawdy i wprowadzą na ścieżkę wiodącą donikąd.
Kardynał Gerhard Müller odrzuca oskarżenia o złe zarządzanie finansami w Kongregacji Nauki Wiary (obecnie Dykasterii Nauki Wiary), które rzekomo miały być przyczyną odwołania go z funkcji prefekta przez papieża Franciszka w 2017 r. Poruszenie w mediach wywołał artykuł z portalu „The Pillar” z 31 VII, w którym mowa o tym, że zarówno kardynał, jak i Kongregacja byli przedmiotem dochodzenia w 2015 r. „pośród zarzutów dotyczących znacznych nieprawidłowości finansowych” i że w rzeczywistości to było przyczyną, a nie „konserwatyzm” kardynała, że papież nie pozostawił go na stanowisku. „The Pillar” powołuje się na źródła „bliskie Dykatsterii Nauki Wiary, Sekretariatu ds. Ekonomii oraz watykańskiego urzędu audytora generalnego”.
