Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
W dniu dzisiejszym stan zdrowia Ojca Świętego pozostawał stabilny. Nie wystąpiły incydenty niewydolności oddechowej ani skurczu oskrzeli. W ciągu dnia przeplatał modlitwę z odpoczynkiem, a dziś rano przyjął Komunię świętą.
Kontrowersyjna inicjatywa realizowana przez Fundację GrowSpace – „Ranking Szkół Przyjaznych LGBT” doczekała się wsparcia polskiego rządu. Wczoraj minister ds. równości Katarzyna Kotula wzięła udział w oficjalnym rozpoczęciu siódmej edycji tego przedsięwzięcia.
Włoska organizacja Mediterranea Saving Humans poinformowała, że jej kapelan, utrzymujący bliskie kontakty z papieżem Franciszkiem ks. Mattia Ferrari był inwigilowany za pomocą systemu izraelskiej firmy Paragon Solutions. Oznacza to, że podsłuchiwane mogły być rozmowy duchownego z głową Kościoła.
„Przygotowywane jest miejsce pochówku, trwają prace w kaplicy. Żandarmi i Gwardia Szwajcarska dostali zakaz urlopów na najbliższy czas, przynajmniej do Wielkanocy” – zauważa watykanista Michał Kłosowski oceniając, że Stolica Apostolska przygotowuje się na najgorszy scenariusz.
Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej poinformowało w popołudniowym komunikacie, że Papież we wtorek kontynuuje terapię i rehabilitację oddechową. Wznowiona została wentylacja wysokiego przepływu (czyli niemechaniczna) z użyciem nasadek tlenowych.
Kardynał Timothy Doland, arcybiskup Nowego Jorku, porównał Środę Popielcową do muzułmańskiego ramadanu. Na swoim profilu na platformie X przypomniał swoim czytelnikom i widzom w piątek, że w następnego dnia zaczyna się ramadan i że „jest to okres pokuty dla naszych islamskich braci i sióstr. Oni naprawdę traktują to poważnie! Mówię Wam o tym, bowiem zbliża się Środa Popielcowa – to tak jakby nasz ramadan” – napisał kardynał.
Chciwość pieniędzy jest korzeniem wszelkiego zła i z niej wyrastają niczym dzikie pędy pozostałe namiętności.
Ewagriusz z Pontu nauczał, że ostatnie dwie ze złych myśli nękają rozumną część duszy. Obżarstwo, nieczystość, chciwość, gniew, smutek i acedia – to demony atakujące duszę w jej części „nierozumnej”, związanej z bardziej podstawowymi pragnieniami; pierwsze trzy dotyczą sfery pożądliwej, kolejne trzy – sfery popędliwej (lub gniewliwej). Mówiąc więc o pysze, Ewagriusz uwrażliwia swych uczniów na fakt, iż jest to najbardziej wyrafinowane kłamstwo demonów.
W związku ze złym stanem zdrowia papieża Franciszka i spekulacjami na temat możliwej abdykacji, media przyglądają się potencjalnym następcom papieża z Argentyny. Jednym z nich jest sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Pietro Parolin, często przedstawiany jako „kandydat środka”. Tradycjonalistyczny portal „Paix Liturgique” przekonuje jednak, że kandydatem środka jest jedynie pozornie, bo w rzeczywistości reprezentuje kościelną lewicę.
Papież dobrze wypoczął w nocy - podało biuro prasowe Stolicy Apostolskiej w poniedziałkowym porannym komunikacie.
Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną».
Kunegunda urodziła się ok. 978 r. Była córką Zygfryda, hrabiego Luksemburga. W wieku ok. 20 lat została poślubiona Henrykowi II, księciu Bawarii, który po śmierci Ottona III w 1002 r. został wybrany najpierw królem, a od 1014 r. - cesarzem Niemiec. Oboje żyli jako dziewicze małżeństwo. Św. Henryk otaczał ją taką czcią, że chciał, by z nim dostąpiła zaszczytu koronacji na królową. Dokonał jej w Padeborn ówczesny arcybiskup Moguncji, św. Willigis. W roku 1014 Kunegunda udała się z mężem do Włoch, by w Rzymie z rąk papieża Benedykta VIII otrzymać koronę cesarską. Choć cesarska para żyła w czystości, Kunegundy nie ominęło oskarżenie o cudzołóstwo. By się od niego uwolnić, poddała się "sądowi Bożemu" - przeszła po rozżarzonych lemieszach.
Stan zdrowia Ojca Świętego pozostawał dziś stabilny. Papież nie wymagał nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej, a jedynie wysokoprzepływowej tlenoterapii; nie ma gorączki. Dziś uczestniczył we Mszy świętej.
Mówiąc o konieczności i pożytku sakramentu pokuty Rytuał Obrzędy pokuty zawiera również ważne stwierdzenia dotyczące sposobów czynienia nieustannej pokuty i oczyszczania się z grzechów. Chodzi tu o pozasakramentalne formy przepraszania Boga za grzechy. Można je podzielić na dwie grupy: liturgiczne i nie związane bezpośrednio z liturgią. Do grupy pierwszej należą te wszystkie elementy celebracji liturgicznych, w których wierni wyznają, że są grzesznikami, i proszą Boga i braci o przebaczenie. Ma to miejsce głównie w czasie głoszenia i słuchania słowa Bożego, w specjalnych w celebracjach pokutnych, we wspólnej modlitwie i elementach pokutnych liturgii mszalnej.
„Oto sekret wpływu wywieranego przez Kościół. Polega on na tym, że przyciąga on do siebie ludzi nawracających się z religii jak najbardziej odmiennych i jak najmocniej sprzecznych pomiędzy sobą. Przychodzą oni nie tyle po to, by stracić to, co mieli, ile raczej by zyskać to, czego im brakowało. Bowiem w oparciu o to, co osiągnęli, zostaje im podarowane jeszcze więcej”.
