Słowo Boże na poranek: Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!
Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: «Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!»
Tag
Tag: chrystus
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem chrystus.
Adwent - świętowanie chrześcijańskiej nadziei
W drugim suplemencie do katechizmu opublikowanego przez św. Piusa X w 1912 roku (Krótkie uwagi o świętach chrześcijańskich) znajdziemy taką wzmiankę: „Adwent obejmuje cztery tygodnie przed 25 grudnia” oraz jest „modlitewnym przygotowaniem” do Świąt Bożego Narodzenia. To wszystko prawda, ale podana w ogromnym skrócie! Faktem jest, że taka oszczędna definicja z katechizmu, podobnymi określa się zresztą inne ważne prawdy naszej wiary, determinuje dziś sposób celebrowania i przeżywania tego szczególnego czasu łaski.
Benedykt XVI: Bez Jezusa nie zdziałacie niczego
- Niech stałą myślą przewodnią będą dla was te słowa Pana: «Wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali» (J 13, 35). Nosić brzemiona jedni drugich, dzielić się, współpracować, czuć się współodpowiedzialni — taki duch powinien stale ożywiać waszą wspólnotę. Taki model wspólnoty wymaga wkładu wszystkich: biskupa i kapłanów, zakonników i zakonnic, wiernych świeckich, stowarzyszeń i rozmaitych grup apostolstwa - powiedział do wspólnoty Vigevano w 2007 r. papież Benedyt XVI.
Słowo Boże na poranek: Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza
Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł
Słowo Boże na poranek: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie
"Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli"
Słowo Boże na poranek: Ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie
Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie».
Słowo Boże na poranek: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni
"Prawdziwie, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni."
Słowo Boże na poranek: Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!
Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!»
Słowo Boże na poranek: Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny
«Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest».
Słowo Boże na poranek: Jeśli więc mogę się chlubić, to tylko w Chrystusie...
"Jeśli więc mogę się chlubić, to tylko w Chrystusie Jezusie z powodu tego, co odnosi się do Boga. Nie odważę się jednak wspominać niczego poza tym, czego dokonał przeze mnie Chrystus w doprowadzeniu pogan do posłuszeństwa wierze słowem, czynem, mocą znaków i cudów, mocą Ducha Świętego."
Słowo Boże na poranek: Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko
"Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki"
Słowo Boże na poranek: Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi
"Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi"
O. Jacek Salij OP: Dlaczego Jezus był Żydem
"Było wolą Ojca Przedwiecznego, żeby Jego Jednorodzony przyjmując ludzką naturę urodził się w narodzie żydowskim jako potomek Abrahama. Urodził się dla wszystkich ludzi i wszystkich narodów, ale w tym konkretnym narodzie. Nie dlatego, że ten naród był lepszy albo większy, albo mądrzejszy od innych narodów, ale po prostu dlatego, że takie było postanowienie Boże, aby właśnie z tego narodu wyszedł Zbawca wszystkich ludzi".
Słowo Boże na poranek: dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne?
"Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże chwili obecnej nie rozpoznajecie? I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne?"
Św. Daniel i towarzysze. Mogli wybrać islam, woleli zginąć za wiarę w Chrystusa
Daniel i Towarzysze zginęli w Maroku w 1227 roku, oddając życie za Chrystusa. Było ich siedmiu: Daniel di Calabria, Anioł, Samuel, Leon, Mikołaj, Hugolin i Donin. Przewodził im Daniel - prowincjał franciszkanów w Kalabrii. Donin jako jedyny z całej siódemki nie był kapłanem, lecz bratem zakonnym. Wszyscy pochodzili z Włoch.