Dzień: piątek, 10 lipca 2026 Imieniny: Antoniego, Witalisa, Sylwany Liturgia: Piątek XIV tygodnia okresu zwykłego

Wspieraj Frondę

Wesprzyj nas

Kalendarz liturgiczny

Piątek XIV tygodnia okresu zwykłego 10 lipca 2026

Kategoria

Duchowość i wiara

Sekcja: Duchowość i wiara

Fot. Pixabay, CC0

Kościół

Po co nam pokusy? Oto odpowiedź!

Jan Kasjan (+435) to jeden z najważniejszych starożytnych autorów z dziedziny duchowości. Urodzony na Bałkanach, w młodości wstąpił do klasztoru w Betlejem, później zaś przebywał wśród mnichów egipskich - ojców pustyni. Następnie kilka lat spędził w Konstantynopolu, później zaś w Rzymie i w Provenzie. Dzięki swojemu doświadczeniu monastycznemu przekazał zachodowi tradycję monastyczną ojców pustyni, zakładając jedne klasztory, doradzając innym, a także pisząc dzieła, w których opisał tę tradycję: Instytucje i Konferencje (Collationes patrum) . Według jego nauczania dar modlitwy pojawia się jako owoc ascezy - opanowania swoich złych skłonności, kształtowania charakteru i walki ze złudzeniami. Rozróżnia cztery typy modlitwy: początkujących - prośba o przebaczenie grzechów; postępujących - dobre postanowienia; wzrastających w miłości - modlitwa o zbawienie dusz; kontemplujących - modlitwa dziękczynienia, którą nazywa "modlitwą ognia". [MG]

Fot. via Flickr, CC 0

Kościół

Mocne słowa papieża o ewangelizowaniu

Ewangelię należy głosić z pokorą, unikając pokusy pychy – mówił Franciszek na Mszy w Domu św. Marty. Odnosząc się do dzisiejszej Ewangelii ze święta ku czci św. Marka, podkreślił, że Jezus powierza uczniom misję wyjścia z Jerozolimy i głoszenia Dobrej Nowiny na całym świecie. „Ewangelię bowiem głosi się zawsze w drodze, nie na siedząco” – podkreślił Franciszek. Dodał, że trzeba iść tam, gdzie Jezus nie jest znany, albo gdzie jest prześladowany, oszpecany.

Fot. Youtube

Kościół

Niesamowite fakty o chuście z Oviedo

Najnowsze badania naukowe potwierdzają, że chusta z obfitymi śladami krwi, przechowywana w katedrze w Oviedo (północna Hiszpania), pochodzi z czasów Chrystusa, a charakterystyczne rozmieszczenie plam krwi, które na niej widnieją, wykazuje zadziwiającą identyczność z odbiciem twarzy na Całunie Turyńskim.

fot. Anne Rice, lic. public domain; Gorbaczow, for. Yuryi Abramochkin, Ria NOVOSTI, cc BY-SA 3.0; Sartre, fot. Milner Moshe, lic. CC BY-SA 3.0 - zdjęcia edyt.

Kościół

10 słynnych ateistów, którzy się nawrócili

Żyjemy w kraju, w którym wiarę w Boga deklaruje ok. 90% obywateli. Tymczasem przypatrując się debatom toczonym na forach internetowych można odnieść wrażenie, że coraz popularniejsze stało atakowanie Kościoła czy negowanie istnienia Boga. Osoby mianujace sie ateistami coraz czesciej, geściej i dobitniej starają sie udowodnić swoje „racje”, nie rzadko piszac je na onecie. Nie tylko ja to zauwazyłam, ale i wielu moich znajomych. Czasem aż przykro czytac komentarze…

Fot. via Wikipedia, Pixabay, CC 0

Kościół

Święty Wojciechu, patronie Polski, módl się za nami!

Św. Wojciech urodził się ok. 956 r. w Libicach w Czechach w rodzinie spokrewnionej z dynastią Sasów i Przemyślidów. Wykształcenie otrzymał w szkole katedralnej w Magdeburgu pod opieką św. abpa Adalberta (którego imię z wdzięczności przybrał w czasie bierzmowania). Święcenia kapłańskie przyjął w 981 r., zaś w 983 r. - sakrę biskupią. Jako biskup Pragi zasłynął ze skromności, dobroczynności okazywanej chorym i ubogim, przez wykupywanie niewolników z rąk żydowskich handlarzy. Jeden z biografów opisał jego sen, kiedy miał mu się pojawić Chrystus ze słowami skargi: "Oto znowu jestem sprzedawany, a ty śpisz?" Lecz jego posługiwanie pasterskie, szczególnie w zakresie utrzymywania karności w diecezji, natrafiło na trudności w postaci łamania zasad moralnych, istniało wielożeństwo, nie zachowywano postów, świąt chrześcijańskich, zdarzały się bunty ze strony duchowieństwa.

fot. Adam Bujak/Biały Kruk

Kościół

Mocna homilia abp. Jędraszewskiego: Chrystus, a nie ateizm!

Żyjemy radością zmartwychwstania. Droga ku tej radości wiodła poprzez ból i mękę, która swój szczyt osiągnęła na krzyżu, gdy umierający Chrystus wołał do Ojca słowami Psalmu 22: „«Eli, Eli, lema sabachthani?», to znaczy «Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?»” (Mt 27, 46). Tą bezbrzeżną skargą Psalmisty Chrystus wziął na siebie cały los człowieka, wszystkie jego udręki i przerażające niekiedy poczucie osamotnienia. Jednakże nie były to Jego ostatnie słowa. Tuż przed śmiercią „Jezus zawołał [bowiem] donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego»” (Łk 23, 46). Były to słowa całkowitego oddania się Bogu. Z tego Jezusowego oddania się wyniknęło Jego ostateczne zwycięstwo. Jak później w swych katechezach głosił św. Piotr, „Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim” (Dz 2, 24a).

Fot. Pixabay

Kościół

Modlitwa 'początkujących'

Bardzo trudno jest być dostatecznie „skupionym”. Udaje się to najlepiej po rekolekcjach; może również nastąpić (lub nie) po paru godzinach usiłowania modlitwy. Jednak wielość zajęć i kłopotów sprawia, że jesteśmy nastawieni materialistycznie i tak rozproszeni, że niemożliwe wydaje się skupienie na jedynej rzeczy koniecznej. Jednakże rozproszenie i poczucie, że „nic się nie dzieje”, w żadnym razie nie dowodzi, że nie powinno się poświęcać czasu na modlitwę „prostą”. Dowodzi jedynie, że powinno się tego czasu poświęcać jej więcej.