Słowo Boże na poranek: Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem
To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem
Tag
Tag: wiara
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem wiara.
Dziś święto św. Kazimierza królewicza
Kazimierz urodził się 3 października 1458 r. w Krakowie na Wawelu. Był drugim z kolei spośród sześciu synów Kazimierza Jagiellończyka. Jego matką była Elżbieta, córka cesarza Niemiec, Albrechta II. Pod jej opieką Kazimierz pozostawał do dziewiątego roku życia.
Ks. prof. Skrzypczak: Polityczny mesjanizm religijny nie ma nic wspólnego z Chrystusem
„[…] Ambasador amerykański w Izraelu powiedział, powołując się na Biblię, że Izrael powinien odzyskać swoje rozmiary biblijne (od rzeki Nil do rzeki Eufrat) – to jest właśnie coś, co jest przejawem tego politycznego mesjanizmu religijnego, który nie ma nic wspólnego z Chrystusem” – mówił w homilii ks. prof. Robert Skrzypczak.
Św. Kunegunda. Cesarzowa, która została zakonnicą
Kunegunda urodziła się ok. 978 r. Była córką Zygfryda, hrabiego Luksemburga. W wieku ok. 20 lat została poślubiona Henrykowi II, księciu Bawarii, który po śmierci Ottona III w 1002 r. został wybrany najpierw królem, a od 1014 r. - cesarzem Niemiec. Oboje żyli jako dziewicze małżeństwo. Św. Henryk otaczał ją taką czcią, że chciał, by z nim dostąpiła zaszczytu koronacji na królową. Dokonał jej w Padeborn ówczesny arcybiskup Moguncji, św. Willigis. W roku 1014 Kunegunda udała się z mężem do Włoch, by w Rzymie z rąk papieża Benedykta VIII otrzymać koronę cesarską. Choć cesarska para żyła w czystości, Kunegundy nie ominęło oskarżenie o cudzołóstwo. By się od niego uwolnić, poddała się "sądowi Bożemu" - przeszła po rozżarzonych lemieszach.
Słowo Boże na poranek: Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony
"Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony"
Miała dar proroctwa i umiejętność czytania w ludzkich sercach. Św. Agnieszka z Pragi
Agnieszka urodziła się w 1205 r. w Pradze jako córka króla Czech, Przemysława Ottokara I. Przez matkę Konstancję spokrewniona była z rodem Arpadów (z którego wywodziło się wielu świętych). Gdy miała trzy lata, postanowiono wydać ją za mąż za jednego z synów Henryka Brodatego, dlatego w 1216 r. wyjechała razem ze starszą siostrą Anną na dwór polski. Przebywała głównie w Trzebnicy, gdzie najprawdopodobniej powierzona była opiece św. Jadwigi, której zawdzięczała solidne podstawy życia religijnego. Kiedy dwóch synów króla umarło bardzo młodo, a trzeci poślubił jej siostrę - Annę, Agnieszka powróciła do ojczyzny. Jednak wkrótce znów została wyprawiona z domu, gdyż obiecano jej rękę synowi cesarza Fryderyka II. To małżeństwo również nie doszło do skutku. Agnieszka stanowczo postanowiła być wierną złożonemu przez siebie ślubowi czystości. Po interwencji u papieża Grzegorza IX uzyskała swobodę decyzji. Wówczas całkowicie poświęciła się działalności charytatywnej i pobożnym praktykom.
Słowo Boże na poranek: Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni
Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone
Masoneria według świętego biskupa Józefa Pelczara
Kim był autor oryginalnej, polskiej myśli antymasońskiej, która stała się także jednym ze źródeł inspiracji św Maksymiliania Marii Kolbego? Św. Józef Sebastian Pelczar urodził się 17 stycznia 1842 roku w rodzinie rolników, gdzie wzrastał w religijnej atmosferze.
Ostatni dzień ks. Blachnickiego. „Do południa pracowaliśmy, po południu nie żył”
Śledczy potwierdzili, że ks. Franciszek Blachnicki został zamordowany. Dzień, w którym zmarł duchowny, wspomina Barbara Mazur ze wspólnoty w Carlsbergu, która do południa pracowała z nim w drukarni. Później ks. Blachnicki pokłócił się ze zdekonspirowanym małżeństwem Gontarczyków, a po południu już nie żył.
Święty Hilary I, papież
Hilary pochodził z Sardynii. Był w Rzymie archidiakonem za czasów papieża Leona Wielkiego. Jako legat papieski uczestniczył w synodzie w Efezie (449). W aktach synodalnych zapisano, że zaprotestował przeciwko usunięciu patriarchy Konstantynopola, Flawiana, sprzeciwiającego się herezji monofizytów. Patriarcha bowiem został w okrutny sposób pobity i wtrącony do więzienia, w którym zmarł; synod ten nazywano później "zbójeckim".
Krzyżyk uratował go od śmierci. Niezwykła historia!
Ta historia z całą pewnością zakończyłaby się tragicznie, gdyby nie noszony na łańcuszku przez 20-letniego Aidana Perry’ego krzyżyk. Okazało się, że ocalił mu życie.
Słowo Boże na poranek: Proście, a będzie wam dane
Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą
Święty Aleksander. Żarliwy obrońca czystości wiary
Aleksander urodził się w 250 r. Był biskupem Aleksandrii. Nazwę Aleksandria nosi kilkadziesiąt miast, które założył Aleksander Wielki (356-323 przed Chrystusem). W tym wypadku mowa o Aleksandrii egipskiej. W dziejach pierwszych wieków chrześcijaństwa miasto to odegrało wybitną rolę. Wystarczy wspomnieć, że po Rzymie w Martyrologium Kościoła jest najczęściej wspominane obok Konstantynopola. Samych biskupów tego miasta, wyniesionych do chwały ołtarzy, jest jedenastu. Wśród nich są św. Atanazy, doktor Kościoła (+ 373), św. Cyryl, doktor Kościoła (+ 444) i św. Jan Jałmużnik (+ ok. 616).
Krzyż – zbawienie prostego człowieka
Wielki Post kieruje wzrok wierzących ku krzyżowi, który od wieków pozostaje źródłem nadziei i ocalenia. To szczególny czas, by w ciszy i skupieniu spojrzeć głębiej nie tylko na cierpienie Chrystusa, ale także na własne wybory, lęki i kompromisy.
Św. Ignacy Loyola: Wyrafinowane działania szatana
Każdy katolik powinien znaleźć chociaż raz w życiu czas, aby przejść „Ćwiczenia Duchowne” Św. Ignacego Loyoli. Czym są osławione „Exercitia Spiritualia” z czasów kontrreformacji? Choć dotyczą spraw duchowych, mają charakter praktyczny. Jak pisał sam Św. Ignacy, są one napisane „dla przezwyciężenia samego siebie i do uporządkowania swego życia – bez kierowania się jakimkolwiek uczuciem, które byłoby nieuprządkowane”.