„Skala stygmatyzujących postaw, przekonań i działań” została stworzona przez Ipas, organizację promującą, za pomocą dystrybucji narzędzi zbrodni i przeprowadzanie warsztatów „świadomościowych”, aborcję na całym świecie.

Narzędzie składa się z trzech podskal: negatywnej stereotypizacji, wykluczenia i dyskryminacji oraz strachu przed zarażeniem. Każda z kategorii zawiera serię twierdzeń, które respondent ocenia na siedmiostopniowej skali zw. w metodologii skalą Likerta, poczynając od „zdecydowanie się zgadzam”, a na „zdecydowanie się nie zgadzam” kończąc.

Pierwsze z twierdzeń na liście brzmi: „Kobieta, która ma aborcję popełnia grzech.” Dalszą część kwestionariusza stanowi siedemnaście zdań, które odnoszą się do medycznych zabobonów („Jeśli mężczyzna uprawia seks z kobietą, która miała aborcję, to może zarazić się chorobą”), uprzedzeń socjologicznych („Kobiecie, która miała aborcję nie można ufać”) i osobistego okrucieństwa („Dokuczałbym kobiecie, która miała aborcję tak bardzo aż by pożałowała tego co zrobiła”).

Nikogo nie zdziwi fakt, że żadne ze stwierdzeń umieszczonych w skali, nie odnoszą się do życia dziecka, które zostaje zabite, a stwierdzenie odnoszące się do grzechu nie próbuje tej kwestii w żaden sposób precyzować. Również nie sposób znaleźć w kwestionariuszu jakichkolwiek elementów, które odnosiłyby się do seksualnej aktywności w aspekcie promiskuityzmu czy pozamałżeńskiego seksu jako negatywnych zachowań.

Przypuszczalnie narzędzie jest zaprojektowane w taki sposób by w świadomości osoby, która wypełnia test, utworzył się stereotyp osoby, utożsamiającej aborcję z grzechem, jako wyznającej zbiór nagromadzonych w ankiecie niedorzeczności, a także zbudowanie dystansu do osób, które z takimi stwierdzeniami mogłyby się zgadzać lub być na tyle przesądnymi by w nie uwierzyć.

W metodologii nauk społecznych, tworzenie ankiet jest bardzo wymagającym zadaniem, ze względu na to, że konstrukcja pytania nie powinna w żadnej mierze wpłynąć na reakcję osoby badanej. W przypadku sondaży samo sformułowanie pytania może powodować częstsze faworyzowanie konkretnego twierdzenia, identyfikowanego jako bardziej pożądane przez badacza czy bardziej akceptowalne społecznie. Sformułowania użyte w kwestionariuszu Ipas nie tylko są tendencyjne ponad miarę, ale nijak nie służą przyjrzeniu się zjawisku w całej jego złożoności, wręcz ośmieszając potencjalnego obrońcę życia. Należy zauważyć, że do ogółu przekonań nt. osób, które uważają aborcję za grzech dyskretnie dodaje zachowania tak negatywne jak napastowanie osoby, która tego czynu się dopuściła.

Pomimo, że oficjalnymi celami badania są zebranie informacji w celu przeciwdziałania postawom stygmatyzującym aborcję, identyfikacja grup, które na tę stygmatyzację są najbardziej narażone oraz test pomiarowy przed i po zastosowaniu interwencji, zdaje się, że twórcom narzędzia przyświeca zasadniczo tylko jeden zamiar: zdyskredytowanie stygmatu aborcji przez scharakteryzowanie go jako przejaw ignorancji, przesąd oraz ludzką złośliwość.

MCC/C-FAM