Kategoria
Podkategoria: Wiara
"Myślę, że na tym polega realizm starca, jego optymizm i delikatna zachęta, byśmy nie schodzili z drogi życia, ale przez wierność jej, doszli ostatecznie do szczęścia w niebie" - pisze opat klasztoru oo. Benedyktynów w Tyńcu, o. Szymon Hiżycki.
W tekście opublikowanym na portalu pch24.pl Anna Nowogrodzka-Patryarcha pochyla się nad fenomenem zjawisk nazwanych w historii Kościoła cudami eucharystycznymi.
Pytanie: Rekolekcjonista mówił bardzo pięknie o miłosierdziu Bożym. Ale pomyślałem sobie wtedy, że Ewangelia uczy również o piekle. Jak pogodzić ze sobą obraz Boga przebaczającego z obrazem Boga mściciela, który wymierza straszliwą karę grzesznikowi? To raz. A po drugie: ja nie wyobrażam sobie, żebym mógł być szczęśliwy w niebie, mając świadomość, że choćby jeden człowiek jest skrajnie nieszczęśliwy. Bo jak mi wiadomo, o karze potępienia wiecznego uczy Kościół, że skrajnie unieszczęśliwia człowieka. Zresztą i Ewangelia mówi, że będzie tam „płacz i zgrzytanie zębów”.
„Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze”
- Ks. Łukasz Chowaniec i ks. Tomasz Chowaniec – to dwóch spośród szesnastu nowych prezbiterów wyświęconych 29 maja 2021 r. przez Biskupa Kieleckiego Jana Piotrowskiego. Dwóch wyjątkowych neoprezbiterów naszej diecezji, bowiem są braćmi – i do tego jeszcze bliźniakami – czytamy na stronie internetowej Diecezji Kieleckiej.
W homilii podczas Mszy św. sprawowanej w Bazylice Watykańskiej w uroczystość Zesłania Ducha Świętego w 2013 roku Ojciec Święty powiedział, że «przeciwieństwem rozproszenia Babelu jest jedność Pięćdziesiątnicy». Pięćdziesiątnica była też dla uczniów Chrystusa momentem przezwyciężenia lęku i izolacji. Gdy ludzie chcą uczynić siebie Bogiem, zaczynają stawać jeden przeciw drugiemu. Natomiast gdy postępują w prawdzie Pana, otwierają się na działanie Ducha Świętego, który ich wspiera i jednoczy.
Kontemplujemy tajemnicę Ducha Świętego, posługując się danymi Objawienia Pisma Świętego, doświadczenia Kościoła – wspólnoty wiernych.
Powiedzieć o kimś, że ma dobre serce, to wystawić mu dobre świadectwo, natomiast serce twarde, kamienne, nieczułe, zdarza się u tak zwanego złego człowieka. I oto, skoro się skończył wiosenny maj, w którym Maryja prowadziła nas do Jezusa, zaczynamy czerwiec. W nim staje przed nami sam Jezus i mówi: „Uczcie się ode mnie, bom jest cichy i pokorny sercem”.
Kazanie na Niedzielę Zesłania Ducha Świętego (nagranie z 2013).
W czasie swojej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny w 1979 roku, św. Jan Paweł II spotkał się z młodzieżą przy kościele św. Anny w Warszawie. Tam przekazał młodym piękną modlitwę do Ducha Świętego, która towarzyszyła mu prawie przez całe życie.
Świętując uroczystość Zesłania Ducha Świętego przeżywamy właściwie najważniejszą, najbardziej centralną rzeczywistość naszej egzystencji, naszego życia. Jakie znaczenie ma Duch, wskazuje już choćby częstotliwość użycia tego wyrazu w Biblii – występuje w Niej dokładnie 740 razy. To jedno z najczęściej używanych słów, tak jak „Bóg” czy „zbawienie”. Już sama ta częstotliwość wskazuje, jak bardzo Słowo Boże chce nas kierować w stronę Ducha, tego, co wyższe, jak bardzo chce pokonać w nas siłę grawitacji, ciążenia ziemi, materii, ciała. Szczególnie w Nowym Testamencie, w Ewangeliach, co chwilę, zwłaszcza w najważniejszych wydarzeniach, spotykamy się z Duchem Świętym. Pokrótce przypomnijmy sobie niektóre z tych miejsc. Już na samym początku:
Z okazji przypadającego dzisiaj święta Zesłania Ducha Świętego przypominany bardzo interesujący wywiad o roli Ducha Świętego w życiu chrześcijanina, charyzmatach i rozeznawaniu natchnień z ks. biskupem profesorem Andrzejem Siemieniewskim, z którym rozmawiał Robert Krawiec OFMCap.
Nazywana także Pięćdziesiątnicą lub Zielonymi Świątkami. Jest jedną z trzech - obok Wielkanocy i Bożego Narodzenia - najważniejszych uroczystości Kościoła Katolickiego. W tym dniu swoje święto obchodzą ludowcy oraz językoznawcy (na pamiątkę daru języków).
Piotr, obróciwszy się, zobaczył idącego za sobą ucznia, którego miłował Jezus, a który to w czasie uczty spoczywał na Jego piersi i powiedział: «Panie, któż jest ten, który Cię zdradzi?»
Nabożeństwo „Trzech Zdrowaś Mario” swoimi początkami sięga pierwszych wieków Kościoła. Matka Boża obiecała Św. Gertrudzie i Św. Mechtyldzie, że ustrzeże od grzechu śmiertelnego w danym dniu każdego, kto odmówi tę modlitwę w tym dniu rano i wieczorem. Ta prosta modlitwa jest wielką, skuteczną pomocą w walce z grzechem i słabościami. Ci, którzy praktykują ją każdego dnia rano i wieczorem, dostrzegają niezwykłe owoce w swoim życiu.
