Kategoria
Podkategoria: Kościół
Nie ma potwierdzonych dowodów na inną datę śmierci ks. Jerzego Popiełuszki niż 19 października 1984 roku – to konkluzja z konferencji prasowej pt. „Ostatnie godziny życia księdza Popiełuszki, bohaterstwo i męczeństwo. Kiedy kanonizacja?”, zorganizowanej 17 października przez Katolicką Agencję Informacyjną, UKSW i Wydawnictwo Znak.
W ideologii społeczeństwa otwartego, której twarzą jest George Soros, Kościół może sobie istnieć, jednakże pod warunkiem, że będzie to tzw. Kościół otwarty. Podobnie jak wszelkie inne instytucje, musiałby zatem uznawać, że prawda obiektywna, poza naukami przyrodniczymi, nie istnieje. W ideologii tej nie ma miejsca na jakąkolwiek prawdę objawioną – chrześcijańską zaś w szczególności. Każda religia, podobnie jak każdy człowiek, ma tam swoją prawdę. Nie ma prawd ani religii gorszych czy lepszych.
W Kościele katolickim w Niemczech umysły i serca katolików rozgrzewa obecnie sprawa ks. prof. Ansgara Wucherpfenniga SJ, jezuity, który przez dwie kadencje piastował funkcję rektora Wyższej Szkoły Filozoficzno-Teologicznej Sankt Gallen. W tym roku watykańska Kongregacja ds. Edukacji Katolickiej nie wydała „Nihil obstat”, w ten sposób uniemożliwiając ks. Wucherpfennigowi objęcie urzędu na trzecią kadencję.
40 rocznica wyboru Karola Wojtyły na papieża skłania do smutnej konstatacji, że polscy politycy zainteresowani głosami katolików (co aktualne na kilka dni przed wyborami samorządowymi), odwołują się do Jana Pawła II tylko dla własnej doraźnej korzyści politycznej, a nie po to by wsłuchać się w to co Papież Polak nauczał.
W tomie z serii Chrześcijanie pod redakcją bp. B. Bejze opublikowane są listy Marii Kolbe, matki św. Maksymiliana. Jeden z tych listów napisany w okresie okupacji zawiera opis nadzwyczajnego spotkania. Maria Kolbe pisze, że w 1941 r., wkrótce po męczeńskiej śmierci swojego syna, o której wtedy jeszcze nie wiedziała, po przebudzeniu rozpoczęła poranną modlitwę. W pewnej chwili usłyszała delikatne pukanie do drzwi, odwróciła się i zdumiona zobaczyła swego syna Maksymiliana ubranego w franciszkański habit. Był radosny, uśmiechnięty, nadzwyczajnie piękny i promieniujący przedziwną jasnością. Pani Kolbe zaniemówiła z radości i zapytała po chwili milczenia: Synu, czy Niemcy ciebie wypuścili? Maksymilian przeszedł przez pokój, zbliżył się do okna i powiedział: Nie martw się o mnie, mamo. Tam, gdzie jestem, jest pełnia szczęścia. Po wypowiedzeniu tych słów nagle znikł. Maria Kolbe natychmiast zrozumiała, że jej syn umarł i przyszedł, aby ją o tym poinformować. Dopiero później przyszła pocztą o
Benedyktyni z Tyńca śpiewają chorał. POSŁUCHAJ
Jadwiga urodziła się między 1174 a 1180 rokiem na zamku nad jeziorem Amer w Bawarii jako córka hrabiego Bertolda VI i Agnieszki Wettyńskiej, hrabiów Andechs, którzy tytułowali się również książętami Meranu (w północnej Dalmacji) i margrabiami Istrii. Miała czterech braci i trzy siostry. Jedną wydano za Filipa, króla Francji, drugą za Andrzeja, króla Węgier (była matką św. Elżbiety), trzecia wstąpiła do klasztoru. Jadwiga otrzymała staranne wychowanie najpierw na rodzinnym zamku, potem zaś w klasztorze benedyktynek w Kitzingen nad Menem (diecezja Würzburg), znanym wówczas ośrodku kulturalnym. Do programu ówczesnych szkół klasztornych należała nauka łaciny, Pisma Świętego, dzieł Ojców Kościoła i żywotów świętych, a także haftu i malowania, muzyki i pielęgnowania chorych.
„Dzień po wyborze kard. Karola Wojtyły na papieża Jana Pawła II, kard. Stefan Wyszyński zapytał go jak się czuje jako papież. Jan Paweł II odpowiedział, że czuje się tak, jakby tu od zawsze był. Na co kard. Wyszyński odpowiedział, że to łaska stanu” – mówi abp Józef Michalik, który wówczas był rektorem Kolegium Polskiego w Rzymie, skąd kard. Wojtyła 16 października 1978 roku wyjechał na konklawe.
„Trudno powiedzieć jak głęboko sięgały macki bezpieki podczas soboru. Pracując od wielu lat nad książką poświęconą stosunkowi komunistów do soboru, staram się zrekonstruować źródła agenturalne wykorzystywane przez bezpiekę PRL. Wydaje się, że w latach 1962-1965 do Rzymu przerzucono około 50 dość sprawnych i wpływowych źródeł, choć wokół soboru okazjonalnie i z pozycji kraju pracowało ich kilkakrotnie więcej” - mówił Sławomir Cenckiewicz zapytany o to, jak głęboko agenci KGB oddziaływali w trakcie Soboru Watykańskiego II.
Boże mój w Trójcy Świętej Jedyny,przedwieczna i nieskończona Miłości!Użycz mi łaski doskonałej miłości Twojej,aby ogniem swoim wyniszczyła we mniewszelkie męty miłości własnej.Daj, bym miłowała Ciebie,jedyny Skarbie mój i wszystka szczęśliwości moja,ponad wszystko stworzeniei siebie samą w Tobie, dla Ciebie i przez Ciebie.I bliźniego mego podobnież,znosząc brzemiona jego, jak pragnę,by inni znosili moje.Wszystko zaś, cokolwiek jest, oprócz Ciebie,daj, bym tylko o tyle miłowała,o ile to może być mi pomocą w dojściu do Ciebie.Daj, bym się wiecznie radowała,tak jak dziś się raduję z tego,że Ty sam jesteś miłością i godzien jesteś miłości,i że Cię miłują miłością nieustającąApostołowie i wybrani Twoi w chwale wieczneji twarzą w twarz, bez zasłony, oglądają Ciebie.Sprawiedliwi zaś Twoi w tym życiu poznają Ciebiew światłości wiary i czczą i pragną Ciebiejako jedyne i najwyższe Dobro swojei kres, i ognisko wszystkiego pragnienia swegoi wszystkiej miłości swojej.Oby zarówno z nimi tak Ciebie m
Ks. Piotr Pawlukiewicz: Chrześcijaństwo to skok z wielkiej skoczni
Ze smutkiem przekazuję wam informację o śmierci o. Icmara Arturo Orta, którego ciało znaleziono w sobotę po południu (13.10.2018.). Powierzamy go Bożemu miłosierdziu. To wielka tragedia i strata dla naszej archidiecezji – napisał abp Francisco Moreno Barrón, metropolita Tijuana w Meksyku. To 29 ksiądz zamordowany w tym roku na świecie, a 7 w tym latynoskim kraju.
.... Kto bowiem modli się bez zastanowienia się nad tym, do kogo mówi, o co prosi, i kto jest on, który prosi, a kto Ten, którego prosi, tego modlitwy, jakkolwiek by długo i pilnie ruszał wargami, ja nie nazwę modlitwą. Może wprawdzie się zdarzyć, że w pewnych wypadkach niestarania się o uwagę, ona przyjdzie, a to skutkiem starań poprzednio czynionych, lecz kto by nałogowo zwykł rozmawiać z Majestatem Boskim tak, jakby mówił do sługi swego, nie zważając czy wyraża się dobrze, czy źle, i mówi co mu przyjdzie na usta albo co od ciągłego powtarzania już umie na pamięć, tego modlitwy, powtarzam, nie uznaję za modlitwę, a daj Boże, by nie było żadnej duszy chrześcijańskiej, która by się w taki sposób modliła.Św. Teresa z Avila z "Twierdza wewnętrzna"
Ks. kardynał Gerhard Ludwig Müller, były prefekt Kongregacji Nauki Wiary, wygłosił w niedzielę w Węgrowie przemówienie z okazji X Hubertusa. Tekst wspaniałego wystąpienia kardynała przytacza portal ,,Radia Maryja''; całość można przeczytaj tutaj.
