Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Jesienią 1951 roku włoska mistyczka Maria Valtorta opisała objawioną jej wizję Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Miało ono wydarzyć się w domku znajdującym się w ogrodzie Getsemani, nieopodal miejsca, z którego miało wcześniej miejsce Wniebowstąpienie Jezusa - w obecności św. Jana Apostoła, którego opiece powierzył Maryję Chrystus, przed swą śmiercią krzyżową na Golgocie.
Wieści o niezwykłych okolicznościach Cudu Eucharystycznego, który w sierpniu 1399 roku wydarzył się w Poznaniu rozchodzą się po świecie tak szybko, że już niespełna 2 lata później papież Bonifacy IX z powodu wielu „cudów, które tam się wydarzają”, oficjalnym pismem nadaje temu miejscu kultu specjalne odpusty, rozszerzone później kilkukrotnie również przez jego następców na Piotrowym Tronie. W pewnym momencie Poznań staje się jednym z zaledwie kilku najliczniej uczęszczanych miejsc pielgrzymkowych na mapie Europy. Po upływie kilku wieków, Poznański Cud Eucharystyczny stanie się jednak na tyle niepoprawny politycznie, że miejscowy biskup, będący zarazem Przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski nakaże nazywać go „legendą”. Dlaczego?
Piesze pielgrzymki to religijny fenomen, z wielowiekową tradycją, na skalę światową. Sierpień to w Polsce czas pielgrzymowania do sanktuariów maryjnych, wśród których na czele wysuwa się Jasna Góra. Uroczystość Wniebowzięcia NMP jest jednym z punktów kulminacyjnych ruchu pielgrzymkowego w Sanktuarium Jasnogórskim.
Święty Andrzej Bobola przychodził z pomocą Ojczyźnie w różnych trudnych momentach jej dziejów. Cud nad Wisłą, który wydarzył się 90 lat temu, również został wymodlony za jego wstawiennictwem. Od 17 lat jest patronem Polski. Jego wspomnienie obchodzimy 16 maja.
Błogosławiona śmierć i wniebowzięcie Maryi w objawieniach Anny Katarzyny Emmerich.
Prawda o Wniebowzięciu Matki Bożej stanowi dogmat naszej wiary, choć formalnie ogłoszony stosunkowo niedawno - przez papieża Piusa XII 1 listopada 1950 r. w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus: "...powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej" (Breviarium fidei VI, 105)
13 czerwca 1999 r. podczas Mszy świętej odprawianej w Warszawie św. Jan Paweł II dokonał beatyfikacji 108 męczenników, którzy ponieśli śmierć w czasach II wojny światowej. Każda z tych osób wykazała się niezwykłym heroizmem wiary: są w tym gronie biskupi - pasterze, którzy woleli zginąć, aniżeli zostawić swoją owczarnię; siostry i księża ratujący Żydów; teściowa, która oddała swe życie za synową w ciąży; zakonnik, który za posiadanie różańca, a potem odmowę sprofanowania go został zmasakrowany i utopiony w kloace; księża i alumni dzielący się w obozie koncentracyjnym jedyną kromką chleba ze współwięźniami; duchowny, który zginął za to, że nie wydał Gestapo komunistów.
To nie było doświadczenie w sensie szkolnym czy naukowym. Nie szedłem po to by sprawdzić, czy facet w moim wieku, z moimi dolegliwościami, da radę - taka forma popularnego dzisiaj surwiwalowego przeżycia.
Krótko po swej męczeńskiej śmierci w niemieckim obozie koncentracyjnym w Auschwitz, św. Maksymilian Kolbe miał duchowo odwiedzić swoją 71-letnią wówczas matkę Mariannę Kolbe. Opis tego spotkania pozostawiła po sobie w jednym z listów matka świętego franciszkanina.
Jeśli kobiety i dziewczęta „chciałyby, aby ludzie troszczyli się o ich prawa, być może powinny zrobić coś sprytnego i identyfikować się jako trans” – stwierdza z ironią Jonathon Van Maren na portalu „Life Site News”. Publicysta pisze o manipulacjach mediów głównego nurtu, które „pracują po godzinach”, by udowodnić, że krytyka ideologii transpłciowej i troska o kobiety, zwłaszcza po wydarzeniach na Olimpiadzie w Paryżu, stanowi w rzeczywistości „paranoję, transfobię i polowanie na czarownice”. Tymczasem fakty mówią co innego, a prawdziwymi ofiarami nie są „transpłciowcy”, tylko kobiety – dowodzi Van Maren.
Miał ok. 12 lat, kiedy prosił Matkę Bożą, aby Ona sama odpowiedziała mu, kim będzie. Jak opowiadał później mamie, pokazała mu się wtedy Maryja trzymająca dwie korony: jedną białą i drugą czerwoną, i zapytała, czy chce je otrzymać. "Biała miała oznaczać, że wytrwam w czystości, czerwona - że będę męczennikiem. Odpowiedziałem, że chcę. Wówczas Matka Boża mile na mnie spojrzała i zniknęła". Działo się to w kościele parafialnym w Pabianicach.
Czytania mszalne na dzisiejszą liturgię w trakcie dnia:
W 1910 r., a więc siedem lat przed objawieniami Matki Bożej w Fatimie, władzę w Portugalii przejęła masoneria. Rządzący postanowili zniszczyć Kościół katolicki w ciągu dwóch pokoleń. Nowa, walcząca z Bogiem władza ogłosiła, że katolicyzm jest największym wrogiem ludzkości, opium dla ludu, i dlatego należy go jak najszybciej unicestwić.
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest jednym z tych dni w roku, podczas których katolik zobowiązany jest do uczestnictwa w Eucharystii.
PRZYJŚCIE CHRYSTUSA W CHWALE — PARUZJA Historia ludzkości jest historię oczekiwania na Chrystusa. Chociaż Syn Boży już przyszedł, chociaż stał się człowiekiem, chociaż jest realnie i prawdziwie obecny w Eucharystii, okres oczekiwania na Niego trwa nadal. Zbawiciel zapowiedział swoje drugie przyjście w chwale.
