Święcenie palem i inscenizacje męki Pańskiej to tradycyjne formy świętowania niedzieli, która otworzyła w Kościele Wielki Tydzień.

 

Na wspomnienie wjazdu Jezusa do Jerozolimy, niedziela nazywana jest Niedzielą Palmową. Wjechał On do miasta na osiołku, od strony Góry Oliwnej, radośnie witany przez tłum, który z gałązkami palmowymi w ręku wołał: „Hosanna, błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie" oraz „Król Izraela". Gdy Jezus wjeżdżał do Jerozolimy, większość witających uznała, że jest przywódcą politycznym, który wyzwoli ich z rzymskiej niewoli.

W ten sposób wypełniły się przepowiednie proroków Starego Testamentu, którzy zapowiadali przyjście Mesjasza. Czytany jest opis Męki Pańskiej zapowiadający wydarzenia z Wielkiego Piątku.

W Jerozolimie wjazd Jezusa do miasta inscenizowany jest od IV stulecia. Na osiołku wjeżdża z Góry Oliwnej patriarcha Jerozolimy.

W Polsce tradycją Niedzieli Palmowej - obowiązującą od XI wieku - zwanej też Kwietną albo Wierzbną, jest święcenie palem zrobionych z gałązek wierzby i suchych kwiatów. Palmy symbolizują odnawiające się życie.

Ten zwyczaj w ciekawej formie przetrwał na Kurpiach i w Lipnicy Murowanej (Małopolska). Odbywają się tam konkursy na największą i najpiękniej wykonaną palmę. Konkursowe palmy osiągają nawet do kilkunastu metrów wysokości. Obowiązkowo muszą same stać i nie mogą zawierać żadnych metalowych elementów, jedynie wiklinę ozdobioną baziami i kwiatami.

W różnych miejscach kraju odbywają się inscenizacje Męki Pańskiej. Taki zwyczaj obowiązuje np. w Bydgoszczy.W bydgoskiej Fordońskiej Dolinie Śmierci można było zobaczyć inscenizację pt. „Dlaczego mnie prześladujesz", przygotowaną przez licealistów i studentów.

MM

/

Podobał Ci się artykuł? Wesprzyj Frondę »