Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
W święto Zwiastowania, 25 marca 1858 roku Bernadeta Soubirous słyszy z ust Pięknej Pani, która jej się objawiła wcześniej w grocie Masabielle piętnaście razy słowa: „Ja jest Niepokalanym Poczęciem”. Bernadetta była zaskoczona taką odpowiedzią, gdyż nie wiedziała, co znaczy to dziwne imię "Niepokalanie Poczęta". Nie zdążyła się jednak o nic więcej zapytać, ponieważ śliczna Pani zniknęła.
Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». (Łk 1, 28-33)
Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest dogmatem wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. bullą Ineffabilis Deus papież Pius IX w bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów. Papież pisał tak: Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.
7 grudnia 2019 roku na północy Włoch miało miejsce bardzo ważne wydarzenie, związane z interpretacją Godziny Łaski i doświadczeń mistycznych Pieriny Gilli. Tego dnia obecny Biskup Brescii celebrował uroczystą Mszę świętą w parafii Fontanelle di Montichiari oraz promulgował dekret powołujący do istnienia w tej miejscowości, po uzyskaniu odpowiedniej zgody Stolicy Apostolskiej, diecezjalne sanktuarium maryjne Róży Mistycznej Matki Kościoła. Od 2017 roku nowym biskupem diecezji Brescia jest Pierantonio Tremolada, który w latach 2014-2017 był biskupem pomocniczym archidiecezji mediolańskiej. W uroczystości erygowania sanktuarium wzięło udział dwa tysiące wiernych. Każdego roku odwiedza Fontanelle di Montichiari 50 tysięcy pielgrzymów.
Założone w Stanach Zjednoczonych Bractwo Matki Bożej Fatimskiej zaproponowało wyjątkową inicjatywą. Na dziewięć dni przed 88. urodzinami papieża Franciszka, wspólnota zaprasza do wspólnej nowenny w intencji „nawrócenia” papieża Franciszka.
Chrześcijanie w Ziemi Świętej zmagają się z dramatyczną codziennością, w której brak pracy, perspektyw i narastające napięcia prowadzą do masowej emigracji. Ks. prof. Waldemar Cisło, inicjator Fundacji Przyjaciel Misji, przebywa obecnie w regionie, dokumentując ich trudną sytuację. Jego apel o pomoc nie pozostawia wątpliwości: bez wsparcia chrześcijańska obecność w kolebce wiary jest poważnie zagrożona.
Założyciel Radia Maryja i Telewizji Trwam, o. Tadeusz Rydzyk zareagował na akcję służb podległych premierowi Donaldowi Tuskowi, które weszły do siedziby założonej przez zakon redemptorystów Fundacji Lux Veritatis.
Ambroży urodził się około 340 r. w Trewirze, ówczesnej stolicy cesarstwa (dziś w Niemczech). Jego ojciec był namiestnikiem cesarskim, prefektem Galii. Biskupstwo powstało tu już w wieku III/IV, od wieku VIII było już stolicą metropolii. Po św. Marcelinie i po św. Uraniuszu Satyrze, Ambroży był trzecim z kolei dzieckiem namiestnika.
Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.
„Problem nie tkwi w tym, że zaproponowano przedmiot ‘edukacja zdrowotna’, tylko w tym, że ta obowiązkowa edukacja ma zastąpić ‘wychowanie do życia w rodzinie’, które było nieobowiązkowe i którego program zależał od samych rodziców. ‘Wychowanie do życia w rodzinie zostało po prostu wykreślone ze wszystkich podstaw programowych. Tego przedmiotu nie będzie. A zamiast tego duża dawka obowiązkowej ideologii” – podkreśla ks. prof. Piotr Tomasik, kierownik Katedry Katechetyki Fundamentalnej i Materialnej UKSW w Warszawie.
Dzisiejsza niedziela rozpoczyna w Kościele katolickim Adwent. Nazwa tego okresu pochodzi od łacińskiego słowa „adventus”, oznaczającego „przyjście”. Ten trwający cztery tygodnie okres liturgiczny jest właśnie oczekiwaniem na przyjście Chrystusa. Przygotowujemy się duchowo na przeżycie pamiątki pierwszego przyjścia Chrystusa, który przyjmując ciało człowieka, narodził się w Betlejem. Z drugiej jednak strony, zwłaszcza do 16 grudnia, liturgia zaprasza nas, abyśmy poświęcili więcej uwagi obietnicy powtórnego przyjścia Chrystusa na końcu czasów. Chrześcijanie przez wieki wypracowali piękne tradycje, które pozwalają nam głębiej wejść w prawdy dot. tych dwóch wydarzeń. Warto z nich korzystać, aby móc przeżyć ten okres jeszcze owocniej.
Rodząca się w ramach niemieckiej Drogi Synodalnej schizma i zamieszanie doktrynalne związane z trwającym w Kościele powszechnym procesem synodalnym dowodzą, jak bardzo potrzeba dziś odważnych biskupów, którzy nie godzą się na kompromisy w kwestiach dotyczących katolickich dogmatów. O taką odwagę warto modlić się dziś za wstawiennictwem św. Mikołaja, biskupa Myry, który w walce z herezjami był wyjątkowo bezkompromisowy.
Gdy Jezus przechodził, ruszyli za Nim dwaj niewidomi, którzy wołali głośno: «Ulituj się nad nami, Synu Dawida!»
6 grudnia to doskonała okazja, aby przypomnieć, że prawdziwy święty Mikołaj nie ma za wiele wspólnego z postacią w czerwonym szlafroku, która pojawiła się w kulturze masowej za sprawą reklamy Coca Coli. Dziś wspominamy Świętego Mikołaja- biskupa.
- Tak, jak w Chrystusie są dwie natury - ludzka i boska, tak i w Kościele, analogicznie, istnieje pierwiastek ludzki i boski. Element ludzki nie umyka niczyjej uwadze - dla każdego jest oczywisty. Kościół na tym świecie jest złożony z ludzi i dla ludzi. Gdy mówimy o ludziach, to mówimy o wolności, o możliwościach wielkości i małostkowości, bohaterstwa i upadków, jakie niesie ona ze sobą. Gdybyśmy przyjęli tylko tę ludzką cząstkę Kościoła, nie zrozumielibyśmy go nigdy, ponieważ nie doszlibyśmy do bram tajemnicy. Pismo Święte używa wielu terminów wziętych z ziemskiego doświadczenia, aby nazwać Królestwo Boże i jego obecność wśród nas, w Kościele. Porównuje je do zagrody, do owczarni, do domu, do nasienia, do winnicy, do pola, na którym Bóg sadzi lub buduje. Ale wyróżnia się jedno określenie, które streszcza wszystko: Kościół jest Ciałem Chrystusa - pisze św. Josemaria Escriva de Balaguer.
