Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
78 lat temu, 1 listopada 1946 r., w uroczystość Wszystkich Świętych Karol Wojtyła otrzymał święcenia kapłańskie. Późniejszy Papież Jan Paweł II i święty Kościoła katolickiego przyjął je z rąk metropolity krakowskiego kardynała Adama Sapiehy, w prywatnej kaplicy Arcybiskupów Krakowskich przy Franciszkańskiej 3. Działo się to szybko, a jednym z powodów było skierowanie na studia na rzymskim Uniwersytecie Angelicum.
Każdy z nas, odwiedzając w listopadzie cmentarze, pragnie uczcić pamięć bliskich, ale warto też zwrócić uwagę na groby tych, którzy zostali wyniesieni na ołtarze. Na warszawskich Powązkach spoczywa bł. ks. Roman Archutowski – postać niezwykle zasłużona dla polskiej edukacji i Kościoła.
Teksty wybrane z objawień prywatnych Księdza Prałata Ottavio Michelini (zm. 15.10.1979) z książki "Confidenze di Gesu a un Sacerdote".
Dzisiejsza uroczystość - jak każda uroczystość w Kościele - ma charakter bardzo radosny. Wspominamy bowiem dzisiaj wszystkich tych, którzy żyli przed nami i wypełniając w swoim życiu Bożą wolę, osiągnęli wieczne szczęście przebywania z Bogiem w niebie. Kościół wspomina nie tylko oficjalnie uznanych świętych, czyli tych beatyfikowanych i kanonizowanych, ale także wszystkich wiernych zmarłych, którzy już osiągnęli zbawienie i przebywają w niebie. Widzi w nich swoich orędowników u Boga i przykłady do naśladowania.
Co roku w okolicy końca października w przestrzeni publicznej pojawiają się głosy o tym, że Halloween nie jest świętem, które powinni obchodzić katolicy. Znacznie lepiej jest, zamiast tego organizować, coraz popularniejsze w ostatnich latach, korowody świętych, które pomagają odkrywać, że świętość to droga dla każdego z nas. Jaki jest sens organizowania tego typu wydarzeń i skąd tak duże zainteresowanie pytamy organizatorów i uczestników korowodów.
- Życie ludzkie jest drogą, serią wydarzeń i wyborów, których dokonujemy w czasie i które w pewnym stopniu są warunkowane jedne przez drugie. Dlatego nawrócenie nie jest tylko jednorazową przemianą grzesznika w świętego. Jest raczej zmianą kierunku, w którym się poruszamy. To w tym sensie po swoim zmartwychwstaniu Chrystus posłał apostołów, by w Jego imię głosili „nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom”. Mówi o tym także Katechizm Kościoła katolickiego, nazywając nawrócenie „drogą powrotu do Ojca”. Istotą tej zmiany kierunku jest wezwanie Chrystusa w Galilei: „nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”, czyli w Jego nauki przekazane nam przez ewangelistów. Nota bene, warto zauważyć, że pierwszymi nawróconymi byli właśnie apostołowie i ewangeliści – czytamy we wstępie nowo wydanej i kolejnej znakomitej publikacji profesora Wojciecha Roszkowskiego pt. „Potęga nawrócenia”.
Był człowiekiem dialogu, który całe życie poświęcił służbie Kościołowi i dobru ludzkości. Tymi słowami dziekan Kolegium Kardynalskiego pożegnał w Bazylice Watykańskiej kard. Renato Martino, który po ciężkiej chorobie zmarł 28 października. W liturgii pogrzebowej uczestniczyli współpracownicy i rodzina cenionego dyplomaty, który przez wiele lat reprezentował Stolicę Apostolską na forum ONZ oraz z oddaniem kierował m.in. Papieską Radą ds. Sprawiedliwości i Pokoju.
Niech to będzie czas refleksji, czas medytacji, czas modlitwy, czas otwierania się na dar wiary – powiedział przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC z okazji Uroczystości Wszystkich Świętych oraz Wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych, które przeżywamy w Kościele katolickim 1 i 2 listopada.
Łukasz Antoni Falcone urodził się w Acri, w Kalabrii, 19 października 1669 roku, w rodzinie robotniczej. Wcześnie został osierocony przez ojca. Zaopiekował się nim wówczas brat matki, ksiądz Domenico Errico. Wuj oczekiwał, że Łukasz zdobędzie zawód i będzie wspierał swoją owdowiałą matkę.
Oto dom wasz tylko dla was pozostanie. Mówię zaś wam: nie ujrzycie Mnie, aż nadejdzie czas, gdy powiecie: „Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie”».
Coraz popularniejsza staje się teza, również wśród katolików, że do zbawienia wystarczy być „dobrym człowiekiem”. To herezja znana już Faryzeuszom, która dziś, kiedy w centrum stawia się człowieka, staje się wyjątkowo popularna. Jej istotą jest postawienie człowieka w miejscu Boga i przekonanie, że człowiek może sam siebie zbawić. To zbawienie miałoby mu zapewnić moralne życie. Takie myślenie jest całkowitym zaprzeczeniem chrześcijaństwa, w którego centrum stoi ukrzyżowany i zmartwychwstały Chrystus, zbawiający swoją ofiarą człowieka niemogącego zbawić się samemu. Pisał o tym Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, którego artykuł przypominamy.
W miniony piątek w niektórych szkołach odbył się tzw. "Tęczowy Piątek". Fundacja Pro-Prawo do Życia zwraca uwagę, że takie zajęcia już od 1 września przyszłego roku będą obowiązkowe we wszystkich polskich szkołach w ramach nowego przedmiotu - przymusowej "edukacji zdrowotnej", a zarówno za "Tęczowym Piątkiem" jak i za obowiązkiem "edukacji zdrowotnej" we wszystkich szkołach stoją te same osoby i środowiska.
10 lat po swoim ustanowieniu Papieska Komisja publikuje dokument podsumowujący badania na pięciu kontynentach oraz w różnych instytutach i zgromadzeniach zakonnych, a także w Kurii Rzymskiej. Odnotowano postępy w zakresie stosowania sprawdzonych praktyk i kroki, które należy jeszcze podjąć. Wskazano na potrzebę większej przejrzystości w gromadzeniu danych i informacji oraz podkreślono brak równowagi w Kościołach lokalnych, gdy chodzi o obecność struktur sprawozdawczych i pomoc skrzywdzonym.
„Dostałem specjalne zaproszenie od Maryi do Medjugorie. Mój związek przeżywał kryzys” – mówi znany aktor Michał Koterski o swoim nawróceniu. Słowa te padły w rozmowie, która znalazła się w książce „Wojna naszych czasów”, opowiadającej o wojnie na Ukrainie widzianej oczami zwykłych ludzi.
Dominik urodził się w dobrze sytuowanej, katolickiej rodzinie w Youghal w hrabstwie Cork (w Irlandii) około 1566 r. W tym czasie królową Anglii i Irlandii była Elżbieta I, a anglikanizm ustanowiony został jako oficjalna religia. Gdy Dominik miał jedenaście lat, na krótko zetknął się z jezuitami, którzy w jego mieście założyli kolegium, ale zostało ono zamknięte po dwóch latach, gdy miasto zniszczyły wojska angielskie tłumiące bunt mieszkańców przeciwko narzuconej religii.
