Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Małgorzata urodziła się 22 lipca 1647 r. w Burgundii (Francja). Kiedy Małgorzata miała zaledwie 4 lata, złożyła ślub dozgonnej czystości. Jej ojciec był notariuszem i sędzią. Zmarł, gdy Małgorzata miała 8 lat.
To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza
– Był wspaniałym twórcą własnego życia. Ze swego życia uczynił arcydzieło sztuki – mówił abp Marek Jędraszewski w czasie Mszy św. w sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie sprawowanej z okazji XXIV Dnia Papieskiego obchodzonego dziś pod hasłem „Święty Jan Paweł II. Ewangelia starości i cierpienia”.
W niedzielę 13 października obchodzimy XXIV Dzień Papieski pod hasłem: „Św. Jan Paweł II. Ewangelia starości i cierpienia”. Podczas Dnia Papieskiego odbywa się również zbiórka na program stypendialny dla zdolnej i niezamożnej młodzieży z małych miejscowości organizowana przez Fundację „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.
107 lat temu od 30 do nawet 100 tys. osób obserwowało w Cova da Iria w pobliżu Fatimy niezwykłe zjawisko zapamiętane jako „Cud Słońca”. Wydarzenie to miało być znakiem potwierdzającym autentyczność fatimskich objawień. Nowe światło na „Cud Słońca” rzucił w swojej książce „Komunizm i sumienie Zachodu” abp Fulton Sheen. Ten wybitny amerykański duchowny wskazywał, że zdarzenie z 13 października mogło być również przestrogą dla świata. To przestroga szczególnie aktualna dziś, kiedy Rosja ponownie grozi użyciem broni jądrowej.
Dobrze znane Jezusowe słowa porównania, że wielbłądowi łatwiej jest przecisnąć się przez ucho igły, niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego, to typowy zabieg wyolbrzymienia, użyty dla podkreślenia sensu całej wypowiedzi – pisze dr hab. Dorota Muszytowska z UKSW, w komentarzu dla Centrum Heschela KUL na niedzielę 13 października.
Dzisiaj, 13 października, w całej Polsce odbywa się coroczne liczenie wiernych uczestniczących w Mszach świętych oraz przystępujących do Komunii. Badanie, przeprowadzane w każdej parafii, ma na celu określenie wskaźników dominicantes (osób obecnych na mszy) oraz communicantes (osób przystępujących do komunii). Jak co roku, jest to jedno z najważniejszych wydarzeń statystycznych w polskim Kościele katolickim.
- Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną». Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. (Mk 10, 21-22)
Wacław Koźmiński urodził się 16 października 1829 r. w Białej Podlaskiej, w rodzinie inteligenckiej, jako drugi syn Stefana i Aleksandry z Kahlów. Miał także dwie młodsze siostry. Był bardzo zdolny, po ukończeniu gimnazjum w Płocku studiował na wydziale budownictwa warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Będąc w gimnazjum zaniechał praktyk religijnych, a w czasie studiów zupełnie stracił wiarę.
Różaniec od wieków zajmuje wyjątkowe miejsce w pobożności chrześcijańskiej, a jego znaczenie było szczególnie podkreślane przez kolejnych papieży, począwszy od Leona XIII. Chociaż w pewnych kręgach ta forma modlitwy została zapomniana, to obecnie przeżywa swój renesans, zwłaszcza wśród młodzieży, dzięki przykładowi i słowom św. Jana Pawła II. W swojej prostocie różaniec stanowi kompletną modlitwę, łączącą kontemplację tajemnic życia Chrystusa z oddaniem Maryi, Matce i Pośredniczce wszelkich łask.
Długie godziny, zwłaszcza w nocy, spędzał w kościele na modlitwie. Do jego przemiany przyczynił się głos dochodzący z tabernakulum: "by służyć Panu, musisz umrzeć dla siebie i zaakceptować wszelkie trudności".
Gdy Jezus mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».
W historii narodu polskiego modlitwa różańcowa odegrała wielką rolę. Polacy niejednokrotnie mieli okazję przekonać się o tym, że wytrwałe, pełne ufności odmawianie różańca stanowi niezastąpioną pomoc i pewny ratunek w najtrudniejszym nawet położeniu. Fakt ten podkreślał Ojciec Święty Jan Paweł II w swoim dokumencie Rosarium Virginis Mariae: "Kościół zawsze uznawał szczególną skuteczność tej modlitwy, powierzając jej (...) najtrudniejsze sprawy. W chwilach, gdy samo chrześcijaństwo było zagrożone, mocy tej właśnie modlitwy przypisywano ocalenie przed niebezpieczeństwem, a Matkę Bożą Różańcową czczoną jako Tę, która wyjednywała wybawienie".
Na początku pragnę wyrazić moją wdzięczność Panu Jezusowi Chrystusowi. Bez Niego to świadectwo miałoby zupełnie inne zakończenie, a moje małżeństwo ległoby w gruzach.
We wszystkie soboty października pielgrzymi i mieszkańcy Rzymu są zaproszeni do udziału w modlitwie różańcowej i procesji z lampionami na Placu Św. Piotra. Jest w niej niesiony wizerunek Maryi Matki Kościoła – pamiątka po pontyfikacie św. Jana Pawła II.
