Św. Franciszek z Asyżu, Martin L. King i Gandhi inspiratorami powstawaniu encykliki ,,Fratelli tutti'' - zdjęcie
06.10.20, 23:25fot. yt/vatican media

Św. Franciszek z Asyżu, Martin L. King i Gandhi inspiratorami powstawaniu encykliki ,,Fratelli tutti''

13

Nowa encyklika papieża Franciszka „Fratelli Tutti” została ogłoszona i podpisana w dniu wspomnienia św. Franciszka z Asyżu, na cześć którego papież przyjął swoje imię pontyfikalne. Jak zaznaczył papież, do napisania tej encykliki zainspirowały go myśli, wypowiedzi i pisma m.in. św. Franciszka z Asyżu, Marina Lutera Kinga oraz Desmonda Tutu, Mahatmy Gandhiego i wielu innych myślicieli i autorytetów światowych.

Encyklika „Fratelli tutti” była zapowiadana przez Watykan jako rozprawa na temat „ludzkiego braterstwa” i w istocie taką rozprawą jest. Warto jednak zwrócić uwagę, że teologiczny aspekt braterstwa został w niej pominięty, natomiast papież Franciszek używa w niej sformułowania „braterstwo” w kontekście polityczno-społecznym, a nie religijnym, czy społeczno-religijnym, co papież wyjaśnia następująco: chociaż napisałem ją wychodząc od moich przekonań chrześcijańskich, które mnie ożywiają i karmią, starałem się to uczynić w taki sposób, aby ta refleksja była otwarta na dialog ze wszystkimi ludźmi dobrej woli.

Słowa encykliki papież kieruje „do wszystkich braci i sióstr”, wśród których w tekście kilka razy wymienia wielkiego imama Ahmada Al-Tayyeba. Papież Franciszek oraz wielki imam Ahmad Al-Tayyeb podpisali 4 lutego 2019 roku w stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Abu Zabi, „Dokument o ludzkim braterstwie dla pokoju światowego i współistnienia”.

O imamie w encyklice czytamy:

- Zagadnienia związane z braterstwem i przyjaźnią społeczną zawsze należały do moich trosk. W ciągu ostatnich kilku lat nawiązywałem do nich wielokrotnie i w różnych miejscach. W tej encyklice pragnąłem zebrać wiele z tych wypowiedzi, umieszczając je w szerszym kontekście refleksji. Ponadto, o ile przy redakcji Laudato si’ inspiracją był dla mnie mój brat Bartłomiej, Patriarcha Prawosławny, który z wielką siłą postulował troskę o rzeczywistość stworzoną, to w tym przypadku czułem się w sposób szczególny zachęcony przez Wielkiego Imama Ahmada Al-Tayyeba, którego spotkałem w Abu Zabi, aby przypomnieć, że Bóg „stworzył wszystkich ludzi równymi w prawach, obowiązkach i godności, i powołał ich, aby żyli razem jako bracia i siostry” . Nie był to jedynie akt dyplomatyczny, lecz refleksja dokonana w dialogu i wspólnym zaangażowaniu. Niniejsza encyklika podejmuje i rozwija wielkie tematy poruszone w tym dokumencie, który wspólnie podpisaliśmy. Włączyłem w nią także, w moim własnym języku, liczne listy i dokumenty, które otrzymałem od wielu osób i grup z całego świata

Kilkakrotnie papież odnosi się do pandemii koronawirusa i pisze między innymi:

- Niezależnie od różnic w sposobie, w jaki poszczególne kraje odpowiedziały na tę sytuację, ujawniła się wyraźnie niezdolność do wspólnego działania. Pomimo, że jesteśmy hiper-połączeni, ujawniło się rozbicie, które utrudniało rozwiązywanie problemów, dotyczących nas wszystkich. Jeśli ktoś uważa, że należało jedynie usprawnić to, co już czyniliśmy, lub że jedynym przesłaniem jest to, że musimy udoskonalić istniejące już systemy i reguły, zaprzecza rzeczywistości.

Oraz:

- To prawda, że globalna tragedia, jaką jest pandemia Covid-19, obudziła na pewien czas świadomość, że jesteśmy światową wspólnotą, płynącą na tej samej łodzi, w której nieszczęście jednego szkodzi wszystkim. Pamiętamy, że nikt nie ocala się sam, że można się ocalić tylko razem. Dlatego powiedziałem, że „burza odsłania naszą słabość i obnaża fałszywe i zbędne pewniki, z którymi tworzyliśmy nasze plany, projekty, zwyczaje i priorytety. [...] Kiedy przyszła burza, opadła zasłona stereotypów, którymi przykrywaliśmy nasze „ja”, wiecznie zatroskane o własny obraz; odsłania się na nowo owa (błogosławiona) wspólna przynależność.

Kolejnymi obszarami tematycznymi, którym papież poświęca sporo miejsca są globalizacja oraz „kolonizacja kulturowa”. Franciszek pisze:

- Lokalne konflikty i brak zainteresowania dobrem wspólnym są instrumentalizowane przez gospodarkę globalną w celu narzucenia jednorodnego modelu kulturowego. Kultura ta jednoczy świat, ale dzieli osoby i narody, ponieważ „społeczeństwo coraz bardziej zglobalizowane zbliża nas, ale nie czyni nas braćmi

A także:

- Dostrzegamy kulturowe przenikanie pewnego rodzaju „dekonstrukcjonizmu”, według którego ludzka wolność próbuje budować wszystko od zera. Pozostaje niezmienna jedynie potrzeba konsumpcji bez ograniczeń i akcentowanie wielu form indywidualizmu bez treści. Tego dotyczy moja rada, jaką dałem młodym: „jeśli jakaś osoba składa wam propozycję i mówi, byście pomijali historię, czy nie doceniali doświadczenia osób starszych, pogardzali wszystkim, co minione, a patrzyli jedynie w przyszłość, którą ona wam oferuje, czyż nie jest to łatwy sposób pozyskania was dla jej propozycji, abyście robili tylko to, co ona wam mówi? Ta osoba potrzebuje, byście byli puści, wykorzenieni, nieufni wobec wszystkiego, abyście ufali jedynie jej obietnicom i podporządkowali się jej planom. Tak działają ideologie różnych kolorów, które niszczą (lub dekonstruują) wszystko, co inne, i w ten sposób mogą panować bez oporów. Potrzebują do tego ludzi młodych, którzy gardzą historią, odrzucają bogactwo duchowe i ludzkie, przekazywane przez pokolenia, którzy pomijają wszystko, co ich poprzedziło”.

Oraz:

- Są to nowe formy kolonizacji kulturowej. Nie zapominajmy, że „narody, które są wyobcowane ze swej tradycji i, z powodu manii naśladowczej, narzucającej się przemocy, niewybaczalnego zaniedbania czy apatii, tolerują wyrywanie im duszy, tracą, wraz z obliczem duchowym, także spójność moralną i wreszcie niezależność ideologiczną, ekonomiczną i polityczną

Z kolei na temat aborcji w encyklice czytamy:

- brak dzieci, powodujący starzenie się społeczeństw, wraz z pozostawieniem osób starszych w bolesnej samotności, wyrażają pośrednio, że wszystko kończy się wraz z nami, że liczą się tylko nasze osobiste interesy. Tak więc „przedmiotem odrzucania nie są tylko pokarm czy dobra zbywające, ale często same istoty ludzkie”. Widzieliśmy, co stało się z osobami starszymi w niektórych częściach świata z powodu koronawirusa. Nie powinni umierać w ten sposób. Ale w rzeczywistości coś podobnego wydarzyło się już wcześniej z powodu fal upałów i innych okoliczności: ludzie byli w okrutny sposób odrzucani. Nie zdajemy sobie sprawy, że izolowanie osób starszych i pozostawianie ich pod opieką obcych, bez właściwego i bliskiego towarzyszenia rodziny, okalecza i zubaża samą rodzinę. Co więcej, doprowadza do pozbawienia ludzi młodych niezbędnego kontaktu z ich korzeniami i mądrością, której młodzież nie może osiągnąć o własnych siłach.

Pisze też papież o zagrożeniach matek „surogatek” oraz zabijania dzieci do celów handlu ich organami:

- faktem jest, że podwójnie biedne są kobiety narażone na sytuacje wykluczenia, złego traktowania i przemocy, ponieważ często mają mniejsze możliwości obrony swoich praw. Jeszcze gdzie indziej szaleństwo nie zna granic, kiedy uprzedmiotawia się kobiety, zmuszane następnie do aborcji. Odrażające jest posuwanie się do porywania ludzi w celu sprzedaży ich organów.

Sporo miejsca poświęca Franciszek tematyce społecznej oraz imigrantów. Czytamy tam:

- Ponownie pojawia się pokusa tworzenia kultury murów, wznoszenia murów, murów w sercu, murów na ziemi, aby uniemożliwić to spotkanie z innymi kulturami, z innymi ludźmi. A ten kto wznosi mur, kto buduje mur, stanie się w końcu niewolnikiem w obrębie zbudowanych przez siebie murów, bez horyzontów

I dalej:

- Potrzebujemy wspólnoty, ażeby nas wspierała, pomogła nam, takiej, w której pomagamy sobie nawzajem patrzeć w przyszłość!”. Snujmy marzenia jako jedna ludzkość, jako wędrowcy stworzeni z tego samego ludzkiego ciała, jako dzieci tej samej ziemi, która wszystkich nas gości, każdego z bogactwem jego wiary czy jego przekonań, każdego z jego własnym głosem, wszystkich jako braci!

Oraz:

- Przez dziesięciolecia wydawało się, że świat wyciągnął wnioski z wielu wojen i porażek, zmierzając powoli ku różnym formom integracji. Na przykład rozwinęło się marzenie o zjednoczonej Europie, zdolnej do uznania wspólnych korzeni i radowania się z obecnej w niej różnorodności. Przypomnijmy „mocne przeświadczenie ojców założycieli Unii Europejskiej, którzy pragnęli, by przyszłość była oparta na zdolności do wspólnego działania na rzecz przezwyciężenia podziałów oraz popierania pokoju i komunii wśród wszystkich narodów kontynentu”. Nabrało mocy także dążenie do integracji latynoamerykańskiej i rozpoczęto podejmowanie pewnych kroków w tym kierunku. W innych krajach i regionach podejmowano próby wprowadzania pokoju oraz zbliżenia, które przynosiły owoce, a także inne próby, które zapowiadały się obiecująco.

A także:

Braterstwo nie jest jedynie wynikiem poszanowania swobód indywidualnych, ani nawet pewnej usankcjonowanej równości. Chociaż są to warunki sprzyjające, to nie wystarczają one, aby braterstwo wynikało z nich jako rezultat konieczny. Braterstwo może wnieść do wolności i równości pewien wkład pozytywny. Co dzieje się bez świadomie pielęgnowanego braterstwa, bez woli politycznej braterstwa, przekładających się na wychowanie do braterstwa, do dialogu, do odkrywania wzajemności i ubogacania się nawzajem jako wartości? Zdarza się, że wolność słabnie, okazując się bardziej stanem samotności, czystej autonomii w przynależności do kogoś lub czegoś, lub po prostu posiadaniem i cieszeniem się życiem. To w żaden sposób nie wyczerpuje bogactwa wolności, która jest nastawiona przede wszystkim na miłość. Także równości nie osiąga się poprzez abstrakcyjne określenie, że „wszyscy ludzie są równi”, lecz jest ona wynikiem świadomego i pedagogicznego pielęgnowania braterstwa. Ci, którzy są zdolni do bycia jedynie partnerami, tworzą zamknięte światy. Jakie znaczenie może mieć w tym schemacie osoba, która nie należy do kręgu partnerów i przybywa, marząc o lepszym życiu dla siebie i swojej rodziny? Indywidualizm nie czyni nas bardziej wolnymi, bardziej równymi, bardziej braćmi. Sama suma korzyści indywidualnych nie jest w stanie stworzyć lepszego świata dla całej ludzkości. Nie może nas też uchronić od wielu nieszczęść, które stają się coraz bardziej globalne. Ale radykalny indywidualizm jest wirusem najtrudniejszym do pokonania. Zwodzi. Pozwala nam myśleć, że wszystko polega na tym, by dać wolną rękę własnym ambicjom tak, jakbyśmy, kumulując indywidualne ambicje i zabezpieczenia, mogli budować dobro wspólne.


mp/fratelli tutti/fronda.pl

Komentarze (13):

Palindrom2020.10.8 12:44
Nie Martin L. King, Gandhi, dobry Samarytanin… i im podobni, a franciszkańska amicitas universalis, której odpryski są wszędzie, we wszystkich kulturach i religiach. Papież próbuje to światu uzmysłowić, ale niestety jest «niewymowny» (taką ma przypadłość – krzyż Pański, której Duch Święty, z jakiegoś powodu, nie chce w Papieżu nareperować).
poPO=kurw.., zlodzieje, mordercy2020.10.7 13:02
papiez a KRETYN!!!! a kiedy wypociny na tema Pacccaimammyy!!!
Palindrom2020.10.8 12:48
To, że Papież nie jest doskonały nie jest powodem, żebyś ty nas raczył swoimi ułomnościami.
les2020.10.7 9:20
do tych dwoch od konca niech dolozy jeszcze martina lutra,che geware, mandele i bedze jeszcze szczesliwszy.
Hipokryzja frondy2020.10.7 7:32
papież to wspaniały i mądry człowiek. Bieżcie z niego przykład.
Jezus2020.10.7 7:31
Zapradę powiadam Wam, oddajcie serca papieżowi, jedynemu łącznikowi mego ojca z dziećmi bożymi.
Palindrom2020.10.8 12:53
"Nie będziesz wymawiał imienia Pana, twego Boga, bez szacunku" oraz "Nie będziesz miał innych bogów oprócz Mnie. Nie zrobisz sobie bożka […] i nie będziesz oddawał czci ani nie oddasz się w niewolę. Ja jestem Panem" [Wj 20]
Bianka2020.10.7 6:43
Problem w tym, że pokój na całym świecie właśnie zależy od tego, czy ludzie, wszyscy, także muzułmanie, protestanci, żydzi, hinduiści, zwrócą się do Pana Jezusa jako Boga i jedynego Zbawiciela, czy nie. Przeczytam tę encyklikę, ale jeśli Franciszek nie zachęca w niej wszystkich wyznawców wszystkich religii do zawierzenia Chrystusowi, to dla mnie będzie oczywistym, że nie służy on już Chrystusowi, tylko tworzy swoją wiarę, własną Bergoliańską...i taki papież nie pomoże światu, tylko zamaże prawdę...przyczyniając się do jeszcze większego chaosu na świecie!
B.2020.10.7 7:12
Pełna zgoda!!!!!
Muzułmanin2020.10.7 9:10
Problem w tym, że pokój na całym świecie właśnie zależy od tego, czy ludzie, wszyscy, także muzułmanie, protestanci, żydzi, hinduiści, zwrócą się do Allaha jako Boga i Mahometa jedynego Proroka, czy nie. ...przyczyniając się do jeszcze większego chaosu na świecie!
Baśka2020.10.7 6:18
Kolejny skandal!!! Franciszek zapomina, że jest głową Kościoła KATOLICKIEGO! Że ma głosić Ewangelię, a nie rozpowszechniać poglądy Gandhiego czy Kinga. Że zbawia Jezus Chrystus i TYLKO ON. "I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni" - tak czytamy w Dziejach Apostolskich (Ap 4, 12). To są słowa św. Piotra. Czyim wobec tego następcą jest Franciszek, jeśli przywołuje Gandhiego? Chryste, ratuj Swój Kościół!!!
Baśka2020.10.7 6:34
Pokój na świecie i braterstwo ludzi jest bardzo ważne, ale nieporównanie ważniejsze jest ZBAWIENIE CZŁOWIEKA!!! Po to Chrystus przyszedł na Ziemię, żeby przez Swoją mękę zbawić człowieka, pojednać go z Bogiem, umożliwić życie wieczne. TO JEST WŁAŚNIE DOBRA NOWINA, którą Kościół ma obowiązek głosić na całej planecie, a nie jednać się z imamami, lub padać przed nimi na kolana, jak to zrobił Franciszek w imię pokoju. Św. Franciszek z Asyżu udał się do sułtana w jednym celu - ABY GO NAWRÓCIĆ!!!!, a nie jednać się w braterstwie. Franciszek obniża rangę Chrystusowej Ofiary, samego Chrystusa wyrzuca na margines. Dlatego od początku zamiast: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus, wita ludzi świeckim: Dzień Dobry! Panie Jezu Chryste - przebacz i ratuj Swój Kościół!
Palindrom2020.10.8 13:10
Po co ci «uratowany» korpus bez głowy? Kiedy Jan Paweł II cierpiał i umierał z powodu różnych ułomności to powszechnie był uważany za świętego. Czy ten Papież nie ma prawa do ułomności, np. do nieprecyzyjnej «wymowy»? Może właśnie taki ma krzyż, z którym się męczy i z powodu którego cierpi? Bóg lubi posługiwać się «ułomkami» – poczytaj Biblię. Jeśli masz kłopot ze zrozumieniem intencji Papieża, poproś o wyjaśnienie swojego proboszcza lub biskupa; nie wszyscy zmagają się z dokładnie tą samą ułomnością.