Kategoria
Podkategoria: Kościół
Razem z czwórką moich starszych dzieci wybrałam się do kościoła – chciałam udać się do spowiedzi. Długa kolejka do konfesjonału liczyła co najmniej 100 osób, poczekać musiałam półtorej godziny. Choć początkowo moje pociechy były spokojne, po upływie pół godziny zaczęły zachowywać się nieznośnie. Próbowałam je uciszyć, jednak na niewiele się to zdało. Gdy przede mną było już zaledwie 10 osób, nie wytrzymałam, straciłam panowanie nad sobą.
Jak modlić się w grzechu ciężkim? Oto odpowiedź!
Modlitwa jest niezwykłą czynnością, jaką człowiek może wykonywać. Jezus wielokrotnie przypomina człowiekowi o mocy modlitwy, przytacza wiele przypowieści i zachęca: Proście, a otrzymacie. O cokolwiek byście prosili Ojca, ja to spełnię. (por. Mt 7, 7)
Świetne wieści! Jak informuje Watykan – liczba katolików na świecie wzrosła. Szczególnie widoczne jest to w Afryce.
Co się dzieje z człowiekiem, który nie chce przebaczyć doznanych krzywd?
Panie Jezu, staję przed Tobą taki jaki jestem. Przepraszam za moje grzechy, żałuję za nie,proszę przebacz mi.
Aborcja to największa tragedia naszych czasów - ubolewa kardynał Robert Sarah, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Gwinejski purupurat mówi jasnym, katolickim językiem: Sprawa walki o życie nienarodzonych to "część ostatecznej bitwy między Bogiem a szatanem".
Jest w sumie osiem głównych złych myśli, do których sprowadza się każda grzeszna myśl. Pierwsza jest myśl o obżarstwie, a po niej — o nieczystości. Trzecia jest namową do chciwości, czwarta — smutku, piąta — gniewu, szósta — acedii, siódma — próżnej chwały, ósma — pychy. Czy owe myśli dręczą naszą duszę, czy nie, to nie zależy od nas. Ale czy trwają, czy nie, czy wzniecają, czy też nie wzniecają namiętności, to zależy od nas.W apoftegmatach (tj. myślach Ojców Pustyni) często spotykamy wezwanie do wyznania swych myśli ojcu duchowemu. W tych zbiorach rzadko spotykamy doprecyzowanie, co to znaczy „wyznać myśli”. Zazwyczaj mamy bardzo barwnie oddane tło, jak chociażby w historii o abba Makarym i jego uczniu, który wstydził się wyznać, co go dręczy, aż starzec, aby dodać mu odwagi, sam zaczął się przed nim oskarżać ze swych słabości. Aby uchwycić problem musimy odwołać się do nauki Ewagriusza z Pontu.
Ojciec Szymon Hiżycki pokazuje, jak postawa człowieka dotkniętego wpływem gastrimargia (czyli „obżarstwa” właśnie), z początku obejmująca cały świat, niebezpiecznie się zawęża i w niewłaściwy sposób skupia się na człowieku, tworząc z niego przedmiot swych pożądań.
Współczesny kryzys wiary wiąże się z tym, że Kościół zatracił gdzieś zdolność przepowiadania Dobrej Nowiny.
Tegorocznej wielkoczwartkowej Mszy Wieczerzy Pańskiej Ojciec Święty będzie przewodniczył w zakładzie karnym w Paliano na południowy wschód od Rzymu. Podczas niej umyje nogi grupie więźniów. Papieska wizyta w tej miejscowości, położonej na terenie diecezji Palestrina, będzie miała charakter ściśle prywatny.
Proboszcz nie dopuścił go do ołtarza i zagroził, że nie wystawi opinii koniecznej do przyjęcia do nowicjatu. Dopiero po kilku dniach kłamstwo zostało zdemaskowane, oszczerca ujawniony, a ofiara przywrócona do łask. Niewiele brakowało, a nie byłoby najbardziej znanego świętego dwudziestego wieku.
Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X (FSSPX) zostało oskarżone o ukrywanie wykorzystywania seksualnego przez księży w szwedzkim dokumencie telewizyjnym.
„Nasza nadzieja nie jest pojęciem, nie jest uczuciem, nie jest telefonem komórkowym, nie jest nagromadzeniem bogactwa. Nasza nadzieja to Osoba, to Pan Jezus, którego rozpoznajemy jako żywego i obecnego w nas i w naszych braciach, ponieważ Chrystus zmartwychwstał” – mówił Papież na dzisiejszej audiencji i dodał:
Ukochane dziecko zmarło. W gruzach legły najpiękniejsze nadzieje. Niewyobrażalny ból w sercach. Rodzice wspólnie podejmowali walkę o życie dziecka. Ale po jego śmierci zaczęło się dokonywać coś zatrważającego. Oto w przeżywanym cierpieniu pojawiły się coraz częstsze wzajemne oskarżenia. Myślenie w stylu: „Gdyby leczenie przebiegało wedle moich wskazań, dziecko udałoby się uratować. Przez twoje decyzje odnośnie szpitala i lekarzy, dziecko nie żyje”. Ogromne cierpienie zamiast jeszcze bardziej zjednoczyć, aby unieść ciężar tragedii, stało się powodem nerwowych konfliktów i narastającego rozłamu. Podobnie bywa przy trwałych schorzeniach i upośledzeniach dzieci. Dlaczego tak się nieraz dzieje?
