Ks. Kostrzewa o św. Janie Pawle II: Cały należał do Chrystusa
Ks. Kostrzewa o św. Janie Pawle II: Cały należał do Chrystusa
Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Ks. Kostrzewa o św. Janie Pawle II: Cały należał do Chrystusa
Legenda głosi, że Ignacy był tym szczęśliwym dzieckiem, które kiedyś Chrystus postawił przed uczniami swoimi i rzekł: "Zaprawdę powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży, jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje" (Mt 18, 1-5).
"Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia"
16 października 1978 roku, zgromadzony na Placu św. Piotra tłum zobaczył biały dym i usłyszał słynne „Habemus papam”. Następcą św. Piotra został metropolita krakowski Karol Wojtyła. Przybrał imię Jan Paweł II. 44 lata po tym wydarzeniu trwa próba obrzydzenia polskiego papieża. O celu tych zabiegów opowiedział ks. prof. Robert Skrzypczak, specjalista w zakresie teologii dogmatycznej i psycholog, znawca nauczania św. Jana Pawła II.
W Biblii znajdziemy wiele dziwnych fragmentów, które wprawiają w zakłopotanie. Nadzwyczaj tajemniczo brzmi na przykład opowieść o Mojżeszu, którego próbował zabić Bóg: "W czasie podróży w miejscu noclegu spotkał Jahwe Mojżesza i chciał go zabić. Sefora wzięła ostry kamień i odcięła napletek syna swego i dotknęła nim nóg Mojżesza, mówiąc: «Oblubieńcem krwi jesteś ty dla mnie». I odstąpił od niego [Jahwe]." (Wj 4, 24-26).
Jadwiga urodziła się między 1174 a 1180 rokiem na zamku nad jeziorem Amer w Bawarii jako córka hrabiego Bertolda VI i Agnieszki Wettyńskiej, hrabiów Andechs, którzy tytułowali się również książętami Meranu (w północnej Dalmacji) i margrabiami Istrii. Miała czterech braci i trzy siostry. Jedną wydano za Filipa, króla Francji, drugą za Andrzeja, króla Węgier (była matką św. Elżbiety), trzecia wstąpiła do klasztoru. Jadwiga otrzymała staranne wychowanie najpierw na rodzinnym zamku, potem zaś w klasztorze benedyktynek w Kitzingen nad Menem (diecezja Würzburg), znanym wówczas ośrodku kulturalnym. Do programu ówczesnych szkół klasztornych należała nauka łaciny, Pisma Świętego, dzieł Ojców Kościoła i żywotów świętych, a także haftu i malowania, muzyki i pielęgnowania chorych.
Przeżywając XXII Dzień Papieski chcemy wrócić do orędzia, które św. Jan Paweł II zawarł w Veritatis splendor. Celem encykliki jest przypomnienie fundamentów moralności chrześcijańskiej. Pomimo prób jej zniekształcania lub podważania jest ona nadal dobrą propozycją, która może uczynić życie człowieka szczęśliwym – napisali biskupi w Liście pasterskim Episkopatu Polski zapowiadającym ogólnopolskie obchody XXII Dnia Papieskiego, które odbędą się w niedzielę 16 października pod hasłem: „Blask Prawdy”.
Tak śpiewał swego czasu jeden z moich ulubionych pieśniarzy. I takiej prawdziwej miłości całe życie szukałam. Chciałam, by była jak ta opisywana przez św. Pawła: cierpliwa, łaskawa; taka, która nie zazdrości, nie unosi się gniewem – która wszystko przetrzyma. A tymczasem wszystkie moje związki z mężczyznami nie były w stanie przetrzymać najmniejszej różnicy zdań, a co dopiero życiowych burz.
Hiszpańska Doktor Kościoła św. Teresa od Jezusa zostawiła po sobie przekaz o niezwykłym objawieniu udzielonym jej przez Boga, podczas którego mogła być świadkiem spotkania Zmartwychwstałego Jezusa ze swą Matką.
W Wielki Czwartej polskich widzów zaskoczył film „Powołany”. To fabularyzowany dokument, który okazał się niezwykle popularną produkcją, poruszającą serca milionów Polaków. Film opowiada o miłości Pana Bogu przejawiającej się przez sakrament kapłaństwa. Twórcy przekazali właśnie świetną wiadomość. Film doczeka się kontynuacji. Tym, którzy nie obejrzeli jeszcze „Powołanego” polecamy nadrobić zaległości, a wszystkich zachęcamy do wsparcia produkcji „Powołanego 2”.
Dialog ekumeniczny w wykonaniu papieża Franciszka coraz bardziej zdaje się być „dialogizmem”, w którym za cenę dobrych relacji całkowicie pomija się trudne tematy, w tym również prawdę o tym, że to w Kościele katolickim Chrystus zdeponował pełnię środków zbawczych. Tym razem Franciszek miał stwierdzić, że… „nie musimy obawiać się sytuacji, w której ktoś, kto tyle co usłyszał przesłanie Dobrej Nowiny, wybierze inną wspólnotę wiary niż nasza”.
Pewnego dnia, w 1557 r., wpatrzona w obraz Chrystusa ubiczowanego, Teresa doznała przemiany wewnętrznej. Teresa przeżywała szczyt przeżyć mistycznych, które przekazała w swoich pismach. W roku 1560 przeżyła wizję piekła. Wstrząsnęła ona nią do głębi, napełniła bojaźnią Bożą oraz zatroskaniem o zbawienie grzeszników i duchem apostolskim ratowania dusz nieśmiertelnych.
"Każdemu, kto powie jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone".
Coraz większym zagrożeniem dla polskich, katolickich grup charyzmatycznych są dziś nurty pro-protestanckie oraz rosnąca popularność pseudocharyzmatyków takich jak: Randy Clark, Heidi Baker, Joyce Meyer. Ks. Glas przestrzega także przed zjawiskami typu tzw. „Toronto Blessing”, „Prosperity Gospel” i popularnością wielu pseudo- proroków i pseudo-uzdrowicieli: „Fałszywi prorocy nie powiedzą tobie o krzyżu, o cierpieniu, o grzechu, ale że Jezus już Ciebie zbawił, nic nie musisz robić. (…) Nie ważne jak wierzysz, bylebyś kochał Jezusa. Mówią dużo prawdy, ale nie mówią całej prawdy. Fałszywi prorocy nic- albo niewiele mówią o Maryi”. Pierwsza część konferencji ks. Piotra Glasa, wygłoszonej podczas "Exodusu młodych" w Zwierzyńcu, 6 lipca 2017 roku.
Można już naszkicować schemat tego, co przed nami. Najpierw przyjdzie czas herezji. Rozpanoszy się ona nie tylko w świecie religii, ale również w obszarze polityki i gospodarki, więcej – nauki. Zdaniem Gilberta Keitha Chestertona (†1936) jest nią także... herezja islamu.