„Ciemno czyli jasno” to książka szczególna. Jakimowicz zamieścił w niej bowiem wywiady o metafizyce, religii i spotkaniach z Bogiem. Jego rozmówcy nie obawiają się otwierać przed nami głębin swoich dusz, ale także z pasją i zrozumiale opowiadać o teologii. Tak jak kiedyś przekupki miały rozmawiać o tajemnicy Trójcy Świętej, tak teraz rozmówcy Jakimowicza opowiadają mu o niebie, Maryi czy o tajemnicy działania demonów w Rwandzie.

Ale to nawet nie te rozmowy są najmocniejszą stroną książki. Jeszcze większe wrażenie robią opowieści o „wielkich rzeczach”, jakie Pan uczynił w życiu Michała Lorenca, Przemysława Babiarza, Jadwigi Basińskiej czy Anny Golędzinowskiej. Każda z tych rozmów jest niewielkim, egzystencjalnym dowodem na istnienie Boga i dowodem na to, że On działa, wkracza w nasze życie ze swoim słowem i czynem. Mamy tendencje, by o tym zapominać, a rozmowy Jakimowicza przypominają o tym z niezwykłą siłą. I choćby dlatego warto je przeczytać.

Tomasz P. Terlikowski

Marcin Jakimowicz, Ciemno czyli jasno, Katowice-Bytom 2013, ss. 311.