„Nie dajcie się zastraszyć tym, tórzy proponują grzech jako drogę do szczęścia”
(…) Dotykamy (…) tajemnicy człowieka stworzonego na podobieństwo Boga, to znaczy zdolnego do miłowania i do przyjmowania daru miłości. To pierwotne powołanie człowieka zostało przez Stwórcę wpisane w ludzką naturę i sprawia, że każdy człowiek szuka miłości, choć czasem czyni to, wybierając zło grzechu, które stwarza pozory dobra. Szuka miłości, bo w głębi serca wie, że tylko miłość może uczynić go szczęśliwym. Często jednak szuka człowiek tego szczęścia po omacku. Szuka go w przyjemnościach, w dobrach materialnych, w tym, co jest ziemskie i przemijające. „Otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło” (Rdz 3,5) – usłyszał Adam w raju.
![Fot. via Wikipedia, CC 0 / Gerard van Honthorst (1590–1656) / Wikimedia Commons [domena publiczna]](/media/image?src=%2Fuploads%2Flegacy%2Foriginals%2F90%2Fee%2F90ee81bbb2996bbab121fb1dc4fc446cfe8c9ad42d6ef52d2670d07c5d9bd15e.webp&w=360&h=225&q=82&v=20260706-quality80)
