Kategoria
Podkategoria: Kościół
W Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, 29 czerwca 2025 roku, Leon XIV włożył paliusze 54 nowo mianowanym arcybiskupom metropolitom. Paliusz – symbol jedności z Następcą Piotra i troski o powierzony lud – otrzymali m.in. trzej polscy metropolici: abp Adrian Galbas, abp Wiesław Śmigiel i abp Zbigniew Zieliński.
Papieże się zmieniają, ale jedno trwa: mocna pozycja tzw. homoherezji. Leon XIV stoi przed wielką szansą – i zadaniem – ukrócenia tego coraz silniej rozpowszechnionego błędu.
Amerykański jezuita o. James Martin SJ ponownie wywołuje publiczne zgorszenie chwaląc jawnego homoseksualistę i jego styl życia. W drugim odcinku podcastu z cyklu „The Spiritual Life” (Życie Duchowe) rozmówcą duchownego był Pete Buttigieg, były sekretarz transportu w administracji Joe Bidena, który żyje w związku „małżeńskim” z innym mężczyzną i wychowuje z nim dwójkę adoptowanych dzieci. O. Martin porównał doświadczenie „rodzicielstwa” obu panów do... Trójcy Świętej.
Rosnąca liczba świeckich i duchownych w Kościele zmaga się z ukąszeniem feministycznym. Trudno zresztą mówić o prawdziwym zmaganiu; chodzi raczej o pełną uległość wobec ideologii emancypacji i zglachszaltowania płci.
„Miłujcie Boga i braci, bądźcie hojni, gorliwi w sprawowaniu sakramentów, w modlitwie, zwłaszcza w adoracji, i w posłudze; bądźcie blisko swojej owczarni” – mówił Leon XIV do 32 kandydatów do kapłaństwa, których następnie wyświęcił podczas Mszy św. odprawionej w Bazylice watykańskiej w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kapłanów obecnych na ich Jubileuszu wezwał do dbałości o jedność.
Tytuł Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest na trwałe związany z dostojnym wizerunkiem Maryi, czczonym w Rzymie. Obraz namalowany na desce o wymiarach 54x41,5 cm, pochodzenia bizantyńskiego, przypomina niektóre stare ikony ruskie nazywane Strastnaja. Jego autorstwo jest przypisywane jednemu z najbardziej znanych malarzy prawosławnych wczesnego średniowiecza, mnichowi bazyliańskiemu - S. Lazzaro.
Josemaría Escrivá urodził się w Barbastro (w Hiszpanii) 9 stycznia 1902 roku. Rodzice - pobożni i przykładni katolicy - ochrzcili go cztery dni po narodzinach. Był drugim z sześciorga rodzeństwa, radosnym, żywym i szczerym dzieckiem oraz dobrym, bystrym i inteligentnym uczniem. Bóg bardzo szybko zaczął hartować duszę Josemaríi w kuźni bólu: w latach 1910-1913 umierają trzy jego młodsze siostry, w 1914 r. rodzina zostaje zrujnowana ekonomicznie.
Leon XIV zachęcił Polaków do codziennej lektury Ewangelii. „Niech będzie ona dla was duchowym pokarmem, uzdalniającym do niesienia wiary i nadziei do swoich środowisk” – powiedział Papież, zwracając się do Polaków podczas środowej audiencji generalnej na Placu św. Piotra.
Czy rzeczywiście poza Kościołem nie ma zbawienia, a jeżeli tak, to jak tę tezę należy rozumieć? Pytanie to ma sens i warto się nim zajmować tylko pod tym warunkiem, że z Jezusem Chrystusem rzecz się ma naprawdę tak, jak głosi nowotestamentalne orędzie: że naprawdę jest On Synem Bożym, przez którego świat został stworzony i który dla nas stał się jednym z nas, ażeby nas wszystkich - ludzi wszystkich czasów, pokoleń i kultur - zaprosić, uzdolnić i prowadzić do życia wiecznego - pisze o. Jacek Salij OP.
Dzisiaj 24 czerwca, obchodzimy uroczystość Narodzin św. Jana Chrzciciela. Z wyjątkiem Najświętszej Maryi Panny, Jan Chrzciciel jest jedynym świętym, którego narodziny są obchodzone liturgicznie i to dlatego, że są one związane z tajemnicą Wcielenia Syna Bożego.
Imię Jan jest pochodzenia hebrajskiego i oznacza tyle, co "Bóg jest łaskawy". Jan Chrzciciel urodził się jako syn kapłana Zachariasza i Elżbiety (Łk 1, 5-80). Jego narodzenie z wcześniej bezpłodnej Elżbiety i szczególne posłannictwo zwiastował Zachariaszowi archanioł Gabriel, kiedy Zachariasz jako kapłan okadzał ołtarz w świątyni (Łk 1, 8-17). Przyszedł na świat sześć miesięcy przed narodzeniem Jezusa (Łk 1, 36), prawdopodobnie w Ain Karim leżącym w Judei, ok. 7 km na zachód od Jerozolimy. Wskazuje na to dawna tradycja, o której po raz pierwszy wspomina ok. roku 525 niejaki Teodozjusz. Przy obrzezaniu otrzymał imię Jan, zgodnie z poleceniem anioła. Z tej okazji Zachariasz wyśpiewał kantyk, w którym sławi wypełnienie się obietnic mesjańskich i wita go jako proroka, który przed obliczem Pana będzie szedł i gotował mu drogę w sercach ludzkich (Łk 1, 68-79). Kantyk ten wszedł na stałe do liturgii i stanowi istotny element codziennej porannej modlitwy Kościoła - Jutrzni. Poprzez swoją matkę
Józef Cafasso urodził się w Castelnuovo d'Asti w Piemoncie 15 stycznia 1811 r. Wychowany w duchu żywej wiary, po ukończeniu szkoły średniej w Chieri udał się do miejscowego niższego seminarium, a potem na studia teologiczne do Turynu. 22 września 1833 r. został wyświęcony na kapłana, mając wówczas zaledwie 22 lata. Nie piastował żadnych urzędów, był zawsze kapłanem cichym, a jednak miał wpływ na cały kler piemoncki. Zdrowie miał wątłe (cierpiał na chorobę kręgosłupa), ale w jego czarnych oczach bił żar apostolski.
Żadne zbrojne zwycięstwo nie zrekompensuje bólu matek, przerażenia dzieci, skradzionej przyszłości – apelował Papież po modlitwie Anioł Pański, nawiązując do trwających wojen, szczególnie do sytuacji w Iranie, Izraelu i Palestynie.
Z okazji Niedzieli Trójcy Świętej jezuicki biuletyn parafialny dla kościołów pw. św. Józefa i św. Teresy w Seattle w USA opublikował na pierwszej stronie reprodukcję ikony, która przedstawia bluźnierczy wizerunek Trójcy Świętej, czy też raczej świętokradczą parodię słynnej ikony Andrieja Rublowa. Na obrazie widać trzy kobiety ze skrzydłami siedzące przy stole (ołtarzu?) zasłanym tęczowym obrusem.
