Kategoria
Podkategoria: Kościół
Katolik w trunkach nie widzi trucizny lecz jeden z darów bożych. Winna latorośl została nawet przez Stwórcę upatrzona na przedziwną osłonę tajemnicy Eucharystii. Lecz nadmierne użycie trunków wyskokowych jest trucizną, trucizną dla dobrobytu, trucizną małżeńskiego szczęścia i pokoju domowego, a także aż nazbyt gwałtowną i częstą trucizną dla rozwoju przyszłych pokoleń.
„Co byś zrobił, gdybyś się dowiedział, że Twój ziomek współpracuje z okupantem? I to jawnie. Co miesiąc zbiera kasę od Ciebie i Twoich Bliskich, by przekazać ją okupantowi. Co więcej: okupant płaci mu za to marny grosz, więc Twój ziomek podwyższa Wam kwotę. Część daje okupantowi, a część zostawia sobie. Wiesz o tym. Wszyscy wiedzą. Ale nic nie możecie zrobić, bo gościu pójdzie do okupanta, naskarży i macie przerąbane. Facet jest taki, że aż śliny na niego szkoda, by go opluć.” - zaczyna swój wpis na facebooku ojciec Lech Dorobczyński OFM.
Kontynuując cykl portretów 12 Apostołów, który rozpoczęliśmy kilka tygodni temu, zatrzymamy się dzisiaj przy postaci św. Mateusza. Mówiąc prawdę, niemożliwe jest właściwie pełne nakreślenie jego postaci, gdyż wiadomości, jakie dotyczą jego osoby, są nieliczne i fragmentaryczne. To, co możemy uczynić, to ukazać nie tyle jego biografię, co raczej jej zarys, jaki przekazuje nam Ewangelia.
W związku ze zbliżającym się wspomnieniem Świętych Archaniołów: Michała, Rafała i Gabriela (29 września), zachęcamy do rozpoczęcia Nowenny do św. Michała Archanioła i Aniołów Stróżów.
Czy obraz Boga zagniewanego da się pogodzić z Jego wszechdoskonałością? Czy Pan Bóg w ogóle może podlegać jakimś namiętnościom? To tylko my, ludzie, tak Go opisujemy! Co wobec tego znaczą wypowiedzi Pisma Świętego na temat gniewu Bożego?
Niejasne stwierdzanie w adhortacji apostolskiej Amoris laetitia powodują ,,moralną i dyscyplinarną anarchię w życiu Kościoła'', ocenia kazachski biskup Athanasius Schneider.
,,Prawdziwym programem moich rządów jest nie postępować według własnej woli ani nie realizować swoich idei, ale wsłuchiwać się wraz z całym Kościołem w słowo i wolę Chrystusa, poddawać się Jego przewodnictwu, tak aby to On sam prowadził Kościół w tej godzinie naszej historii'' - mówił o programie swoich rządów Benedykt XVI 24 IV 2005, podczas inaugurującej jego pontyfikat Mszy świętej.
Australijski biskup uważa, że są dobre argumenty wspierające koncepcję państwowej legalizacji ,,małżeństw'' homoseksualnych. Obecnie obywatele Australii głosują za pośrednictwem poczty w sprawie gejowskich związków.
Ostatnie nominacje biskupie w Polsce mają dla nas większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać. Chodzi przy tym zarówno o znaczenie obsadzanych diecezji, osobowość mianowanych duchownych, jak i o szerszy kontekst, w którym przyjdzie im funkcjonować.
Było to dnia 19 września 1846 roku, w sobotę, w dzień poprzedzający Święto Siedmiu Boleści Maryi. Słoneczny ranek zagościł w kotlinie La Salette. Dwoje pastuszków, Maksymin i Melania, wypędzają swoje stado zygzakowatą drogą po zboczu Planeau pod górę, na pastwisko w granicach gminy La Salette. Nie domyślają się, że prowadzi ich tajemnicza dłoń. Piotr Selme, gospodarz, u którego w tym tygodniu Maksymin jest na służbie, przez całe przedpołudnie kosi trawę w pobliżu dzieci pasących stada.
W Neapolu powtórzył się kolejny raz ,,cud świętego Januarego''. w specjalnej ampułce przechowywana jest w neapolitańskiej katedrze krew tego świętego - biskupa i męczennika zamordowanego w IV stuleciu.
Codzienny komentarz do czytań mszalnych prowadzony przez o. Wojciecha Jędrzejewskiego OP i o. Adama Szustaka OP.
Zobaczono ją na górze Planeau, na wysokości 1800 metrów w Alpach francuskich. W sobotę, 19 września 1846 r. dwoje dzieci pochodzące z miejscowości Corps: jedenastoletni Maksymin Giraud i prawie piętnastoletnia Melania Calvat, pilnowało tam swoich krów. Dzieciom w blasku ukazała się siedząca kobieta z łokciami opartymi na kolanach i z twarzą ukrytą w dłoniach. Zjawa powiedziała do nich w języku francuskim: "Zbliżcie się, moje dzieci, nie bójcie się, jestem tu po to, by wam opowiedzieć wielką nowinę".
Jest w sumie osiem głównych złych myśli, do których sprowadza się każda grzeszna myśl. Pierwsza jest myśl o obżarstwie, a po niej — o nieczystości. Trzecia jest namową do chciwości, czwarta — smutku, piąta — gniewu, szósta — acedii, siódma — próżnej chwały, ósma — pychy. Czy owe myśli dręczą naszą duszę, czy nie, to nie zależy od nas. Ale czy trwają, czy nie, czy wzniecają, czy też nie wzniecają namiętności, to zależy od nas.W apoftegmatach (tj. myślach Ojców Pustyni) często spotykamy wezwanie do wyznania swych myśli ojcu duchowemu. W tych zbiorach rzadko spotykamy doprecyzowanie, co to znaczy „wyznać myśli”. Zazwyczaj mamy bardzo barwnie oddane tło, jak chociażby w historii o abba Makarym i jego uczniu, który wstydził się wyznać, co go dręczy, aż starzec, aby dodać mu odwagi, sam zaczął się przed nim oskarżać ze swych słabości. Aby uchwycić problem musimy odwołać się do nauki Ewagriusza z Pontu.
