Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
O Różańcu jako modlitwie biblijnej, potężnej, przyczyniającej się do zmiany życia, ponadczasowej i umacniającej jedność w duchu pokoju pisze dla portalu Polskifr.fr ks. dr hab. Janusz Lekan, prof. KUL z Katedry Chrystologii i Personalizmu Chrześcijańskiego, członek Polskiego Towarzystwa Mariologicznego. 7 października obchodzimy wspomnienie Matki Bożej Różańcowej.
„Różaniec jest barierą, zaporą przed ogniem piekielnym. Przez różaniec tworzą się wyspy, gdzie nie wolno działać złym duchom. Kto zaś nie jest uzbrojony różańcem, przepasany różańcem, wsparty różańcem, umocniony różańcem, oczyszczony różańcem – niech nie myśli, że może wystąpić do walki z szatanem.” (MB do Barbary Kloss)
Dzisiejsze wspomnienie zostało ustanowione na pamiątkę zwycięstwa floty chrześcijańskiej nad wojskami tureckimi, odniesionego pod Lepanto (nad Zatoką Koryncką) 7 października 1571 r.
Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?» On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie». Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie!»
W Oświęcimiu odbyły się dziś uroczystości z okazji 42. rocznicy kanonizacji o. Maksymiliana Marii Kolbego. Przy tej okazji bp Piotr Greger zwrócił uwagę na nasilające się dziś w Polsce próby marginalizacji franciszkańskiego bohatera, wskazując na niedawną próbę usunięcia go z Muzeum II Wojny Światowej.
Argument Jezusa dotyczący cudzołóstwa nie jest argumentem prawnym ani społecznym. Jest to myśl całkowicie skoncentrowana na ideale małżeństwa oznaczającym byciem „jednym ciałem” - pisze w komentarzu dla Centrum Heschela KUL dr Faydra Shapiro, dyrektor Izraelskiego Centrum Relacji Żydowsko-Chrześcijańskich, komentując Ewangelię z niedzieli 6 października.
"A zatem zachęcam Was ja, więzień w Panu abyście, postępowali w sposób godny powołania jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie... W końcu bądźcie mocni w Panu siłą Jego potęgi..."
Papież Franciszek mianował dziś po modlitwie Anioł Pański 21 nowych kardynałów. Jak powiedział, ukazują oni powszechność Kościoła. Wśród nowo mianowanych są arcybiskupi, biskupi, ksiądz i zakonnik. Są m.in. z Algierii, Anglii, Argentyny, Australii, Brazylii, Chile, Ekwadoru, Japonii, Kanady, Indii, Iranu, Italii, Peru, Filipin, Serbii, Wybrzeża Kości Słoniowej. Konsystorz na którym będą kreowani kardynałami będzie miał miejsce 8 grudnia br.
Październik to miesiąc Różańca Świętego - modlitwa różańcowa w każdym momencie jest... dobra na wszystko.
W roku akademickim 2024/2025 do seminariów duchownych w Polsce zgłosiło się 301 kandydatów na kapłanów, co oznacza wzrost o 21 osób w porównaniu do roku poprzedniego.
Św. Jan Paweł II był gorliwym obrońcą świętości i nienaruszalności węzła małżeńskiego. Dziś także w Kościele katolickim nie brakuje takich, którzy węzeł ten chcieliby osłabić. Z wielu stron słyszymy najrozmaitsze propozycje, bardziej i mniej radykalne, jakże często jednak otwarcie sprzeczne z niezmiennym nauczaniem Kościoła! W tym czasie narastającego pomieszania przypominamy wspaniały fragment przemówienia papieża Jana Pawła II do Trybunału Roty Rzymskiej z 21. stycznia 2000, gdzie święty następca Piotra mówił o nierozerwalności sakramentalnego węzła małżeńskiego.
- W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedział im: «Kto oddala swoją żonę, a bierze inną, popełnia względem niej cudzołóstwo. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo». (Mk 10, 10-12)
Brunon urodził się w Kolonii około 1030 r. Pochodził ze znakomitej rodziny. Po ukończeniu szkół na miejscu udał się do Reims, gdzie była głośna szkoła katedralna. Następnie udał się do Tours, gdzie za nauczyciela miał słynnego wówczas Berengariusza.
5 października 1938 roku wieczorem ok. godz. 22.45 w łagiewnickim klasztorze, w wieku 33 lat odeszła do Pana św. Faustyna Kowalska. Tej samej nocy odwiedziła ona już po śmierci swą młodszą siostrę - Natalię, mieszkającą wówczas w Łodzi.
Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 r. w rolniczej rodzinie z Głogowca k/Łodzi jako trzecie z dziesięciorga dzieci. Dwa dni później została ochrzczona w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Kazimierza w Świnicach Warckich (diecezja włocławska). Nadano jej wówczas imię Helena. Kiedy miała siedem lat, po raz pierwszy usłyszała w duszy głos wzywający do doskonalszego życia.
